“รุ้ง!”
เจ้าของชื่อหันไปตามเสียง แล้วยืนอึ้งตะลึงมอง
“นั่นลูกคุณเหรอ” ฟ้าครามมองไปที่เด็กหญิง ยิ่งเห็นกันใกล้ๆ ก็ยิ่งใจหาย “กี่ขวบแล้ว”
เขายังคงพูดอยู่ฝ่ายเดียว คนอื่นพากันเงียบหมด แม้แต่เด็กหญิงก็เอาแต่มองเขาตาแป๋ว
“ใครเป็นพ่อ” ชายหนุ่มหันกลับมายิ่งคำถามใส่เธอ
รุ้งตระการเริ่มมีสติ หันไปบอกพี่เลี้ยงตัวเอง
“ป้าเอาน้องเกลียวเข้ารถก่อน”
“ค่ะ คุณรุ้ง” ถึงเป็นห่วงนาย แต่อีกฝ่ายก็ทำตามคำสั่ง ทว่าไม่วายเหลือบแลคนตัวสูงใหญ่ก่อนเดินไปเปิดประตูที่ตอนหลัง
“เด็กคนนั้นลูกใคร” ฟ้าครามถามซ้ำ
เธอเอาแต่ยืนเงียบด้วยสีหน้าอับจนถ้อยคำ มือข้างหนึ่งยึดจับขอบตะแกรงรถเข็นแน่น
“ผลผลิตของผมใช่มั้ย”
ยังคงไร้คำตอบจากกลีบปากที่ถูกเม้มสนิท
เธอถูกส่งไปอยู่กับเขาเพียงสิบวัน แต่ก่อเกิดพันธะผูกพันชั่วชีวิต
นิยายเรื่องใหม่ในนามปากกา "กลิ่นแก้ว" ฝากกดติดตามด้วยนะคะ ^^
Guest
