ทินภัทรคิดว่าบางทีที่คุณปู่ของเขาเขียนพินัยกรรมไว้แบบนี้ก็เพราะอยากจะให้เขาได้กับมญชุ์ชัญญาได้ลองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน และท่านคงคิดแล้วว่าสุดท้ายแล้วความใกล้ชิดจะทำให้หลานทั้งสองได้อยู่ด้วยกันไปตลอด
“ขอบคุณนะครับปู่สำหรับพินัยกรรมที่เขียนไว้”
เขาพูดเบาๆ กับตัวเองจากนั้นก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นแล้วหลับลงไปด้วยความสุขและความอิ่มเอมใจ
