"ถามจริงภีม... มึงเคยจูบใครปะว่ะ?" อยู่ดี ๆ ร่างบางก็ถามขึ้นพลางเอียงคอ
ดวงตาปรือมองหน้าคนตัวสูงที่นั่งนิ่งอยู่ด้วยแววตาเต็มไปด้วยคำถาม
“ทำไม…?” ภีมถามขึ้นเสียงเบาแข่งกับเสียงของหนัง ดวงตายังจ้องมองใบหน้าหวานเขม็ง
"กูอยากรู้ว่ะ จูบมันรู้สึกยังไง มันจะเหมือนในหนังไหมที่โลกมันจะหยุดหมุนน่ะ" ใบหน้าแดงก่ำพูดพร้อมรอยยิ้มเพ้อฝัน
ภีมขยับตัวเล็กน้อย เขาลดแก้วในมือลงแล้วหันมาสบตาเพื่อนรักตรงๆ ดวงตาของเขาดูเข้มขึ้นและวาววับภายใต้แสงไฟสลัวในห้องนั่งเล่น
"มึงอยากรู้ขนาดนั้นเลย?"
"ก็เออดิ... ใครๆ ก็บอกว่ามันพิเศษ กูก็แค่สงสัย" กวินพึมพำเสียงแผ่ว
ความเงียบเริ่มเข้ามาปกคลุมพื้นที่ระหว่างทั้งสอง มีเพียงเสียงหนังเท่านั้นที่ยังคงดังไม่ยอมหยุดลง
ดวงตาของทั้งคู่สบกันนิ่งอยู่แบบนั้น ก่อนที่ภีมจะค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนกวินสัมผัสได้ถึงไออุ่นและกลิ่นจางๆ ของเครื่องดื่มที่ติดอยู่ที่ริมฝีปากของเขา
