ชอบฉันเหรอ …ถ้าชอบก็ยอมสิ “เป็นของฉัน”
บรูคลิน
เจ้าพ่อมาเฟียผู้อยู่เบื้องหลังมูลนิธิเถื่อน องค์กรแสวงหาผลประโยชน์จากคนที่กำลังเป็นทุกข์ แต่กรรมนั้นสะท้อนกลับในรูปแบบของคู่ชีวิตที่เขาไม่ได้ตั้งใจรับ
“หน้าฉันเหมือนพระโพธิสัตว์ เมตตาสัตว์โลกตัวน้อยๆ อย่างเธอเหรอวะ! ออกไปไกลๆ ตีนเลยฉันรำคาญเด็ก”
“หนูบอกผู้ใหญ่ไปแล้ว”
“โธ่โว้ย!”
ไหมพรม
หญิงสาวผู้มีหน้าตาร้ายๆ มักถูกเข้าใจผิดเสมอว่าคนที่แกล้งน้องสาวเป็นเธอ พ่อแท้ๆ กับแม่เลี้ยงใช้ไหมพรมเป็นเครื่องมือทำมาหากินทางธุรกิจ เธอไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง แม้แต่ทรัพย์สินที่แม่หามาได้ระหว่างอยู่กินกับพ่อ
“หนูกลัวพี่เบน พี่เขาดุ เลยขอหมั้นกับพี่แทน ไม่ต้องออกสื่อก็ได้ หนูจะอยู่เงียบๆ”
“เต็มใจเป็นเมียน้อย?”
“เป็นกลางได้ไหมคะ หนูกลัวผี”
“ประชดโว้ย!” ไหมพรมกะพริบตาถี่ปนตกใจกลัว เหมือนว่าเธอกำลังจะเลือกผิดคนเข้าแล้ว
Guest
