นวนิยาย ไพรพิศวง
ตอน : อภินิหารไพร
นนทวัตร เปรมชาติ ผู้แต่ง
เกริ่นนำ
ราวต้นปี พศ. 2500 ณ. เขตอำเภอแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ หน่วยงานสำรวจประชากรในพื้นที่ต้องการพรานผู้ชำนาญป่า ให้ออกตามหาชนเผ่าลึกลับเผ่าหนึ่งที่อาศัยในป่าดิบดงลึก ชื่อเรียกกันว่าเผ่าตองเหลืองที่เริ่มหายสาบสูญเพื่อทำบันทึกวิถีชีวิต ก่อนที่ทุกสิ่งจะหายไปตามกาลเวลา และได้ยินมาว่ามีหลงเหลืออยู่ในเขตป่า ดงดำ อีกทั้งมีพรานที่พลัดหลงทางเข้าไปในป่าแห่งนี้ ได้รอดชีวิตออกมา พบว่ามีถ้ำแห่งหนึ่งผนังถ้ำด้านใน ระยิบระยับสวยงามที่เขาตั้งชื่อมันขึ้นมาว่าถ้ำทางช้างเผือก บางทีที่นั่นอาจเป็นแหล่งท่องเที่ยวใหม่ก็ได้ โดยให้พรานที่ว่าจ้างนำกล้องฟิล์มขนาดเล็กติดไปด้วย เมื่องานสำเร็จพวกเขาจะได้ค่าจ้างจากทางการเป็นจำนวนหลายพันบาท ถือเป็นเงินจำนวนมากโขในยุคนั้น "ดงดำ" คือชื่อของป่าอาถรรพ์ที่พรานล่าสัตว์ไม่อยากเหยียบย่างเข้าไป ดินแดนต้องห้ามที่ถูกปิดผนึกไว้ด้วยวิญญาณผีป่า และสัตว์ป่าอันดุร้าย คนสนิทนายอำเภอท่านหนึ่งในพื้นที่ ตามหากลุ่มพรานมารับงานแต่พรานหลายคนต่างพากันปฏิเสธ จนมีคนแนะนำให้ไปหา พรานโทน
เมื่อพรานโทนรับฟังเหตุผลและค่าจ้างจึงตกลงรับภารกิจครั้งนี้ แต่ว่าป่านั้นอันตรายเกินกว่าจะลุยคนเดียวจึงตามสหายร่วมเป็นร่วมตายอีก4 คนมาร่วมเดินทาง อันประกอบด้วย พรานแกะ นักแกะรอยและทำกับดัก , พรานม้ง ผู้เก่งตอกทอย ผูกห้าง , พรานทิง ผู้มีวิชาดีอาคมขลัง, และ พรานบัว ผู้ฟังภาษาสัตว์ฟังเสียงป่าได้ดีกว่าใคร เป้าหมายของพวกเขาคือการค้นหา "เผ่าผีตองเหลือง" ชาวเขาเผ่าลึกลับกลุ่มหนึ่งที่เริ่มหายสาบสูญ เพื่อพูดคุยและบันทึก ความเป็นอยู่และวิถีชีวิต รวมถึงถ้ำทางช้างเผือกที่พรานพลัดหลงคนหนึ่งรอดชีวิตออกมาเล่าให้ทุกคนฟัง แต่การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้ง่าย เมื่อพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับ "ปีศาจเสือสมิงตบะสูง " สมิงร้ายที่บำเพ็ญตบะจนกล้าแข็ง มันคือผู้เฝ้าดงดำที่พร้อมจะฉีกกระชากผู้บุกรุก จึงเกิดการปะทะกันระหว่าง "อาคม" ของนายพราน กับ "อาถรรพ์" ของป่า! ติดตามเรื่องราวได้ใน อภินิหารไพร
Guest
