ร่างทรงตัวน้อยกับนายปีศาจ

เสียงระฆังลมในตำหนักทรงส่งเสียงใสบาดหูท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรีที่ไร้แสงจันทร์ 'เฉินเล่อซิน' ในชุดนักเรียนที่หลุดลุ่ยยืนอยู่กลางวงล้อมของกลิ่นธูปที่คละคลุ้ง ดวงตาคู่ใสที่เคยเห็นในสิ่งที่คนทั่วไปไม่เห็น บัดนี้กำลังสั่นระริกเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบสีนิลกาฬที่วาวโรจน์อยู่ในเงามืด

ใต้เงาไม้ใหญ่...ร่างสูงสง่าของ 'หลิวโม่หยาง' ก้าวออกมาพร้อมกลิ่นอายเย็นเยือกที่สะกดทุกลมหายใจ เขาไม่ใช่คนและไม่ใช่ดวงวิญญาณที่เล่อซินเคยขับไล่ แต่คือความมืดที่มีตัวตนจริง

"เจ้าเห็นข้า...ทั้งที่ความตายยังมาไม่ถึงอย่างนั้นหรือ?"

น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเปรียบเสมือนพันธนาการที่มองไม่เห็น รัดตรึงด้ายแดงที่ข้อมือของคนทั้งคู่ให้สั่นไหว การพบกันในคืนนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของสัญญาเลือดที่ถูกสลักไว้ตั้งแต่วันที่โลกยังไม่มีแสงสว่าง