ปาฏิหาริย์รัก ณ คามีเลีย

เสียงลมพายุทรายหวีดหวิวราวกับเสียงเพรียกของวิญญาณร้ายที่วนเวียนอยู่รอบนครคามีเลีย ท้องฟ้าสีส้มอิฐเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำทะมึน นาเวียกระชับผ้าคลุมหน้าสีซีดพลางมองไปที่ชายหนุ่มที่นอนไม่ได้สติอยู่บนพื้นทราย เสื้อคลุมสีทองของเขาขาดวิ่นและเปื้อนไปด้วยคราบเลือด

"ถ้าข้าช่วยท่าน... ข้าอาจจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต" เธอพึมพำกับตัวเอง

แต่ทันทีที่มือหนาของเขาคว้าข้อมือเธอไว้ในความมืด ดวงตาสีคมกริบของเขาที่ปรือขึ้นมองทำให้หัวใจของสาวชาวป่าอย่างเธอสั่นคลอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กลิ่นอายของอำนาจและอันตรายแผ่ออกมาแม้ในยามที่เขาไร้เรี่ยวแรง

"ช่วยข้า..." เสียงนั้นแหบพร่า "แล้วข้าจะมอบโลกทั้งใบให้เจ้า... แม่ดอกคามีเลียแห่งทะเลทราย"

นั่นคือจุดเริ่มต้นของปาฏิหาริย์ที่เปลี่ยนผืนทรายอันแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำด้วยรัก