เมื่ออาคารเก่าของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยถึงคราวต้องรีโนเวทครั้งใหญ่ ลิขิตฟ้า (หรือความซวย) จึงเหวี่ยงให้สองโลกที่ขนานกันมาบรรจบกัน
‘ใบพาย’ นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 6 (External) พี่ใหญ่ในสายตาน้องๆ ที่สภาพรุ่งริ่งจากการอยู่เวรแทบไม่เว้นวัน แม้ภายนอกเธอจะดูสะอาดเนี้ยบ รักระเบียบยิ่งกว่าอะไรดี แต่ความจริงเธอกลับมีสกิลการใช้ชีวิตติดลบ มักจะ ‘มึน’ กับเรื่องง่ายๆ นอกตำรา และเดินหลงทางในวอร์ดที่ตัวเองราวน์มาเป็นปีๆ
จนกระทั่งเธอได้พบกับ ‘อคิน’ สถาปนิกจบใหม่ไฟแรงที่พกพาความมั่นใจมาเต็มกระเป๋า เขาคือมนุษย์สมบูรณ์แบบที่มองว่า "ชีวิตคือเส้นตรงที่ต้องขนานกันเป๊ะทุกองศา" สำหรับอคินแล้ว งานออกแบบอาคารโรงพยาบาลครั้งนี้คือพิสูจน์ฝีมือ แต่เขากลับต้องมาเจอกับว่าที่หมอสาวจอมมึนที่เข้ามาทำลายสมมาตรในหัวใจเขาตั้งแต่วันแรกที่เจอ
คนหนึ่งยึดถือ 'ความสะอาดและความปลอดภัย' เป็นที่ตั้ง
อีกคนยึดถือ 'ฟังก์ชันและความงาม' เป็นที่หนึ่ง
เมื่อ "แปลนอาคาร" ที่อคินวาดมาอย่างดี ถูกความซุ่มซ่ามของใบพายทำพังไม่เป็นท่า และ "หัวใจ" ของใบพายที่เคยหมกมุ่นอยู่แต่กับเคสคนไข้ กลับเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะเพราะรุ่นน้องสถาปนิกจอมปากร้ายที่ไม่เคยยอมเรียกเธอว่า "พี่" แม้แต่คำเดียว!
การต่อสู้ระหว่างความเนี้ยบกับความมึนจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางกลิ่นแอลกอฮอล์และม้วนกระดาษแบบแปลน... สุดท้ายแล้วใครจะเป็นคนยอมแก้ 'เลย์เอาต์หัวใจ' ให้ใครก่อนกัน?
....................................
ใบพาย (24 ปี) – นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 6 (External)
นิสัย: สวย รวย มีระเบียบและรักสะอาดเข้าเส้น (แต่ออกแนวโก๊ะ) ในตำราเรียนเธอคืออัจฉริยะ แต่ในชีวิตจริงเธอคือ "หมอมึน" ที่มักจะทำเรื่องเด๋อด๋าได้ตลอดเวลา
จุดอ่อน: แพ้ทางคนพูดจาตรงๆ และสายตาที่จ้องมองมาอย่างจริงจัง
อคิน (22 ปี) – สถาปนิกจบใหม่
นิสัย: ฉลาด เย็นชา เจ้าระเบียบ งานทุกมิลลิเมตรต้องเป๊ะ ไม่ชอบคนทำตัวเหลาะแหละ เชื่อมั่นในความสามารถมากกว่าอายุงาน เป็นคนประประเภท "ถ้าใจไม่ยอมรับ ต่อให้แก่กว่าสิบปีก็ไม่เรียกพี่"
จุดอ่อน: จริงๆ แล้วเป็นคนขี้ใจอ่อนกับความพยายามของคนอื่น และแพ้ทางความใสซื่อที่ดูไม่ได้เสแสร้ง
