กวง กวินทร์ หลี่เจริญ ในวัย 39 ปี ถูกทางบ้านกดดันเรื่องแต่งงานในวันรวมญาติ เพื่อตัดความรำคาญจึงสั่งให้เลขาช่วยเฟ้นหาคนมาทำหน้าที่เป็นภรรยาอัตราจ้างให้เสียเลย ใครจะคิดว่าเลขาตัวดีจะไปหานักเอ็นเตอร์เทนมืออาชีพมาทำหน้าที่ได้ดีเกินคาด จนทั้งแม่สามีและกวงต้องจ่ายทิปหนัก ๆ หมดไปหลักล้าน !
" ไปอ้อนอีท่าไหนคุณนายถึงได้เปย์บ้านให้เนี่ย งาน PR สกิลสูงขนาดนี้เลยเหรอ ? "
" ก็พูดอะไรที่ลูกค้าอยากฟังค่ะ ถ้าพูดตรงใจ เท่าไหร่เขาก็จ่าย "
" อย่างเช่น ? "
กวงขมวดคิ้ว ต้องการพิสูจน์ว่ามันจะซักแค่ไหนกันเชียว เมียอัตราจ้างนี่มีวิธีหว่านล้อมแบบไหน ถึงได้บ้านทั้งหลังไปในระยะเวลาอันสั้น แม่เขาเป็นคนใจดีใจกว้างก็จริง แต่ก็เป็นไม้แก่ที่เหนียวและเคี่ยวพอตัว ก่อนนี้เขายังกังวลเลยว่าการพามีนไปแนะนำกับที่บ้านจะราบรื่นดีหรือไม่
" อย่างเช่นว่า...
" วันนี้เฮียแต่งตัวหล่อมากเลย เห็นครั้งแรกนึกว่าอายุเท่า ๆ กัน ใจเต้นผิดจังหวะเลยอ่ะ วันหลังแต่งอีกนะ มีนชอบ "
เสียงกระซิบกระซาบหวานหู แถมยังพูดจาน่าฟังในสิ่งที่กวงอยากได้ยิน จึงพาลให้มุมปากมันยกขึ้นเองโดยไม่มีสาเหตุ เด็กมันยังออดอ้อนเอาใจด้วยการเอียงใบหน้ามาซบไหล่อีก กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ทำเอาไอ้แก่มันเคลิ้มไปชั่วขณะ จนอยากจะนั่งกินข้าวเที่ยงอีกสักสามชั่วโมง
" เย็นนี้ไปดูแหวนไว้ไหมล่ะ ม๊าจะได้เชื่อสนิทใจหน่อย "
เออน่ะ...รู้จักไหว้ลงตรงอกไอ้แก่อีก เอากำไลอีกสักอันไว้ใส่คู่แหวนไหมล่ะ...
