"ปัน" เฟรชชี่ตัวเล็กจากคณะบริหารธุรกิจ คิดมาตลอดว่าชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของเขาจะสงบสุขและเรียบง่ายเหมือนนิยายวัยใสทั่วไป เขาแค่ต้องการเรียนให้จบ หางานดีๆ ทำ และใช้ชีวิตไปกับรอยยิ้มสดใสของตัวเองในทุกวัน
แต่ความสงบสุขนั้นก็พังทลายลง! เมื่อเขาดันไปเห็นความลับที่ "ไม่ควรเห็น" เข้าอย่างจัง...
ในมุมมืดของตึกร้างหลังคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปันเห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคน กำลังก้มหัวทำความเคารพใครบางคนอย่างนอบน้อม คนที่ยืนอยู่ตรงกลางท่ามกลางรังสีอำมหิตนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ "พี่ภัทร" เดือนคณะวิศวะปี 3 สุดฮอต เจ้าของฉายา 'เจ้าชายน้ำแข็ง' ผู้ที่สาวๆ ทั้งมหาวิทยาลัยอยากครอบครอง
แต่ภาพที่ปันเห็นไม่ใช่เจ้าชาย... เขาคือ "มาเฟีย"!
วินาทีที่สบตากัน ปันคิดว่าชีวิตตัวเองคงจบเหม่แล้ว แต่แทนที่จะโดนสั่งเก็บตามสไตล์มาเฟียจอมโหด พี่ภัทรกลับเดินตรงเข้ามาหาแล้วพูดประโยคที่ทำให้ปันถึงกับงงจนไปไม่เป็น
"เข่าถลอกหมดแล้ว... มัวแต่มองพี่จนล้มเลยเหรอครับ?"
หลังจากวันนั้น ชีวิตของปันก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากที่เคยเป็นนักศึกษาธรรมดา กลับกลายเป็นบุคคล "เขตหวงห้าม" ที่มีพี่ภัทรคอยตามคุมประพฤติ (หรือตามจีบ?) อยู่ทุกย่างก้าว
น้ำเปล่าที่เคยกิน? เปลี่ยนเป็นน้ำแร่จากยอดเขาที่พี่ภัทรสั่งลูกน้องไปหามาให้
โต๊ะเรียนที่เคยต้องแย่ง? มีลูกน้องชุดดำไปยืนเฝ้าจองที่ไว้ให้ตั้งแต่ไก่โห่
ใครที่กล้ามาจีบปัน? วันต่อมาจะหายหน้าไปอย่างปริศนา (โดยมีพี่ภัทรยิ้มอ่อนบอกว่า "พวกเขาย้ายที่เรียนกระทันหันครับ")
ยิ่งปันพยายามหนี พี่ภัทรยิ่งรุกหนัก ยิ่งปันบอกว่ากลัวมาเฟีย พี่ภัทรยิ่งเปลี่ยนโหมดเป็นมาเฟียสายละมุนที่แสนดีกับปันแค่คนเดียว
"คนอื่นอาจจะเห็นพี่เป็นเจ้าชีวิต... แต่สำหรับปัน พี่เป็นแค่คนคลั่งรักที่อยากเป็นเจ้าของหัวใจปันก็พอ"
