ฝึกงานสวนพี่...มีแต่คำ(ด่า)

"พี่เจนคือตู้ ATM ที่เคลื่อนที่ได้และพูดมากที่สุดในโลก ส่วนภามคือเครื่องรูดบัตรที่ยิ่งรูดแรง (ยิ่งด่าหนัก) ยอดเงินก็ยิ่งพุ่ง!" 

คำเตือน นิยายเรื่องนี้เป็นจินตนาการของผู้แต่งเพียงผู้เดียว สถานที่และเหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดจากจินตนาการผสมกับเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในชีวิตจริงของผู้แต่ง 

ในนิยายจะเน้นใช้ภาษาท้องถิ่น ของจังหวัดตราด เป็นส่วนหนึ่งเพื่อสร้างความบันเทิง และอรรถรสในการอ่านของทุกคน !!!!!!!!!!!!! 

เจนภพ ทวีพัฒน์ (เจน)  

เจ้าของสวนทุเรียนร้อยล้าน มาดเซอร์แต่เปย์โหด  

ที่น้องภามชอบเรียกว่า เหียเจน หรือ อาจจะหยาบกว่านั้นอีกนิดคือเหี้ยเจน  

บุคลิกภายนอก สูงโปร่ง ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบคนทำงาน หนุ่มผิวสีน้ำผึ้งที่ดูดีจนน่าหมั่นไส้ ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่มักจะมีรอยยิ้มกวนประสาทประดับอยู่เสมอ 

สไตล์การแต่งตัว ชอบใส่เสื้อแถมปุ๋ย กางเกงยีนส์ขาดๆ และรองเท้าบูทเลอะโคลน ปลอมตัวเป็นคนงานเนียนไปกับสวนทุเรียน จนใครก็ดูไม่ออกว่าเขานี่แหละคือมหาเศรษฐีเจ้าของที่ดินร้อยไร่ แต่ถ้ามองดี ๆ บนข้อมือที่เลอะเหงื่อนั้นมักจะสวมนาฬิกาหรูรุ่นจำกัดวงเงินเสมอ 

นิสัย กวนประสาทเลเวลสิบ ปากไว ใจป๋า รักอิสระ ไม่ชอบพิธีรีตอง ขี้แกล้งโดยเฉพาะกับเด็กฝึกงานหน้านิ่งอย่าง 'ภาม' ยิ่งเห็นน้องโมโห ยิ่งรู้สึกสนุก 

คติประจำใจ "ความหล่ออาจจะกินไม่ได้ แต่เงินในบัญชีพี่ช่วยให้เราอิ่มได้...แค่ขยันด่าพี่บ่อยๆ ก็พอ" 

ความรวย เป็น Young Smart Farmer ระดับส่งออก มีอำนาจตัดสินใจในตลาดทุเรียนระดับประเทศ แต่ชอบใช้ชีวิตอยู่บนต้นทุเรียนมากกว่าห้องแอร์ 

ศิรภาม อัครวรินทร์ (ภาม)  

นักศึกษาฝึกงานสายสู้ชีวิต หน้านิ่งแต่ด่าเจ็บ 

บุคลิกภายนอก ตัวเล็กขาวบางแต่ใจสู้ ดวงตาเรียวรั้นพกความมุ่งมั่นมาเต็มเปี่ยม มักจะทำหน้านิ่งเป็นหุ่นยนต์เพื่อปกปิดความรู้สึก 

ปูมหลัง เด็กกำพร้าที่ต้องส่งตัวเองเรียน ทำงานพาร์ทไทม์สารพัดอย่างเพื่อให้ได้เรียนจบ มาฝึกงานที่สวนทุเรียนเพราะอยากได้ความรู้ไปต่อยอด แต่ดันมาเจอเจ้าของสวนจอมกวนที่คอยเอาเงินมาฟาดหัว (แบบที่เขาก็เต็มใจรับเพราะความจำเป็น) 

นิสัย จริงจังกับชีวิต ประหยัดมัธยัสถ์ (นับเหรียญจ่ายค่ารถเมล์) เกลียดคนรวยที่เอาแต่ใจ แต่แพ้ทางคนรวยที่ "โอนไว" อย่างพี่เจน 

ความสามารถพิเศษ ด่าลับหลังเก่งมาก และสามารถเปลี่ยนคำสบถให้กลายเป็นรายได้เสริมได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ 

เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้ถือเป็นทรัพย์สินทางปัญญาของผู้เขียน ห้ามมิให้คัดลอกหรือนำไปเผยแพร่ซ้ำโดยเด็ดขาด ผู้ใดละเมิดมีความผิดตาม พรบ. คอมพิวเตอร์ และกฎหมายลิขสิทธิ์ โปรดใช้ความชอบในการอ่านและคอมเมนต์อย่างสร้างสรรค์