ขวัญเรือนแห่งใจ

ในรัชสมัยแผ่นดินกรุงศรีอยุธยา ชายหนึ่ง…คือขุนทหารผู้ภักดีต่อองค์ขุนหลวง มิยินดีมีเมีย มิปรารถนาความรัก

หญิงหนึ่ง…คือบุตรีพระยาผู้ฉลาดเฉลียว แก่นแสนซน มิยินยอมให้ใครจับวางหัวใจ

”เมื่อพระราชโองการจากเบื้องบนบังคับให้สองชีวิตต้องผูกพันกันด้วย… สมรสพระราชทาน“ มิใช่ด้วยรัก มิใช่ด้วยใจ หากแต่เพราะคำว่า ”หน้าที่“ และ“เกียรติยศ” ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

เขา…เย็นชา ดุดัน และไม่เอื้อนเอ่ยวาจาหวาน

นาง…ช่างเจรจา ซุกซน และไม่ยอมพ่ายแพ้แก่ผู้ใด

จากคนแปลกหน้า กลายเป็นสองคนที่ต้องอยู่ร่วมใต้ชายคาเดียวกัน และเมื่อวันคืนล่วงผ่าน…หัวใจที่เย็นชาก็เริ่มถูกละลาย

ทีละนิด ทีละคำ… ทีละรอยยิ้มจาก “ขวัญเรือนแห่งใจ”