“ปรางขอโทษ…” เธอพูดได้แค่นั้น เสียงที่ออกมาสั่นจนแทบไม่เหมือนเสียงเจ้าตัว “ปรางขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อน ขอโทษที่มันออกมาเป็นแบบนี้ ขอโทษที่ปราง...รักพี่มากเกินไป ปรางขอโทษที่ทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้น”
กวินท์ยืนมองหญิงสาวที่กำลังร้องไห้ตรงหน้าด้วยสีหน้าที่ไร้ความสงสาร
“ถ้ารู้ว่าโง่ ก็อย่าทำสิ”
เขายิ้มเย็น ริมฝีปากยกขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่ไม่ได้แปลว่ามีความอ่อนโยนใด ๆ ปรากฏอยู่ในนั้นแม้แต่นิดเดียว
“ฟังให้ดีนะปราง ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว และจำไว้ให้มันฝังหัวไปเลยก็แล้วกัน”
บรรยากาศในห้องหนักหน่วงขึ้นจนเหมือนอากาศจะพร่องหายไป ปรางทิพย์เงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตา สบตาเขาด้วยหัวใจที่ยังคงโง่เง่าเฝ้าหวังลึก ๆ ว่าอย่างน้อยเขาอาจจะมีคำพูดอะไรที่อ่อนลงกว่านี้บ้าง แม้เพียงคำเดียวก็ยังดี
“ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน เธอไม่มีวันได้ความรักจากฉัน”
แต่เปล่าเลย ทุกถ้อยคำที่เขาพูดถูกเน้นชัดเหมือนตอกย้ำลงไปบนแผลสด
“และอีกอย่าง จำให้ขึ้นใจไว้ด้วยว่า…” เขากระตุกหัวเราะในลำคอเบา ๆ
“เธอไม่มีทางได้ฉันเป็นผัว”
****************
ไม่ได้ก็ไม่ต้องเอามันค่ะ ผัวเลว ๆ หมอเหี้ย ๆ แบบนี้ หาผัวใหม่ดีกว่า เชอะ
ศิรารักเปิดเรื่องใหม่ค่า มาช่วยกันหยุมหัว ถ่มน้ำลาย ด่าทอ หมอเลวที่ดูถูก ดูแคลน น้องปรางอย่างมั่นหน้า มั่นโหนกกันค่ะ และรอดูว่า จุดจบของหมอวินคนเลวจะจบแบบไหน สวยงาม มั่นหน้าหรือคลานสี่ขาแล้วโก่งคอหอน
ฝากติดตามด้วยนะค้าา
กดใจ กดเข้าชั้นและกดติดตาม เพื่อไม่พลาดการอัพเดตนะคะ