ดวงใจของอคิราห์
30
ตอน
10.4K
เข้าชม
55
ถูกใจ
10
ความคิดเห็น
194
เพิ่มลงคลัง
"หึ! ลำพังเฮีย~เอาพริ้มแค่ครั้งเดียวมันคงจะติดง่ายขนาดนั้นเลยมั้ง!" "........" "เรื่องบนเตียงพี่คินเขาอ่อนโยนมากถ้าเทียบกับเฮีย...เขาไม่ได้ซาดิสม์ชอบใช้กำลังหรือทำรุนแรงเหมือนเฮีย"

 

อัค อคิราห์ บุญพาบารมี

อายุ 28ปี

นักธุรกิจที่มีปม มีรสนิยมซาดิสม์

เธอคือแสงสว่างที่ไม่อาจเอื้อม

 

 

 

ลูกชาย วายุ บุญพาบารมี(จากเรื่อง เมียที่(ไม่รัก)

 

 

 

# # # # # #

"เฮีย~"

"เฮียว่าพริ้มสวยมั้ย?"

"............"

"ตอบมาสิเฮีย!"

"งั้นๆ"

"แต่พริ้มว่าพริ้มสวยนะ...หนุ่มๆ ในห้องตามจีบทุกวันเลย"

".........."

"แต่พริ้มไม่เล่นด้วย...เพราะพริ้มมีคนในใจอยู่แล้ว"

".........."

"เฮียจะไม่ถามเหรอว่าใคร?"

"ไม่ได้อยากรู้เรื่องของใคร"

 

 

# # # # # #

 

 

"ตกลงเฮียจะให้พริ้มช่วยทำอะไร หรืออยากให้พริ้มช่วยนวดให้"

"เฮียไม่เล่น!"

"พริ้มก็ไม่ได้เล่น"

"ขอร้อง! ช่วยทำตัวเหมือนคนปกติได้มั้ย"

"เฮีย! เฮียว่าพริ้มไม่ปกติเหรอ?"

"เด็กปกติที่ไหนมาเล่นกับผู้ใหญ่แบบนี้ ไหนจะรูปโป๊อะไรนั่นอีกที่ส่งมา ไม่ต้องบอกหรอกว่าส่งผิดเฮียไม่เชื่อเธอ"

"ใช่! พริ้มตั้งใจจะส่งให้เฮีย ให้เฮียดูไว้ก่อนนอน"

"หึ! ไม่เห็นมีตรงไหนน่าดู!"

"ไอ้เฮีย! อุ๊ป!"

"เรียกอะไรนะ!"

"ทำโทษมั้ยล่ะ พริ้มเผลอปาก"

"ยัยเด็กบ้า เหนื่อยกับเธอจริงๆแล้วนะ ช่วยทำตัวเหมือนตอนเด็กๆได้มั้ย เมื่อก่อนออกจะน่ารัก กลายเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!"

"ก็เฮียไม่ยอมใจอ่อนสักที พริ้มก็ต้องเพิ่มเลเวลสิ"

"ที่เคยเตือนเคยห้ามคือไม่ฟังกันเลย"

"เห็นหน้าเห็นตากันทุกวัน ใครจะไปตัดใจได้ ยิ่งเฮียมาอยู่บ้านพริ้มแบบนี้ พริ้มมีความสุขที่สุดเลย"

"อย่าทำแบบนั้น เครื่องสำอางเธอติดแขนเสื้อเฮียหมด"

"ดีสิคะ สาวๆจะได้เห็นว่าเฮียมีเจ้าของแล้ว จะได้ไม่กล้าเข้ามายุ่งกับเฮีย เดี๋ยวพริ้มแถมให้อีกหนึ่งจุด"

 

 

# # # # # #

 

‘เฮียอัคหายไปไหน พริ้มเป็นห่วงนะ’

‘เฮียตอบพริ้มหน่อย พริ้มทำอะไรผิดเหรอ’

‘วันนี้พริ้มไปรอเฮียที่เดิม แต่เฮียไม่มา...’

‘พริ้มคิดถึงเฮียจัง พริ้มร้องไห้จนตาบวมหมดแล้วนะ’

 

(เฮียขอโทษที่จากไปโดยไม่ได้ร่ำลาพริ้มสักคำ)

(ขอโทษที่เพิ่งจะส่งข้อความถึงเธอเอาป่านนี้)

(ถ้าเธอเห็นข้อความของเฮีย ให้เธอรู้ไว้นะว่าเฮียสบายดี)

(เฮียพอใจและมีความสุขกับเส้นทางชีวิตนี้ที่เฮียเลือก)

(ถึงแม้เส้นทางนี้จะไร้เธอ...)

(เฮียอยากให้เธอลืมเฮียซะ ไม่ต้องรอเฮียนะพริ้ม)

(เฮียคงไม่กลับไปเจอทุกคนอีกแล้ว...รวมถึงเธอ)

(จงใช้ชีวิตของเธอต่อไปให้มีความสุขโดยไม่มีเฮีย)

(ขอโทษที่ทำเธอเสียใจ ขอโทษจริงๆ)

 

# # # # # #

 

เขาสวมกอดความโดดเดี่ยวในฐานะลูกเมียน้อยมาทั้งชีวิต

ถูกตราหน้าว่าเป็นเสนียดของตระกูลที่ไม่มีใครต้องการ

ท่ามกลางโลกที่มืดมิด มีเพียงเธอที่เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียว...

ทว่ายิ่งเธอเข้าใกล้ เขากลับยิ่งผลักไส เพราะล่วงรู้ดีว่ารสนิยมในเงามืดของตนนั้นรุนแรงเกินกว่าที่นางฟ้าแสนบริสุทธิ์อย่างเธอจะรับไหว

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความรัก

แต่จบลงด้วยความเกลียด

เธอเลือกเดินต่อโดยมีระยะห่างที่มองไม่เห็นกั้นกลาง และในวันที่เขาเลือกตัดสายสัมพันธ์อย่างเลือดเย็น

เพียงเพื่อจะให้เธอไปเจอชีวิตที่ดีกว่า...

เขากลับไม่รู้เลยว่าได้ทิ้งฝันร้ายที่แสนงดงามไว้ในครรภ์ของเธอเพียงลำพัง

 

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (8)

5.0