ผมชักจะไม่ไหว กับไอ้คุณเฑียร์แล้ว

ผมชักจะไม่ไหว กับไอ้คุณเฑียร์แล้ว 

อัพวันเว้นวัน เวลา 18:00 

🥰☺️ 

เฑียร์ของใครจะเป็นแบบไหนก็ช่าง แต่เฑียร์ของเขาจะต้อง ฑ นางมณโฑเท่านั้น เออเอาเข้าไป เอาเข้าไปคัก ๆ เลยครับคุณเฑียร์ "ผมชักจะไม่ไหว กับไอ้คุณเฑียร์แล้ว" 

แนะนำตัวละคร 

เฑียร์ ธีระ ชวกร 

มาเฟียวัย 30 ปี 

ขึ้นชื่อว่ามาเฟีย แต่การกระทำต่างกันสุดขั้ว เป็นเจ้าของบาร์หรูและผับ เปิดเพื่อบังหน้าธุรกิจสีเทาอย่าง ค้าอาวุธเถื่อนและเจ้าพ่อเงินกู้ มีท่าเรือเป็นของตัวเอง ชอบทำอะไรเวอร์ ๆ อยากได้อะไรก็ต้องได้ โดยเฉพาะเรื่องอย่างว่า 

"ฉันเกลียดคนที่เขียนชื่อฉันด้วย ธ ธงที่สุด ชื่อของฉันต้องเขียนด้วย ฑ นางมณโฑเท่านั้น ไม่รู้หรือไงคำว่า เฑียร์ ของฉันมันต้องไม่เหมือนของใครอยู่แล้ว" 

ภูมิ ภูวินทร์ คิรากร 

หนุ่มหน้ามนต์คนร้อยเอ็ดวัย 28 ปี 

จากหนุ่มโรงงานผลันตัวสู่บาร์เทนเดอร์สุดหล่อเพราะความซวย ใครจะไปคิดละว่าความบังเอิญในวันนั้นจะพาชีวิตเป็นอย่างงี้ แฟนนอกใจว่าเจ็บแล้ว ติดหนี้แบบไม่ทันตั้งตัวเจ็บกว่าอีก  

"ผมชักจะไม่ไหวกับไอ้คุณเฑียร์แล้ว" ไม่ไหวแบบไม่ไหวจริง ๆ  

"เดี๋ยวนะ ใครสอนให้มันเขียนชื่อกูแบบนี้วะ เขียนผิดแบบผิดมากเลยนะ" เฑียร์พลันมองดูกระดาษแผ่นนั้นที่ภูมิยื่นมาให้ ซึ่งมันเขียนเบอร์โทรของอีกฝ่ายเอาไว้พร้อมกับข้อความว่า 

(เบอร์ผม 061*****86 ติดต่อมาด้วยนะครับ คุณเธียร) 

"เขียนอะไรผิดเหรอครับ" 

"ฉันเกลียดคนที่เขียนชื่อฉันด้วย ธ ธงที่สุด ชื่อของฉันต้องเขียนด้วย ฑ นางมณโฑเท่านั้น ไม่รู้หรือไงคำว่า เฑียร์ ของฉันมันต้องไม่เหมือนของใครอยู่แล้ว" 

______________________ 

"คำเลาะมาจั่งใด" (คำเลาะมายังไง) 

"นั่งรถมาอ้าย"  

"เออกูอยากสิบ้า หมายถึงว่ามาหม่องนี่ได๋จั่งใด" (เออกูจะบ้า หมายถึงว่ามาที่นี่ได้ยังไง) 

"กะมาปลดหนี้นั่นล่ะอ้าย คันบ่มาเขากะสิยิงตายสั่นแหลว อ้ายเดะมาหยัง งานใหม่เบาะลาออกซะเดี๋ยวเจ้าของร้านมันสิฮู้เดะว่าอ้ายตีลูกน้องมัน" (ก็มาใช้หนี้นั่นแหละพี่ ถ้าไม่มาเขาก็จะยิงตายน่ะสิ พี่ล่ะมาทำไมงานใหม่เหรอลาออกเถอะเดี๋ยวเจ้าของร้านมันจะรู้นะว่าพี่ตีลูกน้องมัน) 

"กะย้อนมันฮู้หนิล่ะเลยได้มาเฮ็ดงาน สิบล้านคำเลาะสิบล้านกูสิบ้าตาย" (ก็เพราะมันรู้นี่แหละเลยได้มาทำงาน สิบล้านคำเลาะสิบล้านกูจะบ้าตาย) 

"ฮะสิบล้านเลยเบาะอ้าย ตายจักชาติหนิค่อยสิใช้เบิด" (ฮะสิบล้านเลยเหรอพี่ ตายกี่ชาติเนี่ยถึงจะใช้หมด) คำเลาะว่าด้วยความตกใจ ใครมันจะไปคิดวะว่าอีกฝ่ายจะเรียกค่าเสียหายมาขนาดนั้น 

"อย่าเว้าแนวนั้นอ้ายเบิดแฮง" (อย่าพูดแบบนั้นพี่หมดแรง)

⚠️คำเตือน⚠️ 

นิยายเรื่องนี้มีการเล่าถึงการใช้ความรุนแรงในเรื่องการชกต่อย มีการใช้ปืน คำพูดที่ไม่ได้ไพเราะในบางครั้ง การกระทำที่ไม่เหมาะสมในบางที ไม่เหมาะสมนำไปเป็นแบบอย่าง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ 

มีการพูดคุยเป็นภาษาอีสานค่อนข้างเยอะ(แปลให้ทุกคำ แปลตามบริบทประโยคนะคะ)  

ใด ๆ นิยายเรื่องนี้ไม่มีการนอกกายนอกใจกันแน่นอน แม้ตัวนายเอกจะเคยมีแฟนเก่าแต่มันก็เป็นแค่อดีต มีเล่าถึงบ้างไม่ได้มากมายนัก(แค่ช่วงแรกเท่านั้น) พระเอกกับนายเอกรักกันดี  

ปวดหัวกับคำพูดและการกระทำหน่อย ๆ แต่ก็อยู่ในขั้นรับได้ เพราะพระเอกมันเน้นขายขำค่ะ(ขายขำที่ว่าคือขายขำกับคำพูดและการกระทำมันนี่แหละ นายเอกเลยปวดหัวค่ะ555) 

ช่องทางการติดตาม💗🔔 

Fb: นปก.รอยเดิน 

TT: นามปากกา รอยเดิน 

สุดท้ายนี้ขอฝากคุณเฑียร์กับน้องภูมิเอาไว้ด้วยนะคะ อย่าลืมกดใจ+เพิ่มเข้าชั้นและคอมเม้นต์พูดคุยเพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนตัวน้อยๆคนนี้ด้วยน่า ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะขอบคุณค่ะ🙏🥰