"ถามหน่อยเถอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมานายเห็นฉันเป็นตัวอะไร นายเคยรักฉันบ้างมั้ย หรือนายเห็นฉันเป็นแค่ที่บำบัดความใคร่ของนายเท่านั้น"
"ใช่ ระหว่างเธอกับฉันมันคือเซ็กส์"
“เซ็กส์เหรอนที สามปีที่ฉันแต่งงานอยู่กินกับนาย มันมีแค่คำว่าเซ็กส์เท่านั้นเหรอ”
“ใช่ ก็ในเมื่อพ่อบุญธรรมของเธออยากได้ฉันเป็นลูกเขยฉันก็ทำให้แล้วไง ยังไม่สมใจเธอกับพ่อของเธออีกเหรอ?”
“ระหว่างเรามันมีแค่ผลประโยชน์จริง ๆ ใช่มั้ยนที”
“เธอก็รู้ดีนี่ว่าคนอย่างฉันมันไม่มีหัวใจ สิ่งที่ฉันต้องการคือ อำนาจ และเงินเท่านั้น”
“ขอโทษที่ฉันคิดไปเองฝ่ายเดียวว่าถ้าเราแต่งงานกัน สักวันหนึ่งฉันจะเปลี่ยนผู้ชายเลว ๆ ผู้ชายที่ไม่มีหัวใจอย่างนายได้ แต่วันนี้ฉันรู้ซึ้งแล้ว ว่าคนอย่างนายมันเกินเยียวยาแล้วจริง ๆ”
“เราจบกันแค่นี้เถอะนะนที ต่อไปนี้ฉันจะไปจากชีวิตของนาย และฉันจะไม่มาให้นายเห็นหน้าอีก"
“เธอจะไปไหนเกวลิน คนอย่างเธอจะไปไหนได้ ถ้าไม่มีฉันกับเงินที่พ่อบุญธรรมของเธอทิ้งไว้ให้ ชีวิตของเธอก็ไม่มีทางไปไหนรอดหรอก”
“แล้วนายจะได้รู้ ว่าเงิน และอำนาจมันไม่ได้มีความสำคัญกับชีวิตของฉันเลยนที เชิญนายอยู่กับอำนาจ และเงินของนายไปเถอะ”
“อยากไปไหนก็เชิญ!”
เกวลิน มองหน้าชายคนรักของเธอด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะบอกกับตัวเองว่า พอกันที กับผู้ชายเลว ๆ คนนี้ เธอยอมเจ็บ แต่เธอจะไม่ยอมทนอยู่เป็นที่บำบัดความใคร่ของเขาอีกต่อไป แม้ว่าหนทางข้างหน้าจะหนักหนาสาหัสสักแค่ไหน แต่เธอก็จะไม่มีวันหวนกลับคืนมาหาเขาอีกอย่างแน่นอน
Guest
