"นายมีหน้าที่แค่นอนรอฉันบนเตียง ไม่มีสิทธิ์ออกความคิดเห็น" ไทม์บีบใบหน้าเล็กเรียวเมื่ออีกฝ่ายความคิดเห็นไม่ตรงกับเขาอย่างเผด็จการ
"ผมเป็นแค่สิ่งของ...เฮียจะมาขอโทษผมทำไม" ไทม์ได้แต่ก้มหน้ารับสิ่งที่ตนเองก่อ น้องคงมีความสุขมากกว่านี้ ที่ไม่มีตนในชีวิตอีก....
