ให้รัตติกาลใกล้จันทร์
ใกล้จันทร์คือชื่อของเด็กหนุ่มวัย17 ปี ที่ต้องสูญเสียพ่อแม่ไปเพราะอุบัตติเหตุทางรถยนต์
เดิมทีแล้วใกล้จันทร์ต้องไปอาศัยอยู่กับป้าซึ่งมีฐานะยากจนมาก หากแต่เพราะได้รับความช่วยเหลือจากฟ้าครามผู้ชายที่คนโดยรอบรับรู้เป็นอย่างดีว่าคือคนรักเก่าของคุณแม่ ทำให้ชีวิตที่คล้ายว่ากำลังจะแตกสลายไปแล้วได้รับการประกอบขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
ฟ้าครามมีลูกชายอยู่หนึ่งคน เป็นชายหนุ่มหน้้าตาดีมาก ผิวขาว จมูกโด่งรับกับริมฝีปากสีซีด ชื่อของเขาคือรัตติกาล
รัตติกาลเป็นผู้ชายที่มีดวงตาสวยมาก ดวงตาของเขาสีดำสนิทล้อมกรอบไปด้วยแพขนตาเมื่อยามที่ชายหนุ่มแย้มยิ้มใกล้จันทร์รู้สึกเหมือนกับยามกลางคืนที่แสนยาวนานได้ผ่านพ้นไปแล้ว ใกล้จันทร์รู้สึกเหมือนกับว่าหัวใจที่แสนแห้งแล้งของตนเองได้รับการรดน้ำแล้ว
และแม้ว่าคนทั้งคู่จะมีฐานะเป็นพี่น้องกันตามกฎหมายหากแต่การกระทำนั้นแสนแตกต่าง คนทั้งคู่กอดกันบ่อยมาก ทั้งยังจูบกันบ้างเป็นบ้างครั้งเมื่อยามที่รู้สึกอดทนต่อความต้องการไม่ไหว ครั้งแรกเกิดขึ้นเพราะรัตติกาลตั้งจะสอนให้ใกล้จันทร์ได้รู้จักกับความรักที่แตกต่างไปจากยามปกติ ความรักที่ไม่จำเป็นต้องเป็นชายหญิง หากแต่เพียงแค่รักกันไม่ว่าจะเป็นเพศไหนก็สามารถรักกันได้ และเมื่อมีครั้งแรกก็มีครั้งที่สองที่สามเกิดขึ้นอย่างไม่อาจหักห้าม
กว่าจะรู้สึกตัวความรู้สึกของคนทั้งคู่ก็ถลำลึกไปไกลแล้ว
เดิมทีใกล้จันทร์เพียงคิดว่าแค่ได้มองรัตติกาลอยู่ในมุมของตนเองเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ไม่คาดคิดว่าสองปีผ่านไปความรู้สึกที่มีอยู่ภายในใจก็ไม่อาจเก็บเอาไว้ได้อีกต่อไป
ในวันที่ความรู้สึกในอกคล้ายว่ากำลังจะปะทุออกมา ใกล้จันทร์ก็ได้รู้ความจริงแล้วว่าทุกการกระทำของรัตติกาลตลอดสองปีที่ผ่านมา เป็นเพียงแค่การแสดง...
รัตติกาลเพียงแค่ต้องการแสดงละครให้ใกล้จันทร์ตายใจเพื่อที่จะทำลายเด็กหนุ่มในอนาคตจากนั้นรัตติกาลก็จะมอบสถานะอันน่ารังเกียจมาให้เด็กหนุ่มและเมื่อถึงตอนนั้นต่อให้ต้องการจะหลบหนีใกล้จันทร์ก็จะไม่สามารถทำได้อีกต่อไป
คำเตือน
-นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงแค่จินตนาการของผู้แต่ง ชื่อตัวละคร สถานที่ล้วนแล้วเป็นเพียงแค่สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา อาจจะทั้งมีอยู่จริงและไม่มีอยู่จริง
-นิสัยของตัวละครมีความรัก โลภ โกรธหลง หลายครั้งก็มักจะทำอะไรโดยที่ไม่มีเหตุผลซึ่งถือว่าเป็นเรื่องธรรมาดาของความเป็นมนุษย์ที่ต้องมีทั้งขาวและดำปะปนกันไป จึงขอย้ำอีกครั้งว่าโปรดใช้วิจรณญานในการอ่าน
สามารถคอมเม้นติชมเป็นกำลังใจห้นักเขียนได้ เพื่อเป็นการพัฒนาตนเองในเรื่องต่อ ๆ ไป
Guest
