ชบาบาน ณ กลางไพร

เมื่อทายาทธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ ถูกพี่ชายต่างแม่ส่งตัวไปอยู่ในป่า โทษฐานที่ทำตัวเกกมะเหรกเกเร ไม่เป็นโล้เป็นพาย มีเรื่องให้ปวดหัวทุกวัน แถมยังเจ้าชู้ตัวพ่อ เพลย์บอยเรียกพี่ แต่ดันไปเจอเข้ากับไม้งามกลางป่าที่มีน้องชายหวงยังกับจงอางหวงไข่ ปากก็บอกว่าไม่คิดจริงจัง แต่หลัง ๆ มากลับหมดท่ากลายเป็นเสือสิ้นลายซะอย่างนั้น

เมื่อก่อน 

“ไอ้กระจอกกลัวเมียเอ้ย”

“ไอ้เอื้อเอาไว้มึงมีเมียเป็นตัวเป็นตนก่อนเถอะ เดี๋ยวมึงก็รู้เอง ไม่ใช่ว่ากลัวหรอก แต่มึงเองจะไม่อยากทำอะไรขัดใจมากกว่า เพราะเวลาที่ทำให้เขามีความสุข เราโคตรจะมีความสุขไปด้วย แค่เห็นเขายิ้มเราก็ยิ้มตามแล้วเว้ย”

“หึ กูไม่เอาหรอกเมีย ถ้ามีแล้วมันลำบากยุ่งยากต้องคอยตามเอาอกเอาใจ กูขอผ่านที่สำคัญถ้าให้จิ้มรูเดิม ๆ ซ้ำ ๆ กูว่ามันน่าเบื่อว่ะ”

ตอนนี้ 

“เป็นไงมึง ไม่ลงไปล่าเหยื่อแบบไอ้นิดหรือไง”

“………” 

“นี่อย่าบอกนะว่ามึงจะถอดเขี้ยวถอดเล็บแล้วจริง ๆ”

“มึงว่าคนอย่างกูจะหยุดอยู่ที่ใครได้จริง ๆ เหรอวะ”

พระเอก = แรก ๆ ปากดีหวังจะเคลมครั้งเดียวแล้วแยกย้าย แต่พอไป ๆ มา ๆ เช้าถึงเย็นถึง หลงพี่คนสวยไม่ไหว

นายเอก = แรก ๆ ใจแข็งตั้งใจว่าจะไม่หลงเชื่อลมปากคนกะล่อน แต่ไป ๆ มา ๆ กลับหลงเด็กจนหัวปักหัวปำ

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแนวชายรักชาย ซึ่งสามารถท้องได้ ไม่เน้นวิทยาศาสตร์หรืออิงหลักการทางการแพทย์แต่อย่างใด เกิดจากจินตนาการของผู้แต่งนิยาย ทั้งสถานที่ เหตุการณ์ และบทบาทของตัวละคร เป็นเรื่องราวที่ผู้แต่งสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเพียงเท่านั้น

เนื้อเรื่องบางฉากมีการกล่าวถึงเนื้อหาที่รุนแรงหรือสะเทือนอารมณ์ และยังมีการบรรยายถึงการมีเพศสัมพันธ์ระหว่างเพศเดียวกันชาย - ชาย อย่างโจ่งแจ้ง

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหา 18+ ผู้อ่านควรใช้วิจารญาณในการอ่าน

❌ห้ามก๊อบปี้ ห้ามคัดลอก ห้ามดัดแปลง❌

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.๒๕๓๗ และตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ไม่อนุญาตให้ทำการคัดลอก ทำซ้ำดัดแปลง ปรับปรุงใหม่ แก้ไขเพิ่มเติมหรือจำลองผลงานต้นฉบับอันเป็นส่วนสาระสำคัญ ไม่ว่าจะทั้งหมดหรือบางส่วนของเรื่อง รวมทั้งรูปแบบวิธีการอื่นใดไปใช้ในเชิงพาณิชย์ ห้ามนำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต 

#หากไม่ถูกจริตในการอ่านขอความกรุณาไม่ทิ้งข้อความที่สร้างบาดแผลให้แก่กันและกัน

1 คอมเมนต์ = 1 กำลังใจ (กรุณาคอมเมนต์ด้วยถ้อยคำสุภาพ ขอบคุณค่ะ)