จับรักทัชใจนายเด็กดื้อวิศวะ | มีอีบุ๊ก

แค่พี่เขาไม่สบายผมถึงกับกล้าขาดเรียนเพื่อมาหาถึงที่ เพราะไอ้เสียงตึกตักที่อยู่ทางอกด้านซ้ายมันเรียกร้องบอกให้ผมทำตามเสียงหัวใจของตัวเอง แต่หารู้ไม่ว่าไอ้ ‘พี่เพทน์’ มันคิดอะไรอยู่โดยที่ผมนั้นไม่รู้เลย 

“พี่เพนท์ พี่เป็นยังไงบ้าง”  

“ยังไม่ลงโลง กูแค่เป็นไข้ นี่มึงจะขาดเรียนมาทำไมเนี่ยไอ้ลูกหมา”  

“ปากเสียนะพี่ คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง เห็นแม่พี่บอกว่าไข้พี่ขึ้นสูง ไปทำอะไรมาอ่ะ”  

“เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กอย่างมึงไม่เกี่ยว” 

ป๊าบ! มือเล็กฟาดเข้าให้จนแขนของคนตัวสูงขึ้นรอยแดงของฝ่ามือ 

“โอ๊ย! น้องเวร! ฟาดมาได้ กูเจ็บนะ” 

“เจ็บสิดี คนไม่รู้จักดูแลตัวเอง ผมจะฟาดให้เข็ด” 

“เด็กเปรต ลองฟาดกูอีกที กูจับมึงกดลงบนเตียงแน่”  

“พี่กล้าเหรอ!”  

ตารางการอัปงาน 

อัปงานทุก 18.00 น. ของทุกวันพุธ  

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้พาดพิงถึงตัวละครใด ๆ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านหากผู้อ่านมีอายุน้อยกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ หลิงจิ่วขอสงวนลิขสิทธิ์นิยาย 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงทุกกรณี หากพบเห็นจะทำการปรับและดำเนินทางกฎหมายทันที 

ติดตามข่าวสารนิยาย 

memorymและหลิงจิ่วได้ที่เพจ 

👇🏻 

https://www.facebook.com/share/1E1vpetbd2/?mibextid=wwXIfr