หัวข้อ : นครแห่ง "ไอซ์ซาริส" (Iceris) และหมู่บ้าน "เพนโกลด์" (Pengold)
ณ สุดขอบโลกที่แผนที่แห่งความเป็นจริงไม่อาจเอื้อม
ถึง คือที่ตั้งของอาณาจักรที่ถูกรังสรรค์ด้วยความฝันและความปรารถนาอันบริสุทธิ์ในอดีต ที่นั่นคือ "ไอซ์ซาริส"ไอซ์ซาริสไม่ได้เป็นเพียงดินแดนแห่งน้ำแข็ง แต่มันคือ "สวนสวรรค์ที่ถูกแช่แข็ง" พื้นผิวของที่นี่ส่องประกายระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่โปรยปรายลงมาจากห้วงอวกาศ น้ำแข็งไม่ได้ให้ความรู้สึกเย็นเยียบ แต่กลับ โอบอุ้มความอบอุ่นของความหวัง ไว้ภายใต้ชั้นผิวที่โปร่งแสงในดินแดนที่ขัดต่อตรรกะนี้ พืชพรรณเมืองหนาว ได้เจริญงอกงามอย่างอุดมสมบูรณ์ กิ่งก้านของต้นสนหิมะแผ่ขยายออกไปพร้อมกับดอกไม้ป่าสีสันสดใสที่เบ่งบานท้าทายความหนาวเย็นตลอดเวลา อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหอมหวานของ "ผลเบอร์รีน้ำค้างแข็ง" ที่ให้รสชาติแห่งความสุข และ "ธารน้ำบริสุทธิ์" ที่ไหลเอื่อยอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็งใส ก็หล่อเลี้ยงทุกชีวิตด้วยน้ำที่เย็นฉ่ำและสะอาดราวกับคำอธิษฐานที่เคยศักดิ์สิทธิ์ในใจกลางของไอซ์ซาริส คือที่ตั้งของหมู่บ้าน "เพนโกลด์" ซึ่งเป็นแหล่งรวมของเหล่า เพนกวิน ผู้ซึ่งมีชีวิตจิตใจและปัญญาดุจมนุษย์ พวกเขาสร้างบ้านอย่างมีศิลปะจาก บล็อกน้ำแข็งปกติ ที่หาได้จากรอบตัว และใช้ ไม้ปกติ ที่ถูกนำมาประกอบเป็นโครงสร้างและเฟอร์นิเจอร์ภายใน สถาปัตยกรรมของเพนโกลด์จึงเป็นภาพสะท้อนของการผสมผสานระหว่างความบริสุทธิ์ของน้ำแข็งและความแข็งแกร่งของธรรมชาติเพนกวินเดินตรงสง่างาม มีดวงตาที่เต็มไปด้วย ความสงบและความอิ่มเอมใจ พวกเขาดำเนินชีวิตด้วยความสุขที่สมบูรณ์แล้วในทุก ๆ วัน ความศรัทธาต่อที่มาของความอุดมสมบูรณ์ได้จางหายไป กลายเป็นเพียง "ความเคยชินอันนุ่มนวล" ที่พวกเขาไม่ต้องตั้งคำถาม เพนกวินคือสถาปนิกแห่งความสุข ผู้เชื่อว่าโลกที่อุดมสมบูรณ์นี้ดำรงอยู่ได้ด้วย กฎแห่งความต่อเนื่อง และตราบใดที่พวกเขาทำตามกิจวัตร พืชพรรณและอาหารก็จะไม่มีวันเหือดแห้งไปจากผืนน้ำแข็งแห่งนี้
