คัทซีน
ลั่วจิ่นหลานพอถูกมือเล็กกุมเอาไว้อย่างแนบแน่นเช่นนี้ หัวใจของเขาก็เต้นถี่รัวเร็วเสียจนแทบจะทะลุอกออกมา
และฉับพลันจู่ๆ ก็นึกถึงเหตุการณ์หนึ่งที่ตัวเองเกือบจะลืมไปแล้วขึ้นมาได้
“จิ่นเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้าก็ถึงวัยสวมกวานแล้วควรคิดเรื่องแต่งงานได้ตกเสียที หากเจ้ายังไม่มีสตรีที่หมายปองไว้ล่ะก็ จะให้เราช่วยเลือกให้อีกสักสองสามคนก็ได้”
หลายปีมานี้ไทเฮาทรงรักเขาราวกับเป็นหลานชายแท้ๆ ของตนเองคนหนึ่ง
ดังนั้นนางจึงพยายามส่งบุตรสาวของขุนนางตระกูลสูงศักดิ์มาให้เขาดูตัวที่กองทัพอยู่บ่อยๆ จนวันที่ลั่วจิ่นหลานเข้าพิธีสวมกวานแล้ว นางก็ยังไม่เลิกคิดเรื่องนี้เสียที
แต่ทว่าในใจของอ๋องหนุ่มนั้น ความคิดฝันเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ล้วนเป็นเรื่องที่ไร้สาระทั้งสิ้น
สำหรับเขา...บุรุษที่มีโรคประหลาด ลิ้นไม่อาจรับรู้รสชาติอาหารใดๆ ได้มาตั้งแต่เด็กเช่นนี้
การต้องพบกับเจอสตรีแต่ละคน ล้วนให้ความรู้สึกไม่ต่างจากเวลาที่เคี้ยวอาหารในจาน
มันช่างน่าอึดอัดราวกับกำลังกล้ำกลืนดินโคลนลงท้องอย่างไรอย่างนั้น
อ๋องหนุ่มแน่วแน่ในการตัดสินใจของตัวเองมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ดังนั้นเมื่อไทเฮาทรงเสนออีกครั้ง เขาจึงตัดบทอีกฝ่ายไปโดยไม่คิดทันที
“ตั้งแต่ทัพหงส์ดำล่มสลายไปเมื่อสิบสามปีก่อน กระหม่อมก็มีเพียงความปรารถนาเดียวในชีวิตเท่านั้น นั่นก็คือการฟื้นฟูกองกำลังของท่านพ่อท่านแม่ให้กลับมาแข็งแกร่งดังเดิมให้ได้
ส่วนเรื่องแต่งงาน...ชาตินี้กระหม่อมไม่เคยมีความคิดเรื่องนี้แม้แต่เพียงสักนิดเดียว
ดังนั้นหากเสด็จป้าทรงเมตตา อยากส่งเสริมกระหม่อม ก็ขอให้พระองค์อย่าได้ทรงคาดหวังกับกระหม่อมเรื่องนี้อีกเลยนะพ่ะย่ะค่ะ”
“แค่กๆๆๆ”
ยามนี้พอยิ่งนึกย้อนไปถึงคำพูดในตอนนั้นของตนเองแล้ว ลั่วจิ่นหลานก็รู้สึกอยากจะเอามืออุดปากพล่อยๆ ของตัวเองขึ้นมา
กลืนโคลนลงท้องอะไรกัน!
ไม่คิดเรื่องแต่งงานอะไรกัน!
เวลานี้เขากำลังหวั่นไหวกับนางไปแล้วต่างหาก!!
*********************************************************
^_~ [[ Talk Talk ]] ^_~
>> พระเอกธงเขียว ปากหนักหน่อย โลกส่วนตัวสูงนิดดดด แต่พอเปิดใจแล้วก็คลั่งรักและรักเดียวใจเดียวค่ะ
>> นางเอกสดใสร่าเริง มีน้ำใจ ที่สำคัญคือเธอพร้อมพิทักษ์ปกป้องผู้ชาย ไม่ว่าเขาจะเจออุปสรรคแค่ไหน เขาจะมีเธออยู่ข้างกายเสมอ!
>> ไม่มีนอกกายนอกใจ และปมไม่หนัก เน้นการค่อยๆ พัฒนาความรักระหว่างพระนาง และการช่วยกันทำอาหารเพื่อสืบคดีและตามหาตัวคนร้ายไปด้วยกัน
>>แนวระบบ (รถเข็นวิเศษ)
>>แนวพระเอกเด็กกว่าค่ะ
************************************************
^0^ [[ Warning]] ^0^
1.ตัวละคร เนื้อเรื่อง ฉาก กฎกติกา และของวิเศษต่างๆ เป็นสิ่งที่ แม่นางรั่วซีคิดขึ้นมาเองทั้งหมด ไม่มีอยู่จริงและไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆ ทั้งนั้น
2. ห้ามคัดลอกนิยายเรื่องนี้ไปเผยแพร่ต่อ หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดในทุกกรณี (หากฝ่าฝืนจะดำเนินการตามกฎหมายอย่างถึงที่สุด)
3.นิยายเรื่องนี้มีติดเหรียญ
(หลังจากออก E book แล้วแต่ละตอนจะเปิดให้อ่านฟรีเป็นเวลา 1 วันแล้วจึงติดเหรียญถาวรนะคะ ดังนั้นนักอ่านที่กดเข้าชั้นไว้ ต้องรีบเข้ามาอ่านน้าาา อย่าดองน้าาา) *หลังลงจบแล้ว ไรต์จะขอปรับราคาให้ใกล้เคียงกับ E book นะคะ ขอบคุณค่ะ*
4.เนื่องจากรั่วซีไม่ใช่คนอีสานแท้ๆ (เป็นแค่คนกรุงเทพฯ คนหนึ่งที่ชอบกินอาหารอีสานเท่านั้น) ดังนั้นหากมีข้อผิดพลาดเรื่องสูตรอาหารประการใด ต้องกราบขออภัยล่วงหน้ามา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ
5.สุดท้ายนี้ใครที่อ่านแล้วชอบแนวที่ไรต์เขียน ฝากกดติดตามนามปากกานี้เอาไว้ด้วยนะคะ
