🍊เกิดใหม่ทั้งที... ไม่เป็นแล้วนางเอก🍊
ชาติที่แล้วเมธาวีใช้ทั้งชีวิตเป็นทาสน้องสาวกับแม่เลี้ยง แต่กลับโดนเหยียบย้ำ ไม่เห็นค่า ซ้ำร้ายยังต้องตายอย่างน่าสมเพช
เมื่อสวรรค์ให้โอกาสย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง คราวนี้เธอจะยอมเป็นคนอ่อนแอ จะเปิดโปงความร้ายกาจของน้องสาวให้คู่หมั้นของเธอรับรู้ แต่ทว่าเมื่อความจริงถูกเปิดเผย ภูผากลับมองว่าเธอเป็นคนผิด ลงโทษเธออย่างไม่มีเหตุผล
แต่เธอจะไม่ยอมให้เขาหรือใครรังแกได้อีก จะไม่ยอมเป็นนางเอกที่อ่อนแอคนเดิมอีกต่อไปแล้ว🔥
บางฉากบางตอน
“ฉันมีสิทธิ์ทุกอย่าง ในเมื่อเธอเป็นคนเข้ามายุ่งในชีวิตฉันก่อน" คำพูดของภูผาเหมือนคำต่อว่ากลาย ๆ ถึงเมธาวีจะเจ็บปวด แต่ก็เชิดหน้าข่มความรู้สึกดวงตาสั่นวูบแต่ยังไม่ยอมหลบ
“ถ้าคุณคิดว่าฉันจะยอมคุณอีก คุณคิดผิดแล้วค่ะ”
“เธอกล้าขัดคำสั่งของฉันเหรอ" ยิ่งได้ฟังคำปฏิเสธและมองแววตาดื้อรั้นของเธอทำให้ภูผาหงุดหงิดสลัดผ้าห่มเอื้อมตัวเข้ามาใกล้
"ค่ะ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะมาพบผู้ชายแบบคุณอีก คุณก็เอาเวลาที่มาวุ่นวายกับฉัน ไปสืบหาความจริงเถอะ ว่าคู่หมั้นของคุณ มีผัวอีกคนจริงใช่ไหม"
"เมธาวี" ภูผากำมือแน่นเส้นเลือดที่ขมับปูดชัดเจน"กล้ามากนะที่ท้าทายฉัน คืนนี้ก็อย่าหวังจะได้กลับบ้านเลย"
"ฉันจะกลับ"
"ฉันไม่ให้กลับ ฉันจะเอากับเธอจนถึงเช้า ดูสิ... จะมีแรงปากดีอีกไหม " เขาแสยะยิ้มบอกเจตนาและความต้องการ
เขาแสยะยิ้มบอกเจตนาและความต้องการ
" ไอ้โรคจิต ...ถ้ายังไม่หยุดบังคับฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจจับคุณข้อหาข่มขืน"
"เอาสิ ฉันก็จะยัดข้อหายักยอกทรัพย์ให้เธอ เชื่อสิฉันทำได้"เขาเชิดหน้าอย่างไม่เกรงกลัว
"คุณมันบ้า คนที่คุณควรโกรธ ควรเป็นมนัสวี ไม่ใช่ฉัน"
"ควรสิ เพราะเธอเป็นพี่สาวของยัยนั่น"
ก่อนที่เมธาวีจะได้พูดอะไรอีก ก็โดนริมฝีปากหนาบดจูบลงมา จนเสียงหายไปในลำคอตามเติม
นิยายสั้น ๆ 30,000 คำ
