มาแย้วค่ะกับเรื่องของเสือหมอก ลูกชายคนเล็กของเสือเข้มกับเสือหาญ
ใครที่ไม่ได้อ่านเรื่องก่อนหน้าไม่เป็นไรนะคะ สามารถข้ามมาอ่านเรื่องนี้ได้เลย
(Omega (?) x Enigma)
เสือหมอกยอมทิ้งชีวิตโจรเพื่อโอเมก้าหน้าสวยอย่างภรัณย์ แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะบอกเลิกเขาด้วยประโยคที่โคตรจี้ใจ สายใยความรักที่เคยแนบแน่นในวันวาน วันนี้กลับถูกตัดขาดอย่างโหดร้ายราวกับไม่เคยมีอยู่จริง
“การคบกับพี่หมอกมันไม่มีอะไรดีเลย ดูไร้อนาคต แถมมีศัตรูรายล้อมรอบด้าน ผมไม่อยากเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงกับพี่!”
หากวันหนึ่งเส้นทางของเขากับภรัณย์ต้องมาบรรจบกันอีกครั้ง สิ่งเดียวที่เสือหมอกจะมอบให้ ไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่อ้อมกอด แต่คือ ลูกกระสุนปืน
****************************************
มือเรียวเร่งจังหวะรูดรั้งให้ถี่ขึ้น ก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มฝ่ามือ ความคิดเดียวที่ครอบงำจิตใจในตอนนี้คือ การได้เอาเสือหมอกกลับคืนมาอยู่ในอ้อมกอด เหมือนกับว่าทุกความคิดถึงและความทรมานนี้จะถูกเยียวยาด้วยการมีเสือหมอกเอาไว้ในครอบครอง
‘จะทำยังไงดี ให้พี่หมอกหายโกรธ และยอมเป็นของผมคนเดียวตลอดไป’
‘จับพี่หมอกมาขังไว้ดีมั้ย เขาจะได้ไม่หนีไปไหน’
‘ไม่ได้ พี่หมอกดื้อขนาดนั้นคงไม่ยอมง่าย ๆ’
****************************************
“ไอ้เหี้ย! ปล่อยกู!”
“ผมปล่อยพี่หมอกไปไม่ได้หรอกครับ จนกว่าพี่จะเป็นของผมคนเดียว พี่หมอกรู้มั้ยครับว่าผมหวงพี่แค่ไหน โอเมก้าคนนั้นมีสิทธิ์อะไรมาแตะต้องตัวพี่”
“โอเมก้าทุกคนมีสิทธิ์ในตัวกู ยกเว้นโอเมก้าน่ารังเกียจแบบมึง อย่าหวังว่าจะได้แตะต้องตัวกู!”
คำพูดนั้นเสียดแทงลงกลางใจภรัณย์เหมือนคมมีด ฉีกทึ้งความอดกลั้นที่เหลืออยู่ให้ขาดสะบั้น รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นที่มุมปากดุจนักล่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ ใบหน้าสะสวยโน้มลงซุกไซ้ซอกคอของเสือหมอก ความหึงหวงที่เดือดพล่านเหมือนภูเขาไฟที่ใกล้ระเบิด
“พี่หมอกของผม...”
“อ๊ะ! เจ็บ!”
#ฝากลูก ๆ ของไรท์ด้วยนะคะ
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับ ผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ประกอบไปด้วยฉากที่มีความรุนแรงทางอารมณ์ การใช้ภาษาหยาบคาย รวมถึงฉากที่สื่อถึงความสัมพันธ์ทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่เป็นเพียงสิ่งสมมุติเท่านั้น ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือนำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อ ไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดโดยไม่ได้รับอนุญาต การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความผิดตามกฎหมาย ตาม พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2558 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2565)
