หลันอินอิน เป็นบุตรสาวคนโตของจวนโหวในเมืองหลวง แต่ด้วยที่นางนั้นเกิดมา มีสติปัญญาที่ไม่สมประกอบ เพราะมารดาของนางโดนอนุคนโปรดของบิดาวางยา ก่อนที่มารดาจะคลอดนางออกมา ทำให้มารดาของหลันอินอินตกเลือดจนเสียชีวิตทันที ส่วนหลันอินอินนั้นกลายเป็นเด็กปัญญาอ่อน พัฒนาการช้ากว่าเด็กวัยเดียวกัน หลันอินอินนั้นถูกส่งไปอยู่เรือนท้ายจวนกับแม่นมตั้งแต่เด็ก เพราะทุกคนในตระกูลหลัน ต่างกล่าวว่านางเป็นตัวกาลกิณี ที่ทำให้มารดาต้องตกตายตั้งแต่เพิ่งคลอดออกมา
จนเมื่อจวนโหวได้รับ พระราชทานสมรสจากฮ่องเต้ของแคว้นหนานหมิง ให้สมรสระหว่างบุตรสาวของจวนโหว กับแม่ทัพอู่ที่ตอนนี้กลายเป็นคนพิการติดเตียง และคาดว่าน่าจะไม่สามารถมีบุตรสืบสกุลได้ ฮ่องเต้รู้สึกผิดต่อเขาที่ปกป้องบ้านเมือง จนอู่หยางเจินต้องตกอยู่ในสภาพที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
ฮ่องเต้จึงอยากที่จะหาใครช่วยดูแล และอยู่ข้างกายเป็นเพื่อนเขา จึงออกราชโองการสมรสพระราชทานนี้ออกไป
จวนโหวนั้นมีบุตรสาวด้วยกันสามคน คือหลันอินอินที่สติไม่สมประกอบ หลันลี่ซินบุตรสาวคนรองที่เกิดจากอนุคนโปรดของเขา และหลันรั่วซีเป็นบุตรสาวคนเล็กที่อายุยังไม่ถึงวัยออกเรือน
แต่มีเพียงสองคนที่สามารถออกเรือนได้ นั่นคือหลันอินอิน กับหลันลี่ซิน แต่มีหรือที่เขาจะส่งบุตรสาวอันเป็นที่รักไปแต่งาน กับคนไร้ประโยชน์ไม่มีอนาคตเช่นนั้น
เพราะดูเหมือนตอนนี้ตระกูลอู่ เมื่อเห็นว่าอู่หยางเจินนั่นน่าจะรักษาไม่หายแล้ว พวกเขาก็กำลังที่จะหาทางกำจัดอู่หยางเจิน ออกไปจากตระกูลอู่เช่นกัน
บิดาของหลันอินอินจึงติดต่อไปยังตระกูลอู่ หลังจากที่ได้รับพระราชทานสมรสระหว่างสองตระกูล เพื่อพูดคุยในเรื่องนี่ นั่นเป็นผลให้อู่หยางเจินและหลันอินอิน ถูกจับยัดใส่รถม้าแล้วส่งออกไปอยู่ที่ชนบทบ้านเดิมของตระกูลอู่ในทันที
