เมื่อนางร้ายไม่อยากรัก

“โทรจี้ให้ได้อะไรควีน!”

“ควีนแค่อยากโทรไปอวยพรปีใหม่” เพราะเขาคือคนแรกที่เธอนึกถึง แม้รู้ว่ามันผิดกฏแต่ก็ยังเสี่ยงทำ

“แล้วมันจำเป็นต้องโทรตอนนั้นเลยเหรอ ก็บอกว่าเคาท์ดาวน์เสร็จจะกลับ ตั้งใจให้พี่มีปัญหาเล่นหรืออยากปั่น!”

“ปัญหาที่ว่าคือกลัวมันรู้ใช่ป่ะ ทำไมพี่ถึงแคร์มันมากกว่าควีนที่อยู่ข้างๆ พี่มาตลอดล่ะ มันจะขาดใจตายเลยมั้งที่ควีนโทรไปสายเดียว!”

“สายเดียวก็ไม่มีสิทธิ์ รู้ใช่ไหมว่าที่ทำมันผิดกฏของเรา เธอต้องทำความเข้าใจด้วยว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน ไหนว่าอยู่เป็นไง แล้วที่ทำคืออะไรวะ”

“…” ไม่มีเสียงตอบกลับเพราะควีนไม่รู้เลยว่าควรตอบอย่างไร ทุกอย่างที่เขาพูดมันเรื่องจริงทั้งนั้น

ใช่ แค่โทรสายเดียวก็ไม่มีสิทธิ์เพราะเธอไม่ใช่คนรัก ไม่ได้เป็นอะไรในชีวิตเขาด้วยซ้ำ

********

น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน

แต่สำหรับ “ความรัก” ไม่ใช่แบบนั้น

ควีน คืิอคนเคยคลั่งรัก ทุ่มเทให้รักจนหมดหน้าตัก

เพื่อความรักแล้วยอมทำเรื่องที่คาดไม่ถึงสารพัด

เพียงเพื่อปกปิดบางอย่างในอดีตให้มิด

แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็เหมือนผลักเขาออกไปทุกที

พอเจ็บจนชินชาควีนถึงได้เข้าใจ

ความรักที่ดีไม่ควรพยายามอยู่ฝ่ายเดียว

********

“ควีนว่าจะพอแล้ว…”

“พอไร วันนี้วันเกิดพี่นะควีนไม่งอนสักวันสิ”

“เรื่องของเราให้มันจบเถอะ ควีนไม่อยากรักพี่แล้ว”

“อยากจบก็จบง่ายๆ เลยเหรอ เมื่อก่อนก็เห็นอยู่ได้แล้ววันนี้เป็นอะไร มันแค่สถานะมั้ยควีนจะอยากได้ไรขนาดนั้น”

“ขยะยังดีกว่าพี่เลยรู้ปะ อย่างน้อยเวลาโดนทิ้งมันยังไม่มาพูดเรื่องน่ารำคาญให้ควีนหงุดหงิด” อะไรทำให้เธอทนผู้ชายคนนี้มาตั้งสองปี