“คุณหนูบัดนี้กรมอาญามีคำสั่งให้เกณฑ์บุรุษในจวนไปช่วยงานที่โรงเลี้ยงม้า เหลือไว้เพียงสตรี” แม้พึ่งตื่นมาและมึนงงไม่น้อย แต่นางจะทำอะไรได้ ทำได้เพียงนอนนิ่งๆฟังสิ่งที่คนตรงหน้ารายงาน
“ฮูหยินใหญ่หนีไปพร้อมท่านเสนาบดีหลังหย่าขาดจากท่านโหว ในจวนนี้แม้ไม่ถูกทางการยึดแต่ก็ยากนักที่จะผ่านพ้นความอดอยาก” นางกลืนน้ำลายลงคอ แน่นอนว่าตอนแรกดีใจไม่น้อยที่กลับมามีลมหายใจ แต่ใครจะคิดว่านี่มันคือยุคโบราณ!!
“เจ้า…ค่อยคุยเถอะ ข้าขอน้ำกินสักอึกได้หรือไม่”
