ถ้าเย็นวันนั้น หลง หรือ อาหลง เจ้าของอู่สุดเท่ไม่เห็นว่ามีใครลงไปนอนอยู่ข้างทาง ก็คงจะไม่มีเรื่องราวให้เกิดขึ้นมากมาย ระหว่างผม โชน กับพี่หลงจอมโวยวาย
สภาพที่โดนทำร้ายจนสะบักสะบอม หัวแตก พอตื่นมาสิ่งที่ยังจำได้ก็ชื่อของตัวเอง และรู้แค่ว่าตัวเองถูกซ้อมปางตาย แต่ใครทำอะไรที่ไหนอย่างไง ผมจำไม่ได้แล้ว
ยังดีที่พี่เขารับเลี้ยงหมาเด็กอย่างผมไว้สักตัว ไม่งั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหน
พี่หลงเจ้าของอู่สุดวีน สุดเหวี่ยง กับผมที่กว่าจะอ้าปากได้แต่ละคำ มันเลยทำให้เจ้าของอู่สุดหล่อยิ่งรำคาญ มันเหมือน ไฟกับน้ำที่มาเจอกัน
แต่พี่เขาไม่ชอบเด็กนะครับ
แต่เด็กอย่างผมนี่แหละจะทำให้พี่เขาเห็นว่า
ผมเป็นผัวพี่ได้!
