(อ่านฟรี) นายหญิงน้อยตระกูลหยางจะไม่อ่อนแออีกต่อไป | มี E-BOOK

อี้เหริน นักฆ่าสาวถูกสังหารจนตายแล้วทะลุมิติไปอยู่ในยุคสมัยก่อน เธอพบว่าตัวเองมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่มีชื่อเดียวกันแต่กลับมีชีวิตที่อาภัพ ถูกแม่สามีรังแก ส่วนสามีก็ไม่ใส่ใจ ในร่างใหม่นี้เธอต้องสืบหาว่าใครอยู่เบื้องหลังการตายของเจ้าของร่างรวมถึงต้องอยู่กับสามีที่เป็นผู้ชายนิสัยแย่ อี้เหรินไม่รู้เลยว่าชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไรและจะทนอยู่กับเขาไปได้ตลอดหรือไม่ 

-ตัวอย่าง- 

“ไปทำยังไงกันมาถึงได้กระโปรงขาด ขนาดนี้แล้วยังจะเข้าข้างนังผู้หญิงคนนี้อยู่อีกเหรออาเซิน!” 

หยางเม่ยชี้หน้าอี้เหรินและพูดด้วยสีหน้าแขยะแขยงเธออย่างยิ่ง ราวกับเธอเป็นไส้เดือนกิ้งกือที่น่ารังเกียจก็ไม่ปาน 

“เรื่องของอี้เหรินผมจัดการเอง คุณแม่ไปพักผ่อนเถอะ” หยางรั่วเซินพูดอย่างนั้นแล้วส่งสายตาให้เสี่ยวลี่กับเสี่ยวม่านพาหยางเม่ยขึ้นไปบนห้อง 

เสี่ยวลี่ที่มองอี้เหรินด้วยสายตาเกลียดชังมาโดยตลอดในเวลานี้แววตาของเธอฉายแววสะใจอย่างปิดไม่มิด 

และอี้เหรินเห็นว่าก่อนเดินไป เสี่ยวลี่ส่งสายตาหยาดเยิ้มให้ผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเธอด้วย 

อี้เหรินกระตุกยิ้มเยาะพลางส่ายหน้า ผู้ชายคนนี้ช่างเสน่ห์แรงจริงๆ ขนาดสาวใช้ในบ้านก็ต่างชอบเขา ดีไม่ดีหมอซูหลิงคนนั้นก็คงใช่ด้วยเหมือนกัน เพราะก่อนหน้านี้หยางเหวินหานหลุดพูดออกมาว่าเขาแปลกใจที่หยางรั่วเซินเลือกอี้เหรินเป็นภรรยาแทนที่จะเป็นเธอ 

เมื่ออี้เหรินคิดดังนั้น ความรู้สึกไม่ชอบใจก็สาดเข้าใส่ เธอสะบัดแขนตัวเองอย่างแรงพร้อมกับเบี่ยงตัวออกจากเขา แต่แทนที่ตัวเธอจะเป็นอิสระ กลายเป็นว่าร่างบอบบางของเธอจากที่หันหลังให้เขากลายเป็นถูกเขากระชากให้หันมาประจันหน้ากับเขาแทน 

ทันทีที่เห็นหยางรั่วเซินชัดๆ อี้เหรินก็พลันชะงักไป แน่นอนว่าใบหน้าที่หล่อเหลาคมคายราวกับเทพมาจุติของเขาเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอตกตะลึง แต่สิ่งที่ตรึงร่างกายของเธอให้ไม่อาจขยับเขยื้อนได้คือดวงตาคมดุของเขา 

อี้เหรินเจอคนมานักต่อนัก มัจจุราชบนโลกมนุษย์ไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่สำหรับเธอ คนที่มีอาชีพนักฆ่าล้วนมีแววตาเช่นนี้เป็นปกติ ทว่าแววตาของผู้ชายคนนี้กลับทำให้เธอรู้สึกหนาวยะเยือกทั่วสรรพางค์กาย 

เหมือนตอนนี้เธอเป็นนกตัวเล็กๆ ที่กำลังถูกพญาเหยี่ยวจับจ้อง ดวงตาของเขาราวกับโลกแห่งความตายที่กำลังเรียกให้เธอตกลงไปในส่วนที่ลึกที่สุดและไม่อาจปีนขึ้นมาได้อีก แม้เธอจะร้องขอความช่วยเหลืออย่างไรก็ไม่มีใครได้ยิน 

ร่างบอบบางของอี้เหรินสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันและพยายามขืนตัวออก เธอหายใจไม่ออก ไม่อยากอยู่ใกล้เขาแม้แต่วินาทีเดียว 

ทว่าแขนแกร่งกลับยิ่งกอดรัดเอวบางของเธอแน่นขึ้น จนร่างกายทุกสัดส่วนของอี้เหรินแนบสนิทไปกับร่างกายสูงใหญ่ของเขา ความร้อนในกายเขาแผ่ออกมาจนอี้เหรินสัมผัสได้ และนี่ยิ่งทำให้อี้เหรินรู้สึกแปลกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก 

++++++++++++++++ 

เรื่องนี้เขียนจบแล้ว และมี E-BOOK นะคะ ใครไม่อยากรอและอยากอุดหนุนนักเขียน สามารถกดตามลิงก์ด้านล่างได้เลยค่ะ