ในคืนวันศุกร์ ผับหรูใจกลางกรุง ที่อยู่ชั้นใต้ดินของโรงแรมชื่อดัง คลาคล่ำไปด้วยนักท่องราตรี และหนุ่มสาว วัยทำงาน ที่วันนี้ต่างมาปลดปล่อย ความเมื่อยล้าที่ต้องทำงานมาทั้งอาทิตย์ หรือไม่ก็เลี้ยงสังสรรค์ และบางคนก็มาคุยธุรกิจ แต่ส่วนมากก็มาเพื่อพักผ่อนและ สนุกสนานกันเป็นส่วนใหญ่ เช่นเดียวกับ ไลลา และเพื่อน ๆ ที่มาสนุกผ่อนคลายหลังจากทำงานมาทั้งอาทิตย์แล้ว
“มา ๆ ทุกคนชนแก้วกันหน่อย “ไลลาเอ่ยเสียงดัง แข่งกับเสียงดนตรี ในผับพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว
“เฮ้ย เบาหน่อยไอ้ไล เพิ่งมาจะรีบเมาไปไหนวะ “นิรมล เพื่อนสนิทของเธอเอ่ยเตือน
“แค่นี้ไม่เมาหรอกนะ วันศุกร์ทั้งทีก็ต้องสนุกกันหน่อย “ พูดพร้อมโยกตัวตามจังหวะเสียงเพลงที่เร้าใจ
“ เออ ไล ฉันได้ข่าวว่า แกจะมี ผู้จัดการคนใหม่มาเหรอ “ภานุชายคนเดียวในกลุ่มเอ่ยถาม
“อือ แทนคุณประจวบที่เกษียณ นะ”
“แล้วแกเคยเห็นหน้าไหม “ นิรมลถามต่อ
“ไม่เคยเห็นหน้า รู้แต่ว่า ชื่อ ทรงยศ อายุ อานามก็ 47 ปี ย้ายมาจาก สาขากระบี่ แต่ว่าแค่มาชั่วคราวนะไม่ได้ประจำ “
“โอ้โหไอ้ไล สมแล้วกับตำแหน่งเลขาของแก รู้รายละเอียดของเจ้านายคนใหม่ซะละเอียดเลย”ภานุเอ่ยแซว
“ก็นิดหน่อย อย่างน้อย ฉันจะต้องเป็นเลขาของเขาฉันก็ต้อง รู้ประวัติบ้าง ไม่อย่างนั้น จะทำงานด้วยกันยาก “
“อือ อายุขนาดนี้ เรียกคุณลุงได้เลยนะนี้นะ ถ้ามีลูกก็คงจะโตเท่า กับพวกเรานี่ละมั้ง “นิรมลสันนิฐาน
“เขาไม่มีลูกเป็นพี่หม้ายเมียตาย “ ไลลาเอ่ยอีกครั้ง แล้วก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม อย่างต่อเนื่อง
“จริงเหรอ หืม รู้ลึกรู้จริง ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เห็นหน้า เอ้ย ไอ้ไลเดี๋ยวก็เมากันพอดี”ภานุเอ้ยห้ามเพื่อน
“ ดื่มเอา ดื่มเอาแบบนี้ แกทะเลาะกับ ชัยมาใช่ไหมไล “นิรมลเอ่ยถาม และคำนี้ยิ่งทำให้ ไลลายกเหล้าดื่ม อึก อึก จนหมดแก้ว ก่อนจะวางลงที่โต๊ะเสียงดัง
“เฮ้ย ๆ เบา ๆ”
“ไอ้คนเฮงซวย หลายใจ กินไม่เลือก “ ไลลาสบทเสียงอ้อแอ้
“แล้วเมื่อไหร่แกจะเลิก กับมันซะทีละ ไล กี่ครั้งกี่รอบแล้วที่มันนอกใจแกแบบนี้ นะ” นิรมลถามประโยคเดิม เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้
“คราวนี้ฉันเลิกแน่นอน เลิกจริง ๆ “ ไลลาเอ่ยเสียงเด็ดขาด
“เออให้มันจริง เถอะ ฉันละเบื่อกับการที่แกจะต้องมานั่งเสียใจเพราะผู้ชายเฮงซวยอย่าง ไอ้ชัยแฟนแกอยู่แบบนี้แล้ว”ภานุเอ่ยอีกคน
“ทำไมวะ ทั้ง ๆ ที่มีฉันอยู่ทั้งคน ทำไม ชัยต้องไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น วะ ลีลาผู้หญิงคนนั้นมันเด็ดกว่าฉันหรือไง ทำไมถึง ...อึก “ไลลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงรัว
“เลิกพูดเถอะ คนมักมากมันไม่รู้จักพอหรอกนะ ฉันว่าเราออกไปเต้นกันดีกว่า ดีกว่าจะมานั่งเซ็งอยู่แบบนี้ปะ “นิรมลลุกขึ้นดึงแขนเพื่อน ให้ออกไปเต้นที่กลางฟอลล์
Guest
