ก่อนจะหันไปมองหน้าคนทำ หือ!! นายเป็นใครอ่ะกล้ามาจับแขนของเราได้ยังไง “จะปล่อยดีๆ หรือจะปล่อยด้วยน้ำตา ห๊ะ!” เสียงเอะอะของหล่อนทำเอาบรรดาเพื่อนๆต่างหันไปมอง ดูว่าเป็นใคร เพราะเสียงนั้นช่างดูคุ้นหูเสียนี่กระไร
“นั่นมันไนล์นี่นา แล้วไปยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น นั่น นั่นมัน ไอซ์ สกายมีคนเมากำลังจับแขนไนล์ด้วย” ไหน ๆ ทั้งไอซ์และสกาย มองตามที่ลูกหว้าชี้ให้ดู แม้สองเพื่อนจะดูกรึ่มๆ แต่สายตายังคงมองเห็นได้ลางๆ
“เห้ยยย!! แม่งส์!!! ไอ่พวกนี้ไม่รู้จักที่ตายซะแล้ว ดันไปแหย่กับ ลูกพญาเสือตัวน้อยๆเข้าจนได้” พวกเราถอยๆ เห๊อะ ทั้งสามลุกขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะถอยร่นออกไปยืนอยู่ด้านหลังโซฟา ยืนจับมือกันแน่น ใบหน้าที่บ่งบอกได้ถึงอาการกลัวอะไรสักอย่าง เพราะโต๊ะของพวกเขาอยู่ติดกันนั่นเอง
เต็นท์ที่มองดูวีดีโออยู่ด้านบนพร้อมกับเพื่อนๆ รู้สึกไม่พอใจที่เห็นแบบนั้น อีกทั้งยังพูดถึงกลุ่มคนที่อยู่โต๊ะข้างๆ ไม่ยอมเข้าไปช่วยหล่อนอีกด้วย
“แล้วไอ่พวกการ์ดหายหัวไปไหนกันหมดว่ะ ไอ่พวกนี้เลี้ยงเปลืองข้าวสุก กูไล่ออกแม่งให้หมด” เขาพูดตามอารมณ์โกรธ หัวฟัดหัวเหวี่ยงไปกับสิ่งที่เห็น
“แล้ว อะไรว่ะนั่น เต็นท์ถึงกับลุกชี้ไปที่หน้าจอ กูว่าคนกลุ่มนั้นจะต้องเป็นเพื่อนของหล่อนแน่นอน แล้วทำไมไม่เข้าไปช่วยเพื่อนว่ะ มีกันตั้งหลายคน เห้ย! แล้วไอ่ผู้ชายตัวโตนั้นอีก แม่งส์ เป็นตุ๊ดหรือไง ถึงได้ไปยืนเกาะผู้หญิงอยู่อย่างนั้น
คนที่ยืนพูดยังไม่ทันจบ ภาพเหตุการณ์ต่อจากนั้น ทำเอาเขาถึงกับร้องเสียงหลงออกมา กระโดดหันตัวเข้าไปกอดเพื่อนหมอที่นั่งมองตาค้างอยู่เหมือนกัน
“เห้ย!! เชี๊ยๆๆ” แบงค์ได้ยินเสียงร้องของเจ้านาย
“เข้าใจผมแล้วใช่ไหมละครับเจ้านาย” คนเมาทั้งสาม ถึงกับร่วงลงไปนอนกองอยู่ที่พื้นเละเป็นโจ๊ก
“เล่นกับใครไม่เล่น หึ!”
คำพูดของหล่อนหันไปมองคนที่นอนร้องโอดโอยอยู่ที่พื้น ก่อนจะสะแหยะยิ้มที่มุมปาก แบร๊ะๆๆ
“สมน้ำหน้า อยากซ่าดีนัก ให้มันรู้ซะมั้งว่ายุ่งอยู่กับใคร”
“พวก พวกมึง พวกมึงเห็นเหมือนกูใช่ไหมว่ะ!! กู กูขอถอนคำพูดเมื่อกี้ และกูก็เข้าใจที่ไอ่แบงค์มันพูดไม่ออก เป็นกู ก็พูดไม่ออกเหมือนกันว่ะ ผู้หญิงอะไร ตัวก็เล็กแค่เนี๊ยะ จัดการคนเมาซะเรียบ น่ากลัวฉิปหาย”
“ยิ่งคิด ยิ่งสยอง ใครได้เป็นเมีย คงซวยไปตลอดชีวิต กูไม่เอาด้วยหรอก ไม่อยากเป็นเฮียเบิ้มคนที่สอง”
ในวีดีโอนั้น เห็นภาพของการ์ดที่ยืนอยู่ข้างๆ พวกเขาคิดที่จะวิ่งเข้าไปช่วยอย่างที่แบงค์พูดเอาไว้ แต่พอเห็นแบบนั้น ทั้งหมดถึงกับทำหน้าเหว๋อ ยืนกอดกันกลม ไม่กล้าแม้แต่จะขยับ ต่างคน ต่างผลักกันออกไปห้าม เต็นท์ที่มองดูการกระทำของเหล่าบอดี้การ์ด ถึงกับหน้าเสีย
“ดูๆพวกมันทำ ตัวโตอย่างกับควาย กลัวอะไรวะ แล้วกูจะจ้างมาเพื่อ” ก่อนที่เขาจะหยิบรีโมทหยุด พูดระบายต่อ
“เอ่อ ตอนนี้กูรู้แล้วว่าทำไมไอ่กลุ่มนั้น ถึงลุกแล้วถอยออกไป เป็นกู กูจะหลบไปหลายร้อยเมตรเลยด้วยซ้ำ จะได้ไม่โดนลูกหลงว่ะ ฮ่ะๆ เอาจริงๆน่ะพวกมึง ตอนที่กูเห็น ใจกูนี้ใจตกไปอยู่ที่ตาตุ่มเลย ทำเอากูนึกไปถึงซ้อภู่ในตอนนั้นเลย หรือว่านี่จะเป็นญาติของซ้อภู่ว่ะ ตัวก็เล็กๆคล้ายกันอีกด้วย”
ผู้หญิงอะไร โครตอันตราย น่ากลัวฉิบ ดีนะที่กูไม่เจอผู้หญิงแบบนี้ ไม่งั้นกูเอาชีวิตไม่รอดแน่ ๆ
“น่ารัก”
Guest
