ลูกธนูที่ปล่อยจากมือสามีผู้เป็นที่รักยิ่ง มันวิ่งตรงมาปักยังอกของนาง มุมปากสวยเหยียดยิ้มสมเพชให้กับตนเองก่อนที่ร่างของนางจะร่วงหล่นจากป้อมปราบการใหญ่ ดวงตาคู่สวยปิดลงเพื่อรอรับความตาย หากว่าโลกหลังความตายนั้นมีจริงอย่างที่ใครต่อใครพูดกัน นางปรารถนาอยากจะพบบุตรตัวน้อยที่จากมาก่อนและความปรารถนาอย่างสุดท้าย...ไม่ว่าจะชาติภพไหนนางก็ไม่ต้องการพบเจอชายใจร้ายผู้นั้นอีก
ทว่าสวรรค์กลับไม่เห็นใจ....
มู่หนิงอ้ายลืมตาตื่นอีกครั้งในอดีตของตน นางย้อนกลับมาในยามที่ยังไม่ได้สูญเสียทุกอย่างไป ดังนั้นแล้วหนทางเดียวที่นางและเจ้าก้อนแป้งน้อยจะมีชีวิตรอดนั่นคือการหลบหนีไปจากเมืองหลวงแห่งนี้และหนีไปจากสามีไร้ใจผู้นั้น...
เว่ยหมิงเจ๋อ
"อ้ายเอ๋อร์ พี่ขอโทษ"
มู่หนิงอ้าย
"ท่านเป็นคนสังหารข้ากับลูก!"
.................................................................................................................
นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ฉบับ 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ห้ามมิให้ผู้ใดละเมิดลิขสิทธิ์ ทำซ้ำ ดัดแปลงไม่อนุญาตให้คัดลอก ปลอมแปลง สแกนหนังสือหรือส่วนหนึ่งส่วนใดในเนื้อหาเพื่อสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิส์หรือทางอื่นทางใดโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร หากฝ่าฝืนมีโทษตามกฎหมาย
Guest
