อยู่ๆ ก็มาเป็นเมียเด็กเนิร์ด
ใครจะไปคิดว่าไอ้เด็กเนิร์ดหน้าซื่อที่เคยยอมผมทุกอย่าง ในวันที่มันหมดความอดทน... มันจะกลายเป็น 'เสือ' ที่จ้องจะขย้ำผมจนจมเตียง! จากที่คิดว่าจะแกล้งมันเล่นๆ กลับต้องกลายมาเป็น 'เมีย' มันจริงๆ ซะงั้น!
นนทพัทธ์ พิริยะพัตน์ หรือ ข้าวฟาง คือเด็กเนิร์ดหน้าจืดที่อยู่ใต้แว่นตาหนาเตอะ และเขาก็เป็น "เหยื่อคนโปรด" ของ ณพิชญ์ ปุณณะวงศ์ หรือ ลูกพีช ตัวท็อปผู้โดดเด่น ทั้งหน้าตา ฐานะ และอำนาจในโรงเรียนที่สูงกว่าเขาทุกระดับ
เสียงหัวเราะเยาะครั้งแล้วครั้งเล่าของลูกพีช ยังดังสะท้อนอยู่ในหัวข้าวฟางทุกวัน ทุกครั้งที่มือของคนนั้นผลักไหล่เขาจนเซ, โยนสมุดการบ้านทิ้ง, หรือสาดน้ำหวานใส่หัว สารพัดวีรกรรมเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ข้าวฟางพบเจอแทบทุกวัน
"กูแกล้งมึงเพราะมึงมันน่าโง่ ไอ้ฟาง!" นั่นคือคำที่ลูกพีชพูดซ้ำๆ อย่างสนุกปาก
แต่ข้าวฟางไม่เคยตอบโต้ ไม่เคยแสดงความโกรธ ไม่เคยโวยวาย เขาก้มหน้าลงต่ำ…ทว่าไม่ใช่ด้วยความอ่อนแออย่างที่ทุกคนคิด แต่ถ้าลูกพีชยอมเสียเวลาสักวินาทีเพื่อมองลึกเข้าไปในเลนส์แว่นที่บิดเบือนภาพนั้น เขาจะเห็น ความว่างเปล่าเยือกเย็น ที่ปราศจากความรู้สึก ไม่ใช่ดวงตาของเหยื่อที่ร้องขอความเห็นใจ แต่เป็น ดวงตาที่กำลังประเมินมูลค่าความเสียหายของการแก้แค้น
การเอาคืนสำหรับข้าวฟางไม่ได้มีไว้เพื่อความสะใจ แต่เป็นการทำลายชีวิตของลูกพีชอย่างเป็นระบบ เป็นขั้นเป็นตอน
“บทลงโทษของมึง…คือจบลงที่เตียงของกู ลูกพีช”
และในไม่ช้านี้ ลูกพีชจะได้เรียนรู้ด้วยร่างกายของตัวเองว่า การกลั่นแกล้งคนอื่น ผลที่จะตามมานั้น จะถูกส่งคืนอย่างตรงจุดและถึงที่สุด
...
อย่าพึ่งหนีค่ะ มาลองอ่านก่อน!
*อัพทุกวัน อังตาร ศุกร์ เสาร์
Guest
