
มา 1 ยังพอลอง… แต่นี่มา 2 เกือบขาถ่าง
ตัวอย่างบางช่วงบางตอน (1. - น้าคนสวนกล้ามแน่น) :
ณัฐริกาแสร้งร้องไห้โฮออกมา
“แก ไอ้น้าบ้า แกบังคับฉัน แถมยังแตกในแบบนี้อีก… คอยดูนะ… ฉันจะบอกสามีฉันให้เล่นงานแก!”
น้าสมนึกหัวเราะเยาะ
“เฮ้ย อะไรกันวะเนี่ย… เมื่อกี้คุณนายยังเสร็จคาดุ้นผมไปตั้งหลายรอบ ร้องครางลั่นบ้านเลย บอกว่าชอบเซ็กส์แบบที่ผมทำให้ซะเหลือเกิน
แล้วไหงตอนนี้มีหน้ามาร้องกรี๊ด ๆ ชี้หน้าด่าผมแบบนี้ล่ะคร้าบ”
ตัวอย่างบางช่วงบางตอน (2. - คนงานต่างด้าวทั้งสอง) :
เมื่อเลขาสาวออกจากห้องทำงานไปแล้ว ณัฐริกาจึงเริ่มสัมภาษณ์คนงานตามปกติ เริ่มจากให้พวกเขาลองพูดแนะนำตัวทีละคน
“สวัสดีครับ ผมชื่อบุญสมครับ”
ชายคนแรก ร่างกำยำ ผิวคล้ำแต่ดูสุขภาพดี สูงราว 180 ซ.ม. มีรอยสักลายมังกรเลื้อยที่ต้นแขน สายตาแอบกวาดไปที่หน้าอกอวบโตของเธอที่เด่นชัดใต้เดรสสีครีมคอคว้านลึกอย่างอดไม่ได้
“ส่วนผม… ชื่อทองดีครับ”
ชายคนที่สอง รูปร่างใหญ่โตกว่าเล็กน้อย ผิวสีแทนเข้ม สูงเกือบ 185 ซม. กล้ามแขนปูดโปน สายตาเขาจับจ้องไปที่ต้นขาขาวอวบโผล่พ้นชายกระโปรงทรงเอของเธออย่างจงใจ
“ทั้งสองคนเคยมีประสบการณ์ทำงานด้านบำรุงรักษาโรงแรม หรือดูแลสวนมาก่อนไหมคะ?”
นายบุญสมยิ้มมุมปาก ก้มหน้าลงมาจ้องตาเธอตรง ๆ ก่อนตอบ
“มีครับ… ผมถนัดทะลวงงานหนัก ๆ ทุกอย่างเลยครับ ไม่ว่าจะรูเล็กหรือรูใหญ่… ผมจัดการได้หมด”
นายทองดีหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ แล้วพูดเสริมทันที
“ผมก็เหมือนกันครับ ชอบงานที่ต้องกระแทกบ่อย ๆ ยิ่งแรงยิ่งชอบ… ทำให้งานเสร็จดี แถมเจ้านายยังพอใจอีกด้วย”
ณัฐริการู้สึกถึงคำพูดสองแง่สองงามในคำตอบของคนงานทั้งสอง พยายามจะข่มความรู้สึก แล้วสัมภาษณ์ด้วยคำถามถัดไปว่า
“แล้วเรื่องการทำงานเป็นทีมล่ะคะ สามารถทำงานร่วมกับคนอื่นได้ดีไหม?”
บุญสมเอามือเกาหัว แสร้งทำเป็นคิด
“ทำงานเป็นทีมผมถนัดครับ โดยเฉพาะแบบ… สามคนพร้อมกันน่ะครับ”
ทองดีพยักหน้ารัว ๆ
“ใช่ครับ ผมกับพี่บุญสมเคยทำงานร่วมกันบ่อย ๆ เลย… บางทีก็สลับกัน บางทีก็พร้อมกันเลย เจ้านายอยากลองให้พวกเราสาธิตไหมครับ”
แต่ก่อนที่เจ้านายคนสวยจะถามคำถามถัดไป
เธอรู้สึกได้ถึงสายตาของชายทั้งสองที่ชะโงกมองลงมาที่เต้าอวบของเธอ
บราเซียร์ลูกไม้สีดำดันให้เนินอกทะลักขึ้นมา จนเนื้อเต้าขาวเนียนเกือบล้นออกมานอกชายผ้าส่วนหน้าอกของชุดเดรสที่คว้านลึกไปถึงไหน ๆ
รู้ตัวอีกที เป้ากางเกงยีนส์ของทั้งสองคนค่อย ๆ ปูดโปน ตั้งเด่แข็งโด่ขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดจนเธออดที่จะปรายตามองมันไม่ได้ ร่างกายเธอร้อนวูบวาบไปหมดทั้งตัว
ในหัวสมองของหญิงสาวจินตนาการถึงสัตว์ประหลาดที่น่าจะยาวใหญ่ไม่ใช่เล่นที่ถูกซุกอยู่ใต้เนื้อผ้ากางเกงยีนส์สกปรกมอมแมมของชายทั้งสอง กระทั่งเธอเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้
