“ทะ ท่าน...” หยางเยว่อิงส่งสายตาหวานเชื่อมให้บุรุษร่างใหญ่ตรงหน้า เขาไม่เอ่ยอะไร ก่อนนั่งลงบนเตียงพลางจับข้อมือให้นาง
“เจ้ามีร่างบริสุทธิ์เก้าราตรี หากไม่ยอมสมสู่กับบุรุษทุกๆ เจ็ดวันก็จะมีอาการปวดแสบปวดร้อนทั่วทั้งร่างกายคล้ายถูกเผาไหม้ นานวันเข้าความเจ็บปวดจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเนื่องจากปราณหยินขาดสมดุล หากเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่เกินครึ่งเดือน เจ้าก็จะสิ้นใจ” อาต้าเอ๋อร์เอ่ยเสียงขรึม เขารู้ดีว่าอาการนี้มักกำเริบตอนอายุครบสิบเเปดปีและจะทวีความรุนแรงขึ้นในทุกๆ คืนพระจันทร์เต็มดวง
“ถ้าเช่นนั้น...” เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างอ่อนแรงคล้ายสะกิดจิตใจของคนตัวใหญ่
“ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ เพียงแต่สตรีที่ครอบครองร่างบริสุทธิเก้าราตรีต้องมีใจที่อยากสมสู่กับบุรุษที่ตนพึงใจ หาไม่เเล้วรั้งแต่จะก่อให้เกิดผลเสียกับฝ่ายชะ…”
อาต้าเอ๋อร์พูดไม่ทันจบก็ถูกดรุณีน้อยตรงหน้าบดจูบลงบนริมฝีปากหนาทันที มือเรียวกอดลำคอของชายหนุ่ม พยายามดึงร่างกำยำเข้ามาแนบกาย...
