“นั่นใคร” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถามแผ่วเบา
“หนูฟ้าค่ะ ลูกของไอ้กล้ากับนางสมใจที่กู้เงินท่านส่งลูกเรียนต่อ เพิ่งจบมหาวิทยาลัยเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเองค่ะ ท่านพีระสนใจหรือคะ?” ปราณีผู้หญิงวัยกลางคนที่เขาให้ดูแลปล่อยเงินกู้แถบนี้บอก
พื้นที่แถวนี้เป็นของพีระทั้งหมด เพราะต้องบริหารงานบริษัทในกรุงเทพ จึงไหว้วานให้ปราณีหญิงวัยกลางคนเป็นคนดูแล เก็บค่าเช่าที่ดิน ค่าเช่าบ้าน ค่าเช่าแผงตลาด และธุรกิจปล่อยเงินกู้ที่เก็บดอกตามกฎหมายกำหนดไม่มีขูดรีดชาวบ้าน คนที่นี่จึงให้ความเคารพชายวัยกลางคนคนนี้เป็นอย่างมาก
“เรียนจบอะไรมาล่ะ”
“จบบริหารค่ะ...นี่ก็เห็นว่ายังหางานทำไม่ได้เลยค่ะ”
“พ่อแม่ของเด็กนั่นใช้หนี้หมดหรือยัง?”
“ยังค่ะ รวมทั้งหมดก็เหลืออีกแสนกว่าบาท”
“ไปบอกกับพ่อแม่ของเด็กคนนี้ว่าฉันอยากได้ไปทำงานด้วย อย่าบังคับล่ะ ถ้าเขาไม่เต็มใจก็ไม่เป็นไร”
“ได้ค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะไปคุยให้” ปราณีรีบรับปากทันที หล่อนรู้ดีว่าทำงานที่ว่าไม่ใช่แค่งานธรรมดา แต่มันคือการกลายเป็นผู้หญิงในปกครองที่ท่านพีระอยากเลี้ยงดูนั่นเอง ก่อนหน้านี้ก็มีอยู่สองสามคนที่โดนเรียกตัว แต่พอเล่นด้วยจนเบื่อก็ให้เงินตั้งตัวและปล่อยไป
Guest
