ก็ไหนเฮียบอกว่าไม่รัก

นิยายเรื่องนี้มีกลิ่นอายของดราม่า พระเอกร้ายมากในตอนแรก จนกระทั่งรู้ใจตัวเอง....แล้วจึงกลายเป็นคนคลั่งรักหนักมากในตอนท้าย 

ในวันที่เธอรักเขามากเหลือเกิน...แต่เขาดันใจร้ายกับเธอขนาดนั้น 

และในวันที่เธอคิดจะเลิกรัก....เขาดันกลับตัวกลับใจ 

เฮียธีร์ง้อเมียหนักมาก โบ้สุดอะไรสุด.... 

มาเอาใจช่วยเฮียไปด้วยกันนะคะ 

บางช่วงบางตอน 

"ปล่อยค่ะ คุณไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้นะ" เธอรีบแกะมือของเขาออกจากตัวเอง ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงเข้ามากอดเธอแบบนี้ กอดแน่นจนเธอหายใจไม่ออก  

วันนั้นเขาไล่เธอเองไม่ใช่เหรอ วันนี้...แค่เธอเอางานมาให้ก็มากพอแล้ว  

หึ! ผิดคาดนะเนี่ย ผิดคาดที่คิดว่าเขาจะไล่ตะเพิดเธออีก 

"ริหายไปไหนมา หายไปไหนมา" เหมือนเสียงเขาสั่นไปหมดและพูดคำเดิมซ้ำ ๆ วนไปวนมาราวกับคนขาดสติ 

นี่พี่ธีร์เป็นบ้าไปแล้วหรือยังไง 

"คิดถึงแค่ไหนรู้ไหม" เขาพูดอยู่ฝ่ายเดียว 

นี่มัน…ใช่พี่ธีร์ตัวจริงหรือเปล่า ดาริตายืนอึ้ง นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนไปขนาดนี้ 

"จะไปไหนมามันก็เรื่องของริค่ะ ปล่อย!" เธอสะบัดตัวออกจากเขาเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล ถึงเขาจะเป็นธีรศิลป์แต่ไม่ใช่ว่าคิดจะกอดเธอก็กอด คิดจะทิ้งเธอก็ทิ้ง แล้วที่เขาพูดว่าคิดถึงเธอคืออะไร 

"คิดถึง" เขาซบหน้าลงกับบ่าเล็ก เขายอมแล้ว ยอมจำนนต่อความรู้สึกที่มีให้เธอในตอนนี้ เธอแทบจะไม่อยากเชื่อหูตัวเอง คนอย่างธีรศิลป์น่ะเหรอบอกคิดถึงเธอ