
คำกล่าวลาจากสัญญาที่เลือนหาย
"เราเลิกกันเถอะ"
คำสั้นๆ
ที่ทำให้เอริชาต้องหยุดหายใจไป 1 นาที
เธอตอบรับคำบอกเลิกนั้นสั้นยิ่งกว่า
"อืม"
หลังจากที่เปล่งเสียงนั้นออกไปก็ไม่มีถ้อยคำใดเอื้อนเอ่ยออกมาจากปากของเธออีกเลยไม่มีคำถาม ไม่มีการเรียกร้องหาเหตุผลไม่มีคำกล่าวลา มีเพียงความเงียบงัน และพายุแห่งความเจ็บปวดที่กำลังถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรงจนแทบจะทานทนไม่ไหว
ความแน่นและอึดอัดที่หน้าอกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจของเธอขาดห้วงไปในทันที เธอรู้สึกว่าอากาศรอบตัวกำลังจะหมดไป ถ้ายังยืนอยู่ตรงนั้นอีกเพียงเสี้ยววินาทีเธออาจจะขาดใจตายก็เป็นได้
