บทเรียนรักหลังเลิกเรียน

“แล้วมึงจะหลบๆ ซ่อนๆ ทำไมครับท่านรอง?” ไต้ฝุ่นเดินมาประจันหน้า สายตาคมกริบพยายามมองทะลุเข้าไปในตัวบ้านเพื่อหาเงาของหญิงสาวที่เขาโหยหา

“ถ้ากูคิดจะหลบๆ ซ่อนๆ กูคงแกล้งขับรถไปทางอื่นแล้ว ไม่ปล่อยให้มึงตามมาถึงนี่หรอก” ยอร์ชหันมาสบตาตรงๆ “ที่กูให้มึงตามมา เพราะกูอยากให้มึงเห็นกับตาว่าความฉิบหายที่พวกเราทำไว้... มันส่งผลยังไงกับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” ไต้ฝุ่นระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง เป็นเสียงหัวเราะที่กลบเกลื่อนความหวั่นใจลึกๆ “ทำเป็นคนดีขึ้นมาเชียวนะมึง แย่งเขามาทำระยำพร้อมกูแท้ๆ ตอนนี้จะมาทำทรงฮีโร่?”

“กวนตีนต่อไปเถอะ...” ยอร์ชแค่นยิ้ม แววตาเยือกเย็นลงจนน่าใจหาย “โดนไอวี่ปฏิเสธสักทีกูอยากจะรู้ว่ามึงยังจะหัวเราะออกอยู่มั้ย เพราะสิ่งที่มึงกำลังจะเห็นข้างในนั้น... มันอาจจะทำให้มึงขำไม่ออกไปตลอดชีวิต”