บ่วงรัก สัญญาซาตาน: อาถรรพ์หอคำแคน

ภูผา (อ้ายภู) 

หนุ่มวิศวะคอมฯ ลูกอีสานที่ไปรวยระดับโลก กลับมามาดเข้ม ดุดัน แต่รักเมียหลงเมียที่สุด ไม่เชื่อเรื่องงมงาย จนกระทั่งเจอดีกับตัว

ความอบอุ่นที่ต้องปะทะกับความกลัว เวลาเห็นเมียถูกผีสิง เขาไม่ได้หนี แต่เขาเจ็บปวดและพยายาม "กอด" เรียกสติเธอคืนมา

๒. แก้มหอม (น้องแก้ม) 

สาวขอนแก่นหน้าหวาน ผิวขาวเหลืองแบบลูกคนจีนผสมลาว เป็นครูสอนนาฏศิลป์ที่อ่อนโยน แต่เป็นคนมี "เซ้นส์" (สัมผัสพิเศษ)

เวลาถูกสิง จะเปลี่ยนจากผ้าซิ่นเรียบร้อย เป็นหญิงสาวที่ยั่วยวน ดิบเถื่อน และหิวกระหาย (Hunger & Lust) ซึ่งเป็นบททดสอบจิตใจของพระเอกอย่างหนัก

๓. แม่ครูคำ (แม่ใหญ่คำ) 

ยายแก่ปากจัด เจ้าของโรงสีข้าวและสูตรน้ำพริกนรกแตก เบื้องหน้าคือแม่ค้าปากตลาด แต่เบื้องหลังคือทายาท "ธรรมบรรลุ" ผู้กุมความลับเรื่องสัญญาเลือด

ด่าผีไฟแลบ! แต่รักลูกหลานยิ่งชีพ เป็นตัวละครที่คนอ่านจะทั้งขำและศรัทธา

๔. พ่อใหญ่หมื่น 

ตาแก่ขี้เมา เป่าแคนเก่ง ชอบนั่งยิ้มมุมปาก ดูเหมือนคนบ้าแต่จริงๆ คือ "หมอธรรม" (หมอผีสายขาว) ที่เก่งที่สุดในลุ่มน้ำพอง

เป็นคนเดียวที่รู้วิธีแก้เคล็ดด้วยไสยศาสตร์ผสมเทคนิคกวนๆ

ภูผา ทุ่มเงินเก็บทั้งชีวิตสร้าง "โรงงานอาหารแปรรูปอัจฉริยะ" ริมบึงแก่นนคร หวังจะยกระดับปลาร้าและแจ่วบองไทยไปสู่ระดับโลก โดยมี แก้มหอม คู่หมั้นสาวคอยเคียงข้าง

แต่ในคืน "วันบุญข้าวสาก" (วันปล่อยผีของอีสาน) ระบบ AI ในโรงงานเริ่มจับสัญญาณประหลาดได้ กล้องวงจรปิดจับภาพเงาดำร่างสูงใหญ่ยืนจ้องมองแก้มหอมขณะหลับ... และหลังจากคืนนั้น แก้มหอมก็เริ่มมีพฤติกรรมแปลกไป

เธอเริ่มกินของดิบ... เริ่มมีอารมณ์รุนแรงทางเพศที่ผิดปกติ... และเริ่มพูดภาษาโบราณที่ฟังไม่รู้เรื่อง

แม่ครูคำ และ พ่อใหญ่หมื่น เตือนภูผาว่า ที่ดินตรงนี้คือ "นาป่าช้าเก่า" ที่บรรพบุรุษเคยทำ "สัญญาใจ" ไว้กับ "ผีปอบเจ้าที่" (อีช่อ) ว่าจะส่งลูกหลานมาเป็นทายาทร่างทรงทุกๆ ๕๐ ปี แลกกับความร่ำรวย... และตอนนี้ อีช่อมันมาทวงสัญญาแล้ว!

มันไม่ได้ต้องการแค่ร่าง... แต่มันต้องการ "เสพสม" กับภูผาผ่านร่างของแก้มหอม เพื่อดูดพลังชีวิตและให้กำเนิด "ทายาทอสูร" ตนใหม่!

ภูผาต้องเลือกระหว่างการใช้ "วิทยาศาสตร์" ที่เขาร่ำเรียนมา หรือยอมก้มหัวให้ "ไสยศาสตร์" เพื่อช่วยผู้หญิงที่เขารัก... ก่อนที่แก้มหอมจะถูกวิญญาณร้ายกลืนกินตัวตนไปตลอดกาล

ภูผาสะดุ้งตื่นเมื่อรู้สึกถึงความเย็นเยียบที่ปลายเท้า... แสงไฟสลัวจากสมาร์ทโฮมเผยให้เห็นร่างของ แก้มหอม ที่นั่งคร่อมอยู่บนตัวเขา แต่แววตานั้น... ไม่ใช่แก้มหอมที่เขารู้จัก นัยน์ตาเธอขยายกว้างดำสนิท ริมฝีปากเปื้อนคราบสีแดงคล้ำที่ส่งกลิ่นคาวคลุ้ง

"แก้ม... คุณไปกินอะไรมา?" ภูผาถามเสียงสั่น

แก้มหอมแสยะยิ้ม ลิ้นยาวเลียริมฝีปากช้าๆ มือเรียวที่เย็นเฉียบกรีดกรายลงมาปลดกระดุมเสื้อนอนของเขา "อ้ายภู... ข้าหิว... ไส้หมูดิบๆ มันบ่อิ่มท้องข้าดอก... ข้าอยากกิน 'น้ำเลี้ยง' จากตัวเจ้า..." 

เธอก้มลงกระซิบที่ข้างหูเขา เสียงนั้นแหบพร่าและเยือกเย็น "ถ้าเจ้าบ่ให้ข้า... ข้าสิฉีกอกนังนี่กินไส้มันเดี๋ยวนี้!" 

ภูผากัดฟันแน่น เขาจะผลักไสเธอก็กลัวร่างแก้มหอมจะเจ็บ แต่จะยอมตามใจปีศาจ... เขาก็อาจจะเสียเธอไปตลอดกาล!