รักแรก First love

ตอนที่ 1 เรา...เคยเจอกันหรือเปล่า 

ร้านอาหารอิตาเลียน...... 

นานหรือยัง!!!! 

ทิชา ผม ผมขอโทษ ผมไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดมาถึงขั้นนี้ 

เลยเถิด ขั้นนี้หรอ หึ ตลกดีนะ ชา ไม่คิดว่าจะได้ยินคำคำนี้ออกจากปากพี่ พี่มาโนชครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกสินะ ทิชาพยายามกัดฟันกลืนเสียงสะอื้นตัว 

เองลงไปในลำคอ ไม่ให้เสียงสะอื้นหลุดรอดออกมา มันเรื่องจริงสินะ ชีวิตคนเราก็ตลกแบบนี้เอง ฮา ตลกเป็นบ้า  

ทิชา พี่ เออ ผมขอโทษ ผมคุยกับแก้วแล้วผมจะรับผิดชอบแก้วในฐานะแม่ของลูก เรา2คนยังแต่งงานกันเหมือนเดิมผมกับแก้วเราไม่ได้รักกันมันก็ 

แค่ความผิดพลาด

ผิดพลาด ฮ่า ฮ่า ผิดพลาด แก้วเธอยอมให้เรื่องนี้เป็นเรื่องผิดพลาดหรอ ถึงขั้นมีลูกมันต้องผิดพลาดกี่ครั้งกัน ฮะ แก้ว พี่มาโนช ช่วยบอกชาที ตอน

นี้เรื่องระหว่างเรา มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ผิดพลาดต้องผิดพลาดถึงขั้นไหนกันถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ เอาละพอเถอะชาไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้ว ส่วน

เรื่องงานแต่งก็ยกเลิกไปเถอะ แก้วเป็นคนดีนะพี่มาโนช ชาคงทำลายชีวิตแก้วโดยการแต่งงานแล้วปล่อยให้แก้วต้องมารับคำนินทาจากเรื่องนี้ไม่ได้หรอ

คะอีกอย่าง พี่นายพี่เป็นเพื่อนที่ดีแต่พี่เป็นแฟนที่แย่วะ ทำเรื่องขนาดนี้แต่พี่นายกลับปล่อยให้ฝ่ายหญิงต้องรับหน้าแทนพี่ ส่วนเธอ แก้ว ที่ผ่านมาเธอคือ

เพื่อนรักเพื่อนที่ดี แต่ผิดหวังวะที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอ จากนี้เราสองคนขอให้เป็นแค่คน เคยรู้จักกันก็พอ

เรื่องนี้ก็ให้มันจบแค่นี้ พี่มาโนช จากนี้พี่เป็นอิสระพี่อยากทำอะไรก็เชิญส่วนแหวนนี้วงนี้ พี่นายเอาไปให้คนที่เหมาะสมเถอะ ทิชาจับมือมาโนช

แล้วแหวนลงบนมือ จากนี้ที่ทำงานก็เป็นเพื่อนร่วมงานเท่านั้นก็พอนะ ก่อนจะมองทั้งสองคนอีกครั้งแล้วเดินจากไป

ผ่านมาแค่เพียง 10 ก้าวขาที่พยายามพาร่างกายออกจากตรงนั้นให้เร็วที่สุดก็ดูจะหมดแรง ทิชาเกือบจะล้มมาโนชเห็นท่าไม่ดีจะวิ่งเข้าไปรับแต่ก็

ช้ากว่าแขนที่รวบร่างทิชามากอดไว้

คุณ คุณ เป็นอะไรหรือเปล่า คุณ คุณ ได้ยินผมไหมครับ คุณ !!!!! 

พา พาฉันออกไปจากตรงนี้หน่อย ออกจากตรงนี้ ทิชาแทบจะหมดแรงแต่ก็ยังเหลือสติพอให้ขอความช่วยเหลือคนที่เข้ามารับร่างเธอไว้

อ๋อ ครับ ได้ ได้ สิ้นเสียงทิชาก็สลบลงทันที ชายแปลกหน้ารับปากทิชาก่อนจะหันไปมองคู่หญิงชายตรงหน้าแล้วอุ้มทิชาออกไป 

สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง .....

หือ ปวดหัวจัง ทิชาเอามือลูปศีรษะตัวเอง /////

รู้สึกตัวแล้วหรอ เป็นไร ดีขึ้นบ้างไหม ชายแปลกหน้าสอบถามอาการหลังเห็นคนที่เค้าช่วยอาการดีขึ้น !!!!

ทิชาหันมาตามเสียงที่ถามอาการเมื่อสักครู่ คุณ...... คุณเป็นคนที่ช่วยฉันเมื่อสักครู่ใช่ไหมคะ

ครับ ผมไม่ได้ทำอะไรคุณนะผมเห็นคุณจะล้มก็เลยเข้าไปช่วย แล้วคุณเองที่บอกให้ผมพาคุณออกมาจากตรงนั้น เออ นี้ครับ เช็ดคราบน้ำตาหน่อย 

ดีกว่าครับเดี๋ยวใครจะคิดว่าผมรังแกคุณ พูดจบก็ส่งผ้าเช็ดหน้าให้

อ๋อ เออ คะ ขอบคุณคะ ทิชาหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดคราบน้ำตาที่หลงเหลือ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วย ทั้งเรื่องผ้าเช็ดหน้าแล้วก็เรื่องที่ขอด้วย

เจอเรื่องแย่ๆมาหรอครับ อ๋อ อย่าเข้าใจผิดนะครับ ผมแค่เห็นคุณ อือ จริงๆดูจากภายนอก เหมือนจะเป็นคนเข้มแข็งมากทีเดียว แล้วถ้าคนที่

เข้มแข็งแบบคุณเกิดหมดแรงมีทางเดียวครับคือเจอเรื่องแย่ๆที่สุดในชีวิตมา

หือ เป็นหมอดูหรอคะ อือ จริงๆก็เจอเรื่องแย่ๆมาจริงๆคะ แต่ก็ยังไม่ที่สุดของชีวิตหรอ อือมันก็แค่เรื่องแย่ๆในวันนี้ก็เท่านั้นเอง ทิชาคิดวนเรื่องที่เพิ่ง

ผ่านมา น้ำตาก็เริ่มไหลทิชาปาดน้ำตาทิ้งอีกครั้ง

ถ้ามันเกินจะกันไว้ก็ปล่อยมันออกมาเถอะครับ ผมไม่บอกใครหรอว่าคุณ ฮือ ฮือ ร้องไห้ (ชายแปลกหน้ายกนิ้วที่ง้อคล้ายตะขอแล้วทำท่าทาง

ร้องไห้) อีกอย่างนะครับมันไม่ใช่เรื่องหน้าอายถ้าคนเราเกิดอยากจะอ่อนแอสักครั้ง ขอแค่ถ้าเรายังหายใจอยู่อะไรที่มันแย่ๆก็เป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย มาสิครับผม

ให้ยืมไหล่วันนี้เจอกันก็ถือว่าพบเพื่อนใหม่ครับ ตามสบาย พั๊บ พั๊บ เสียงตบไหล่

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องคะ ขอบคุณนะคะสำหรับคำปลอบใจ ขอบคุณจริงๆนะคะ คนแปลกหน้าแท้ๆกลับมาช่วยในตอนที่น่าอายที่สุดแบบนี้ ทิชาฝืนยิ้ม

อย่าคิดมากเลยครับก็อย่างที่คุณว่า คนแปลกหน้า บางทีเราอาจจะเจอกันวันนี้วันเดียวก็ได้ครับ หรืออาจจะเจอกันอีกจนไม่แปลกหน้าก็ได้ จริงไหม 

ครับพูดจบทั้งคู่ต่างมองหน้ากัน แม้คนพูดจะรู้อยู่กับตัวเองว่าเค้าไม่ได้เจอเธอครั้งนี้เป็นครั้งแรก เออ ตอนนี้ก็เย็นแล้ว จริงๆเย็นมากแล้วละครับ คุณอยาก

กลับไหมเดี๋ยวผมจะไปส่ง รับรองครับปลอดภัย ผมยินดีบริการส่งคุณถึงที่หมายอย่างปลอดภัยครับผม

ฮือ เชื่อคะ เออ..เออ..คือ เย็นแล้วจริงๆด้วยแต่ไม่เป็นไรคะ เดี๋ยวทิชากลับเอง ขอบคุณนะคะ

ทิชา ชื่อคุณหรอครับ ทิชา เพราะดีนะครับ!!!! แต่คงไม่เย็นชาเหมือนชื่อนะครับ

อือ คะ จริงสิ ลืมแนะนำตัวเองไปเลย ทิชาคะ ทิชายืนมือเพื่อจับมืออีกฝ่ายแนะนำตัวเอง สำหรับคุณไม่เย็นชาใส่แน่นอนคะ 

ครับ มนัสครับ มนัสจับมือทิชาแนะนำตัว ถ้าไม่ให้ไปส่งงันผมไปก่อนนะคะ หวังว่าจะได้เจอกันอีก มนัสยิ้มมุมปากก่อนจะเดินไปมนัสหันมามองทิชา

อีกครั้งแล้วหันหลังจากไป มนัสเคยเจอทิชาในงานแถลงงานวิศวะมือใหม่ ทิชาเป็นหนึ่งในวิทยากรของงานนั้นเธอบรรยายได้ดี และบริษัทที่ทิชาทำงาน

กำลังจะถูกบริษัทของเค้าเองTAKEOVER และรายชื่อที่ต้องทำงานกับผู้บริหารใหม่หนึ่งในนั้น คือทิชา ทรัพย์เจริญ มนัสจึงหาเรื่องมาสืบจนเข้าไปเห็น

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับทิชาทั้งหมด

>>>>>>>>>> เช้าแย้วววว >>>>>>>>>>>>>

บริษัท มอเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ จำกัด(มหาชน) 

อะไรกันเนีย ทำไม อะไร ทำไมกัน พวกเธอมาดูอะไรนิ ดูที่บอร์ด เร็ว เร็วพนักงานพากันกรูเข้ามาดูบอร์ด

อยู่ๆบริษัทจะปรับเปลี่ยนผู้บริหาร นั้นสิ อะไรเนีย ดูสิ ดูประกาศสิ เสียงจ้อกแจ้ก!!!!!!!!!........ ดังถึงโซนหน้าบริษัท

เอ๊ะ มีอะไรกันทำไมเสียงดังจัง ออย มาย ทิชาเดินเข้าไปถามเพื่อนร่วมงานที่สนิทที่ยืนกอดอกอ่านประกาศ

ก็บริษัทเราจะเปลี่ยนผู้บริหารใหม่นะสิ ทิชาเธอดู อยู่ๆบริษัทจะเปลี่ยนมือเปลี่ยนผู้บริหารใหม่ ถ้าเปลี่ยนใหม่แล้ว แล้ว Project ที่เรากำลังทำอยู่ละ

จะทำยังไงเรากำลังจะดำเนินการอยู่แล้วไม่ต้องชะงักหรอ 

ใจเย็นๆก่อนนะ มาย ออย เรื่องนี้ยังไม่มีข้อสรุปค่อนคิดกันอีกที ไหนขอทิชาดูหน่อย

บริษัท มอเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ จำกัด(มหาชน) ดำเนินกิจการมาเป็นระยะเวลา 10 ปี 10 เดือน โดยคุณ วอเชลล์ เครลเยอร์

จากนี้จะขอยุติการดูแล โดยจะมีผู้เข้ามาดูใหม่โดยคุณ มนัส ทิตินนท์ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ก็วันนี้สินะ

แล้วคุณมนัส ทิตินันท์ นี้ใคร?? พวกเธอรู้จักไหม

มนัส ทิตินันท์ ชื่อนี้เหมือนจะคุ้น อ๋อ มายก็คนนั้นไงคนที่ตอนทิชาไปเป็นวิทยากรแล้วมาถามชื่อทิชาไง ใช่ๆคนนั้นแน่ๆ

อ๋อ อ๋อ จำได้แต่ใช่คนนั้นหรอ แกแต่ถ้าใช่คืองานดีนะ หล่อมาก ก.ไก่ ล้านตัวไปเลย ฉันยอม 

เดี๋ยวๆพวกเธอ2คนคุยอะไรกัน นี้ฉันไม่เห็นรู้เรื่อง ใคร ยังไง ทิชายักไหล่ หือ.....

ทิชา ก็วันนั้นไงวันที่แถลงการวิศวะรุ่นใหม่ ตอนที่ทิชากำลังบรรยายก็มีหนุ่มหล่อเดินมาถามชื่อคนที่บรรยายพอพวกเราหันไปถึงรู้ว่าเค้าถามชื่อ ทิชา

ใช่ๆ ใช่ๆ วันนั้นมายก็อยู่แต่ก็ไม่รู้ว่าได้ชื่อไปไหมเนอะ ออย

เดี๋ยวนะ นี้พวกเธอขายฉันหรอ

จะบ้าหรอ พวกเราไม่ได้ให้ชื่อเธอสักหน่อย ตอนที่เค้ามาถามพวกฉันก็เดินไปหาแกแล้ว มายรีบชี้แจง

ใช่ฉันเป็นพยานได้ ทิชา พวกเรารู้น่าว่าเธอไม่ชอบเรื่องพวกนี้ ใครจะกล้า 

ก็ยังดีที่พวกเธอยังเป็นเพื่อนฉันอยู่ ส่วนเรื่องบริษัท ตามที่ลงประกาศในบอร์ด วันนี้11โมงจะมีการแถลงการณ์แจ้งพนักงาน ฉันคิดว่าผู้บริหารคน

ใหม่ก็คงมา พวกเราก็รอก่อนทิชามองเพื่อนๆที่ร่วมงานกันมาหลายชีวิต ที่ต่างวิตกกังวล กับเหตุการณ์ที่กระทันหันแบบนี้

>>>>เวลาจวนใกล้11โมงเช้า รถ Sport car สีเหลืองเข้มก็แล่นเข้ามาพร้อมรถผู้ติดตามอีก2คัน<<<< 

ผ่านไป 10นาที มีเสียงประกาศ ฮัลโหล ฮัลโหล สวัสดีครับทุกๆท่าน 

กระผม ผู้ช่วยคุณ มนัส ทิตินันท์ ขอเชิญทุกท่านเข้าโถงห้องประชุมใหญ่ครับ ตอนนี้ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว ทุกท่านจะทราบเรื่องทุกอย่างหลัง

จากนี้ครับ

ทิชาเราไปกันเถอะ มายและออยจูงมือทิชากำลังพากันเดินไปที่โถงประชุม

เอ๊ะ กริ่ง>>>> (เสียงชนของตกลงพื้น) 

อ้าว ทิชาเองหรอ นี้เจ็บหรือเปล่า เอ๊ะ ของตกด้วย อุ้ย กระเป๋า ใบนี้ที่พี่นายซื้อให้สินะ เเก้วจำได้ก็เราไปเลือกด้วยกันอ่ะเนอะ !!!! แก้วยิ้มเยาะให้ 

ทิชาเริ่มพูดเรื่องเก่าๆยั่วโทสะ

อ้าวแก้วนี้เอง ก็คิดว่าใครที่ไร้มารยาทขนาดนี้แก้วตาคนที่ชอบของมือ2 สินะ ชนคนอ่ะก็ควรจะขอโทษก่อนไหม มารยาทนะ ออยมองตาขวาง

ไม่เป็นไร ออย แก้วที่ถาม เจ็บไหม?

เจ็บ แขนฉันเลือดไหลคงตอแหลว่าไม่เจ็บไม่ได้เสียด้วย!

ทิชายกแขนขึ้นให้เห็นบาดแผล เพื่อนที่มองมาต่างซุบซิบกัยเหตุการณ์ตรงหน้า

ชา แกไปทำแผลก่อน ไม่เป็นไรมาย 

ส่วนที่ถามว่ากระเป๋าใบนี้ใช่ใบที่พี่มาโนชซื้อให้ไหม

ก็ตอบตรงนี้เลยนะ "ไม่ใช่" ใบนี้ของแท้พี่ชายฉันซื้อให้ มายเก็บกระเป๋าส่งคืนทิชา ส่วนใบที่มาโนชซื้อก็ใบที่เธอใช้ไง

มันเป็นของบีเกรดนะ ปลอมเกรดA ฉันไม่ชอบมันคันแต่ก็น่าผู้ซื้อให้ก็เอาเก็บไว้ แล้วก็ไปซื้อมาอีกใบ ส่วนใบนั้นที่จริงชาให้พี่นายเอาไปให้แม่แต่......

ทิชาหันมามองหน้าแก้วตา ก็ได้มาเห็นเธอโชว์ให้ดู ว่าไงนะ จำได้ไหมไม่เป็นไรฉันบอกให้ เธอบอกว่า ''ผู้'' ซื้อให้ เอ๊ะ ใบนี้เราไปซื้อด้วยกันไม่ใช่หรอ

น่าแปลกที่เธอจำไม่ได้แล้วยังอวด แต่ก็ต้องขอบใจเธอนะที่ทำให้ฉันรู้ว่า เพื่อนและแฟนแอบกินกัน มาโนชที่ยืนฟังอยู่ถึงเข้าใจว่าทำไม

เมื่อวานทิชาถึงรู้เรื่องที่เค้านัดกับแก้วที่ร้านอาหาร

ทิชาาาาา แกกกกก (เสียงแก้วตาตระโกน ดังและแรง) พูดเกินไปแล้วนะ ไหนบอกว่าจะไม่พูดเรื่องนี้นังทิชา แก้วโวยวาย

มาโนชเห็นท่าไม่ดีรีบเข้ามาขวาง แก้ว แก้วววว พอ พอเถอะ

เดี๋ยวนะ เธอเองหรือเปล่าที่เป็นคนเริ่ม ฉันก็แค่ตอบคำถามที่เธอถาม ฉันผิดตรงไหนกัน ทิชาพูดใส่แก้วตา???

ทิชา พี่ขอละ ให้เรื่องมันจบเถอะ พี่ต้องขอโทษแทนแก้วแล้วก็ทุกอย่างด้วย  

ไม่ พี่จะไปขอโทษทำไมเราไม่ได้ผิดนะ

แก้ว พอแล้ว หยุดได้แล้ว มาโนชตระโกนเรียกชื่อแก้ว เพื่อให้แก้วยุติปัญหาที่ก่อ เค้าประกาศให้เข้าห้องแล้ว อย่ามาทะเลาะกันอยู่เลย

เข้าห้องกันเถอะ มาโนชหันมองทิชา พี่ขอโทษแทนแก้วอีกทีแก้วคงไม้ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่อง!!! พี่มาโนช

มาโนชดึงแขนแก้วให้เข้าไปในห้อง แก้วไม่พอใจ กระฟัดกระเฟียดใส่มาโนช เพราะไม่อยากแพ้ทิชา แก้ว ให้มันจบแค่นี้ ไปกับพี่

ทิชา สุดยอดเลย ออยและมายยกนิ้วโป้งให้ทิชา เยี่ยมยอดที่สุด แกไอดอลฉัน ฉันด้วย 

พอๆ เราเข้าไปกันเถอะเสียเวลาตั้งนาน ไป๊ จะได้รู้เรื่องสักที ไปเถอะ... ทิชาจับมือเพื่อนกำลังเดินเข้าไปที่ห้องประชุม !!!

สวัสดีครับ คุณทิชา เสียงเรียกชื่อทำให้ทิชาหยุดและหันมาตามเสียงเรียกที่ดังมาจากด้านหลัง!!!!!!

คุณ คุณมนัส ....... 

เจอกันอีกจนได้นะครับ ยินดีที่ได้พบกันอีกครับ มนัสยิ้มให้ทิชา เข้าไปข้างในไหมครับ ไปพร้อมกันไหมครับ เชิญครับ

มนัสพายมือเชิญทิชาและเพื่อนๆเดินเข้าไปภายในห้องประชุมใหญ่

แก แก คนนี้แหละที่เคยถามชื่อแก

ใช่ๆ มายจำได้ไหมตอนที่เค้าถามชื่อ เค้ามองทิชาไม่ว่างตาเลย

จริง....

ทิชาได้ยินเพื่อนๆพูดกัน หันมองเพื่อนสาวสลับไปมา ตัดสนใจหันไปหามนัส คุณมนัส เราเคยเจอกันมาก่อนใช่ไหมคะ ทิชาถามตรงๆ 

หือ ครับเมื่อวานไงครับ คุณลืมง่ายจัง

เมื่อวานนนนน ออย มาย พูดออกมาแทบจะพร้อมกัน

มาย ออย ทิชามองด้วยสายตาเพื่อให้เพื่อนทั้ง2หยุดคุย

ฉันไม่ได้หมายถึงเมื่อวาน ก่อนหน้านี้นะ เคยไหม ก่อนจะเจอเมื่อวานเราเคยเจอกันไหม

ก่อนหน้านี้ อือออออ มนัสทำทีนึก......คุณเดาสิ มนัสอมยิ้ม

คุณมนัสครับทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว เชิญครับ ผู้ช่วยเรียกมนัสขัดจังหวะการรอฟังคำตอบของทิชา

อือ เข้าใจแล้ว มนัสตอบรับผู้ช่วยของเค้า 

เอาอย่างนี้ครับ คำถามที่คุณอยากรู้ ผมจะตอบคุณทุกคำถาม แต่ตอนนี้เราเข้ากันไปก่อนทุกคนรออยู่ครับ

พูดจบมนัสเดินนำหน้าทิชาและเพื่อนๆของทิชาไป........

พบกัน ตอนที่ 2 ถ้าคุณตกลงผมก็ตกลง......... 

ตอนที่ 2 ถ้าคุณตกลงผมก็ตกลง 

พรึ่บ.. พรึ่บ... เสียงตบไมค์ สวัสดีทุกคนนะครับ  

ผม มนัส ทิตินันท์  

จอแจ.... หลังจบการแนะนำตัวเองเสียงพนักงานก็ต่างเเย่งกันพูดเสียงดังเซ็งแซ่. 

ทุกคนครับ ทุกคน ถ้าทุกคนไม่เงียบจะไม่มีใครรู้เรื่องที่คุณมนัส จะพูดต่อไปนี้เลยนะครับ ผู้ช่วยมนัสเตือนพนักงานที่ต่างแย่งกันพูด 

เพื่อให้งดเสียงลง เสียงในห้องค่อนๆเงียบลง 

เอาละครับ เมื่อสักครู่ ผมแนะนำตัวเองไปแล้ว จากนี้ผมจะพูดเรื่องที่ผมต้องพูดเลยนะครับ ใช่ครับผมจะเข้ามาดูแลบริษัท มอเตอร์อิเล็กทรนิกส์ ต่อ 

จาก คุณ วอเชลล์ตามที่ได้ประกาศไปครับ แต่ทุกคนไม่ต้องกังวล คุณวอเชลล์ ยังอยู่เพียงแค่เปลี่ยนสถานะเป็นที่ปรึกษาครับ  

อย่างที่ทุกคนทราบคุณวอเชลล์ มีปัญหาด้านสุขภาพ ถึงขึ้นเข้าโรงพยาบาลแต่ท่านก็จะยังเป็นห่วงบริษัทและพนักงานทุกคน ท่านได้เอ่ยขอผมถึงการ 

ทำงานของทุกคนผมคงต้องบอกว่าผม จะไม่ปลดพนักงานทุกคนออกเพราะบริษัทนี้มีทุกคนอยู่ถึงมาได้ถึงทุกวันนี้และตัวผมเองก็ต้องเรียนรู้จาก 

พวกคุณอีกมากคุณวอเชลล์ ท่านแนะนำผู้ช่วยให้ผม2คนครับ และก็อาจด้วยความบังเอิญที่ผมได้พบ2คนนี้ด้วยตัวผมเองแล้ว ก็ต้องบอกว่าผมค่อนข้าง 

ประทับใจการพบเจอครั้งแรกของทั้งคู่มากครับเพื่อไม่ให้เสียเวลาผมขอแนะนำเลยนะครับ คุณมาโนช และคุณทิชา เชิญด้านหน้าหน่อยครับ  

มาโนช ตกใจเล็กน้อยและเดินขึ้นเวที เค้าจำได้ดีว่าคนที่อยู่บนเวทีคือคนที่ช่วยทิชาจากร้านอาหารเมื่อวาน  

ทิชา สะดุ้งมองหน้ามนัสที่แสร้งยิ้มตลอดเวลาและเดินตามมาโนชมายืนอีกฝั่ง นี้คุณจะทำอะไร ทิชากระซิบถามมนัส  

ทิชา ส่งมือคุณมาหน่อยครับ มนัสยื่นมือออกไปเพื่อรอจับมือทิชา 

ห่า มะมือ หรอคะ ทิชาทวนซ้ำไม่แน่ใจสิ่งที่ได้ยินแต่ก็ยื่นมือออกไปโดยดี 

มนัส จับมือทิชาแล้วดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาพันแผลที่ข้อมือทิชา ทำไมปล่อยให้เลือดไหลอยู่อย่างนี้ละ ไม่ดูแลตัวเองเลย มนัสบ่นไปพันไป  

ทั้งสองก็สบตากันในจังหวะที่ทุกคนยื่นมองอมยิ้มไปพร้อมๆกันเหมือนตกอยู่ในละคร เจ็บไหม มนัสถามทิชาแต่สายตาไม่หลบตาทิชาแม้แต่น้อย 

ออ ไม่เจ็บแล้วคะ ทิชาเขินหลบสายตามนัส ขอบคุณนะคะ ทิชาดึงมือกลับมาข้างลำตัว 

ทุกการกระทำของมนัสทำให้เพื่อนร่วมงานต่างมองและซุบซิบกันคงมีเพียงมาโนชที่มองอย่างเสียดายที่ตรงนั้นควรเป็นเค้าไม่ใช่คนอื่น  

และแก้วตาที่มองทิชาด้วยความอิจฉา 

ออย โอ๊ยแก แก ฉันไม่ไหวแล้ว ฮืออ หวานจัง ฉันจะละลายยย อืออออออ 

มาย มาย ตื่น ตื่นนะ ไม่ใช่แกค่ะ ละเมอใหญ่ละ ฟังเค้านู้น 

เอาละครับ ผมต้องขออภัยที่นอกเรื่องไปหน่อย พอดี ผมบังเอิญรู้จักคุณทิชาเป็นการส่วนตัวนะครับ เรามนัสมองทิชา เป็นเพื่อนกันนะครับ  

ทิชามองมนัสกับคำตอบที่ทำให้โล่งใจมนัส มนัสยิ้ม  

เรามาพูดเรื่องสำคัญต่อกันนะครับ เออ เอาละครับ ทุกคนคงอยากทราบสาเหตุที่ผมเรียกทั้งสองคนมากันใช่ไหมครับ เพื่อให้ทุกคนทราบตรงกัน 

ทั้งสองคนนี้เป็นผู้ที่คุณวอเชลล์แนะนำให้ผมครับ ผมไม่มีปัญหาที่ได้ให้ทั้ง2คน ส่วนตัวผมได้ทั้งสองคนช่วยงานย่อมออกมาดีเสมอ 

แต่ก็ติดตรงที่ผมนิสัยเสียไปหน่อยผมอยากให้ชัดเจนถึงคนที่ดูแลคนที่ควบคุ้มงานจริงๆ ผมจึงอยากให้ทั้งสองพิสูจน์ และจากที่ผมทราบมา 

เหมือนทั้งสองจะมี Project day ของตัวเอง ผมจะขอดูแผนเสนอผลงานของทั้งสอง ถึง Project ครั้งนี้ดีไหมครับ ให้ผลงานตัดสินผมจะให้คนที่ชนะดูแล  

Projectของตัวเองรวมถึงเป็นหัวหน้าทีมคนต่อไปและเป็นผู้ช่วยของผมด้วยทุกคนคิดว่าไงครับ  

อือ ดี ใช่ดี ดี เสียงเริ่มกลับมาจอแจอีกครั้ง  

เออ ทุกคนเงียบก่อนครับ ถ้าเสียงดังจะไม่รู้เรื่องขั้นตอนต่อไปนะครับ 

เอาละครับ ทุกคนผมรู้สึกว่าทุกคนเหมือนจะเห็นด้วย เสียงที่จอแจเงียบลงทันที ดังนั้นผมมีเวลาให้พวกคุณ 1อาทิตย์กับการเสนองานครั้งนี้หวังว่า 

จะออกมาดีและผมก็คงต้องอวยพรขอให้คุณทั้งสองโชคดีนะครับ มนัสส่งยิ้มให้ทั้ง2คน มนัสสบตากับมาโนชก่อนที่มาโนชจะลงเวที  

และหันมาพูดคุยกับพนักงานท่านอื่นๆ เอาละครับสำหรับท่านอื่นๆผมขอให้ดำรงตำแหน่งเดิมที่คุณเคยทำต่อไป มีอย่างเดียวครับที่ผมจะขอจากพวกคุณ 

ผมไม่ชอบเล่นพรรคพวกครับทุกอย่างมีผลของมัน ผิดว่าตามผิด ถูกก็ชื่นชม การทำงานทุกอย่างและทุกการแข่งขันทุกงาน มันย่อมมีกฎและกติกา  

ขอแค่พวกคุณอย่าเล่นนอกเกม เพราะถ้าผมรู้ คุณจะไม่มีส่วนรวมกับบริษัทอีกต่อไปครับ สำหรับวันนี้ผมขอบคุณทุกคนมาก  

การประชุมวันนี้ก็ให้พอแค่นี้ครับ มนัสโค้งคำนับก่อนลงจากเวที 

ทิชา!! แผลนั้น มาโนชมองข้อมือที่ถูกพันด้วยผ้า เจ็บไหม พี่....พี่..ต้อง.. ขอโทษนะ แก้วทำเกินไปแล้ว 

ไม่ใช่ความผิดพี่ไม่ต้องขอโทษหรอคะ อีกอย่างทิชาก็ไม่ได้โกรธด้วย 

แต่ต้นเหตุก็คือพี่ พี่เป็นคนทำให้เกิดเหตุการณ์นี้เอง

มันผ่านไปแล้วคะอีกอย่าง ชาก็ไม่ได้โทษพี่ที่ทำผิด พี่ก็แค่ทำตามหัวใจตัวเอง จากนี้พี่ดูแลแก้วให้ดีนะคะแค่นั้นก็พอแล้วคะ

เรื่องงาน !!!! พี่.....

เรื่องพี่ไม่ห่วงเลยคะ ชาจะทำให้เต็มที แม้ที่ผ่านมาเราจะแชร์ความคิดกันแต่จากนี้ ชาต้องเดินเส้นทางนี้ด้วยตัวเอง ถ้าพี่ชนะ ชาก็จะยินดีกับพี่คะ

พี่รู้ ที่ผ่านมาทิชาไม่เคยคิดแข่งขันกับใคร อาจจะเป็นพี่เองต่างหากที่ต้องกลัวทิชา ที่ผ่านมาเป็นทิชาต่างหากที่ช่วยงานพี่มาตลอด

ชา ชา ทิชามานี้ๆ มานี้เร็วๆ  

อือ งันชาไปก่อนนะคะ เพื่อนๆเรียกแล้ว

อือ...............มาโนชมองทิชาเดินจากไปด้วยความรู้สึกผิดปะป่นกับความเสียใจ

เสียดายหรอคะพี่นาย

พูดอะไรแก้ว

พูดความจริง พี่ยังรู้สึกดีกับทิชาอยู่ แก้วดูออก

ใช่ พี่ยังรู้สึกดีอยู่ แต่มันก็เป็นอดีตไปแล้วพี่ว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะยิ่งพูดก็จะยิ่งทะเลาะกัน  

พี่นาย!!!!! 

มานี้เลยแก มาเลย มาเลย เล่ามาเรื่องเมื่อวาน พูด ??

อะไรที่คุยเมื่อกี้หรอ ไม่มีอะไรก็คุยแค่เรื่องงานที่เราจะต้องแข้งขันกันเท่านั้น

อย่ามา!! แกรู้ว่าพวกฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ บอกมาเลยเรื่องที่ร้านอาหารคืออะไร ยังไง เร็วๆเล่ามา

อะไรของเธอ2คนเนีย เวลาทำงานไม่ขยันแบบนี้ ไปทำงานได้เเล้ว ไม่ได้ยินหรอว่าเค้าให้เริ่มProject แล้วไง ไม่อยากทำแล้วใช่ไหมยังไง

ทำาาาาา ไอ้ทำทำอยู่แล้ว แต่เราเป็นห่วงแกนะเหตุที่ยัยแก้วทำกับเธอเมื่อกี้ก็คือเรื่องเมื่อวานใช่ไหม ทำไมแกไม่บอกพวกฉันวะ เราเป็นเพื่อนกันนะ 

เพราะฉันรู้ไงว่าถ้าพวกแกรู้ ก็จะเป็นเรื่องเป็นราวใหญ่โต เอาเป็นว่าฉันกับพี่นายเราจบลงด้วยดี ไปทำงานกันเถอะ

ดีหรอพี่นายฉันเชื่อแต่อีกคน พวกฉันไม่เชื่อและพวกฉันไม่ยอมด้วยลองมาทำอะไรทิชาอีกนะแม่ขยำคอให้

เป็นหมาหรอแกอ่ะ ก็มันโมโหนิ งันไม่เล่าเรื่องนั้นเล่าเรื่องที่แกเจอบอส ยังไง ทำไมมีจับมือจับไม้แสดงอาการห่วงใยจนออกนอกหน้า ห่า

ไม่มี๊มม อะไรคืออาการห่วงใย ก็ที่มือนี้ไง ไม่ใช่หรือไง พวกฉันไม่ได้ตาบอดชั่วขณะนะ

ไม่มี ไม่มี ไปทำงานกันได้ได้ไม่งันจะแพ้ได้นะ

ทิชา เวลาไม่อยากตอบคำถามเป็นแบบนี้ตลอด แล้วนี้จะไปไหน ทิชาเดินหนีเพื่อนๆไปอีกทาง 

ห้องผู้บริหาร  

จะเข้าไปถามเค้าเลยดีไหมนะหรือไม่เข้าดี โอ๊ย อะไรเนีย โอ๊ยยยย ???? ทิชาจับขมับตัวเองอยู่หน้าห้องที่มนัสอยู่ 

ปวดหัวหรอครับ ให้ผมช่วยไหมครับ !!!!

เอ๊ะ ทิชาหันหลังทันทีคุณ คุณไม่ได้อยู่ในห้องหรอคะ ทิชาหน้าเวอ พูดตะกุกตะกัก

ครับ ตอนแรกก็อยู่ แต่ผมออกมาคุยโทรศัพท์ แล้วนี้คุณมาหาผมหรอมีเรื่องคุยหรอครับ เข้ามาก่อนสิ มนัสพูดจบเดินเข้าห้องทันที

ทิชาตามเข้ามาในห้อง

มีอะไรจะคุยครับ ว่ามาสิ!!!

เออ ที่คุณบอกว่าจะตอบทุกคำถามยังรักษาสัญญาอยู่ไหม

ผมดูเป็นคนไม่รักษาสัญญางันหรอ  

ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันแค่ไม่กล้าเชื่อใครแล้วเท่านั้น

อือ เพราะงันตอนที่ผมบอกรู้จักคุณเป็นเพื่อนคุณ คุณ!!!! อือไม่มีอะไร มนัสมองหน้าทิชาแล้วหยุดคำพูดไว้แค่นั้น

ได้ ผมจะยอมตอบทุกคำถามของคุณทุกอย่าง มีข้อแม้ว่าคุณ ต้องชนะการแข่งครั้งนี้

ทำไมต้องชนะ เพราะผมไม่ยอมรับการพ่ายแพ้ มนัสมองสายตาทิชา

ตกลง ฉันจะชนะ งันมาทำสัญญาทิชาเป็นฝ่ายยืนมือออกมาให้มนัสก่อน

คุณแน่ใจนะ มนัสมองสายตาที่แนวแน่ของทิชา ได้ ถ้าคุณตกลงตามสัญญาผมก็จะทำตามสัญญาเช่นกัน

ตามสัญญา มนัสทิชาจับมือตามข้อตกลงสัญญา 

เออ งันเดี๋ยวฉันขอตัวก่อนคะ ทิชาเพิ่งนึกได้ว่าได้จับมือกันอยู่จึงเกิดอาการเขิน เดินออกจากห้องไปทันที

มนัสอมยิ้มกับท่าทีเขินของทิชา น่าสนใจ

ทิชา นี้เธอเป็นอะไร มายืนทำอะไรตรงนี้

ทิชา ทิชา โอ๊ยพวกฉันเดินหาตั้งนาน มาอยู่ตรงนี้เอง

มีอะไร แล้วตามหาทำไม

เออ ลืมไปเลยก็เรื่องห้องทำงานเราจะทำที่ไหน เมื่อพี่มาโนชก็ต้องการใช้ห้องนั้นเช่นกัน แล้วProjectเราจะรั่วไหลไหม

อือ ฉันก็กำลังคิดเรื่องนี้ตอนแรกฉันคิดว่าใครชนะไม่สำคัญตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจละ พวกเราต้องชนะเท่านั้น ทิชามุงมั่นส่งสายตาที่แน่วแน่ถึงเพื่อนๆ 

อือไปกัน ทั้งสามเดินไปแผนกของตัวเองก็เห็นแก้วตาจัดแจ้งการแล้วคัดเลือกคนทำงานเข้าทีมตัวเอง

อ๋อ มาพอดีทีมเธอจะใช้ห้องร่วมกับเราก็ได้นะ แชร์กันใช้ไม่มีปัญหาหรอแต่เรื่องคนฉันขอเลือกหน่อยแล้วกันนะ

แก้วทำแบบนี้เท่ากับไม่ให้เกียรติเพื่อนร่วมงานเลยนะ เธอควรให้พวกเค้ามีสิทธิ์ที่จะเลือก

แต่งานนี้พวกฉันต้องการชนะไม่ใช่ต้องการเพื่อนร่วมงาน

แก้ว ทำไมต้องพูดแรงขนาดนั้นด้วย

พี่มาโนชแก้วพูดเรื่องจริงอีกอย่างเราก็ให้คนทิชาไปตั้ง3คนนะเราเสียเปรียบ เห็นๆ

ไม่เป็นไรทิชา พวกเราก็ไม่เก่งอย่างที่แก้วตาบอกจริงๆถ้าพวกเธอจะไม่รับพวกเรา เราก็เข้าใจ  

เฮ้อ..คิดมากนะ มีคนช่วยเยอะๆดีกว่าไม่ใช่หรองันพวกเะฮก็มาอยู่กับพวกเราเถอะ

เธอพูดจริงหรอทิชา จริง จากใจเลยไม่ห่วงพวกเรามีงานให้ทำแน่นอน ทิชายิ้มอ่อนให้เพื่อนๆ

ขอบใจ ขอบใจจริงๆนะ

ไพโรนจ์(IT) สุพิศตา(วิศวะอาสา) พรพงษ์(วิศวะ) ทีมมาโนช

กิจพงษ์ (IT Support) พินตรา (บัญชี) ทศชัย (พนักงานใหม่)และก็ออย(ชลนาถ)กับมาย(กรพิน) ทีมทิชา

ก็ใช่ว่าจะเสียเปรียบ ที่เธอได้ไปมีแต่หัวกะทิ แบบนี้ควรบอกว่าได้เปรียบจะถูกกว่า จริงไหม

มาย พอเถอะใครจะรู้ที่เราได้มาอาจจะเป็นเพชรก็ได้ ไปเถอะเรามาเตรียมทีมกันดีกว่า

ทิชา !!! พี่ขอโทษด้วยนะ พี่..... อย่ามาขอโทษเลยคะพี่นาย พี่ควรจะเตือนแก้วมากกว่านะคะ  

ออย !!!! พี่นาย ทิชาไม่มีปัญหานะคะกับสิ่งที่พี่และแก้วเลือกทำ เพราะสำหรับทิชาเพื่อนทุกคนมีประสิทธิ์ภาพในงานของตัวเอง

ฮึ มีประสิทธิ์แล้วจะมาโวยวายทำไม

พูดดีๆนะแก้วถ้าเกรงใจพี่นายฉันตบไปแล้ว

ออย มาย ไม่เป็นไร เราเริ่มต้นใหม่พร้อมกันสู้ไปพร้อมกัน อือ อือ

มายไปแผนกทรัพยากรบุคคลเเจ้งพี่แจงว่าทิชาขอยืมห้องประชุมทางปีกซ้าย 1 อาทิตย์

อือ ได้  

ออยพาเพื่อนๆย้ายของที่จำเป็นต้องใช้เตรียมไปห้องปีกซ้ายเถอะ

อือ ได้ ......

ทิชา ได้กุญแจมาแล้ว

ดี งันพวกเราย้ายไปห้องประชุมกัน ได้ ได้ๆ ทิชามองเพื่อนที่ช่วยกันขมักเขม้นทำให้รู้สึกอิ่มใจ

เวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบ5ชั่วโมงห้องประชุมของทิชาก็เสร็จเรียบร้อย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูทำให้ทุกคนหันไปมอง

สวัสดีครับผม ทด นะครับเป็นผู้ช่วยคุณมนัส คือคุณมนัสให้มาแจ้งว่าถ้าพวกคุณต้องการความช่วยก็ให้แจ้งมาทางผมได้ทันทีครับ

ออ คะขอบคุณนะคะ  

ยินดีครับ งันผมไปก่อนนะครับ

ตอนนี้ทุ่มนึงแล้วพวกเธอพากันกลับก่อนเถอะ พรุ่งนี้เราค่อนมาลุ้นกัน

แล้วทิชาละ???

อ๋อ เดี๋ยวเราเตรียมข้อมูลอีกนิดหน่อยก็จะกลับแล้วละ

ได้ไง ถ้าจะกลับก็กลับพร้อมกันเราทีมเดียวกันนะ

นั้นสิ เราก็กลับพร้อมกันเถอะ  

ไม่ต้องห่วงชาแค่เตรียมว่าพรุ่งนี้ใครจะทำอะไรเท่านั้นเอง ไม่ได้ทำอะไรที่ปวดหัวตอนนี้หรอวางใจเถอะยังไงเราจะเริ่มงานพร้อมกัน

เอาอย่างนั้นหรอ

อือ เอาอย่างนั้นเพราะตั้งแต่พรุ่งนี้พวกเธอไม่ได้สบายแน่นอน ทิชายิ้มให้เพื่อนๆ

อือ ได้งันพวกเรากลับก่อน

ได้ เจอกันพรุ่งนี้

ไปนะ ทิชา อือ

ไปนะ จ้า 

ไปนะชา อือ

เสร็จแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ อือ แก้วลงไปรอพี่ที่รถนะเดี๋ยวพี่ปิดห้องเองทุกคนก็กลับเลยเดี๋ยวพี่จัดการเอง

อือ ได้งันเจอกันพรุ่งนี้ครับ/คะ

>>มาโนชเดินผ่านห้องประชุมที่ทิชาใช้งาน ทิชายังไม่กลับหรอ>> 

ก๊อก ก๊อก พี่เอง  

พี่นาย ยังไม่กลับหรอคะ มีอะไรกับทิชาหรือเปล่า

อือ กำลังจะกลับนะ พี่ผ่านมาเห็นว่าไฟเปิดอยู่เลยแวะมาดู เออ ทิชา พี่มีเรื่องอยากมาขอโทษนะ เรื่องเมื่อตอนบ่าย พี่ผิดเองที่ไม่ห้ามแก้ว

ใช่คะ ทิชารับคำขอโทษไว้ แต่ทิชาอยากแนะนำพี่อีกอย่าง แก้วแค่ท้องนะคะ ใช่คะแก้วอาจจะอารมณ์แปรป่วนแต่ก็ควรให้

มันพอดีพี่ว่าไหม วันนี้สิ่งที่แก้วทำเป็นการดูถูกฝีมือเพื่อนๆมากนะคะที่จริงเรื่องนี้พี่เป็นคนสอนทิชาเองเราอย่าดูคนแค่ภายนอกแต่วันนี้ทิชาไม่เห็นสิ่งที่

พี่สอนอยู่ในตัวแก้ว หรือตัวพี่เองเลย ทิชายอมรับนะคะว่าวันนี้ทิชาผิดหวังในตัวพี่แต่ทิชาก็ไม่ได้ถึงกับเกลียดเพราะงันเรามาสู้กันอย่างยุติธรรมเถอะคะ

ส่วนเรื่องวันนี้พี่เก็บไว้เป็นบทเรียนดีกว่าคะ เออ ทิชาเสร็จงานเเล้วงันทิชาขอตัวก่อน พี่ก็กลับเถอะคะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

ทิชา ไม่งันกลับพร้อมกันไหม นี้ก็มืดแล้ว

แก้วละคะกลับแล้วงันหรอ ???

แก้ว แก้วรอที่รถแล้วนะ แต่ไม่เป็นไรนะยังไงบ้านแก้วกับทิชาก็ทางเดียวกันอยู่แล้ว

ไม่ดีกว่าคะเรื่องวันนี้ทิชาก็ปวดหัวมากพอแล้ว ทิชากลับเองดีกว่า ไปนะคะ ทิชาปิดไฟห้องแล้วเดินนำมาโนชไปทันที  

คุณทิชา เพิ่งกลับหรอครับ

เออ คุณมนัส คะเพิ่งเสร็จงานนะคะ

เพื่อนๆละครับ

ให้กลับไปก่อนแล้วนะคะ

อือนี้กำลังกลับใช่ไหมพอดีเลยผมก็กำลังกลับงันเดี๋ยวผมแล้วกันครับ มนัสส่งสายตาให้ทิชารู้ว่ามาโนชฟังการสนทนาอยู่

คะ เออ ทิชาหันไปมองที่มาโนช ก็ดีคะเริ่มมืดแล้วรถเมล์คนเยอะแน่ งันขอนั่งรถฟรีแอร์เย็นๆหน่อยนะคะ ทิชายิ้มแยกเขี้ยวพามนัสหลุดหัวเราะ  

ครับ เชิญครับ

(เสียงถอนหายใจ) หู้ ค่อนยังชั่ว ขอบคุณที่ช่วยเมื่อสักครู่นะคะ

ใครบอกกันว่าผมช่วยผมตั้งใจไปส่งคุณ ทิชามองหน้า

จริงๆ คุณคงไม่คิดว่าแค่สิ่งที่เราคุยกันคุณมาโนชจะไม่สงสัยหรอนะ

แต่คุณให้เราแข่งขันกันคุณไม่กลัวว่าจะมีคนพูดว่าคนใช้เส้นหรอคะ

ไม่นิ หรือคุณกลัวที่จริงถ้าคุณอยากให้ผมเลือกคุณเลยผมก็ทำได้นะ  

ไม่ได้นะคะแบบนั้นคนก็จะยิ่งพูดนะสิ

คุณกลัวเป็นข่าวกับผม มนัสกระซิบข้างหูเป็นจังหวะลิฟต์เปิดพอดี

เออ ป่าว ทิชาถอยห่างจากมนัสเพื่อเว้นระยะ

รถผมอยู่ทางนี้ แก้วตาเห็นทิชากำลังขึ้นรถมนัสจึงแอบถ่ายรูปไว้เพื่อใช้แบล็กเมล์

พบกันต่อ ตอนที่ 3 คุณต้องเป็นแฟนของผม 

ตอนที่ 3 คุณต้องเป็นแฟนของผม 

''จอดที่ป้ายรถเมล์ให้ฉันลงก็พอ คุณคงไม่คิดว่าจะไปส่งฉันถึงบ้านหรอนะคะ 

'' ไม่งันละ ทำไมมมม กลัวผมงันหรอ ?? 

''ไม่ใช่อย่างนั้นฉันเกรงใจ อีกอย่างทางกลับเราคงไม่บังเอิญเป็นทางเดียวกันมังคะ  

''บังเอิญจังเป็นทางเดียวกันพอดี  

'' เอ๊ะ ทางเดียวกัน เดี๋ยวนะ คุณรู้ได้ไง !!!!  

''ผมบังเอิญไปซื้อบ้านในหมู่บ้านเดียวกับคุณ และก็บังเอิญว่าผมก็อยู่ถัดจากคุณไป3หลัง  

''ไม่สิ ที่คุณพูด ไม่จริงคุณอำ ทำไมคุณถึงต้องมาซื้ออยู่หมู่บ้านเดียวกันละจริงไหม ที่อื่นมีตั้งเยอะแยะไป !!!  

''ผม ผมก็แค่เห็นว่าหมู่บ้านน่าอยู่ดี บ้านก็สวยถูกใจ ก็ไม่ใช่ว่าคุณคิดว่าผมจะตามคุณมาหรอนะ  

''คุณพูดอะไร เปล๊าาาา เสียงสูงงง ฉันก็แค่คิดว่ามันบังเอิญไปเท่านั้นเอง เดี๋ยวนะนีตกลงคุณอยู่หมู่บ้านเดียวกับฉัน จริงหรอ 

เฮ้อ งันก็รบกวนคุณไปส่งด้วยนะคะ  

''ยินดีครับ(มนัสยิ้มมีเลย์นัย) ทำไมทำหน้าอย่างนั้นละ เอาน่าคุณก็นั่งให้สบายๆ ผมจะพาไปส่งอย่างปลอดภัย 

''ชั่งคุณเถอะ ทิชาแกล้งหลับไม่อยากตอบคำถามมนัส แต่ด้วยความอ่อนเพลียและเหนื่อยล้าทิชาคล้อยหลับไปจริง จริง.. 

>>>>ผ่าน 20 นาที Sport Car สีเหลือง ก็จอดหน้ารั่วสีขาว >>>>>  

''คุณ คุณทิชา ทิชา ทิชา'' ...... คงเหนื่อยสินะ 

''หือ..ถึงแล้วหรอ อุ้ย..แย่แล้ว หลับไปได้ไงเนีย เอ๊ะ ถึงแล้วนิ ขอโทษทีฉันเพลียนิดหน่อยก็เลยหลับเสียมารยาทจัง  

''ไม่เป็นไร อย่างน้อยผมก็ยินดีที่รถผมทำให้คุณปลอดภัยจนหลับตาลงได้ คุณรีบเข้าบ้านไปพักเถอะครับ  

''อ๋อ เออจริงด้วยสิ ขอบคุณอีกครั้ง ทิชาโค้งขอบคุณอีกครั้งหลังจากลงรถ  

''เข้าไปเถอะ ผมไปละ  

''กลับมาแล้วหรอ ใครมาส่งแม่ได้ยินเสียงรถหน้าบ้าน  

''เพื่อนคะพอดีว่าเค้าย้ายมาอยู่หมู่บ้านเราพอดี  

''ดีจริงหลังไหนละลูกไว้แม่ทำขนมไปขอบคุณ  

''เห็นว่า ถัดไป3หลังคะแต่ชาว่าอย่าไปรบกวนเค้าเลยคะแม่ ชาเองก็ไม่ได้อยากจะรบกวนเค้าบ่อยๆเสียหน่อย  

''ได้ยังไงกันลูก เค้ามีน้ำใจกับเราเราก็ควรจะตอบแทน ไม่เป็นแม่พรุ่งนี้พ่อจะลองไปทักทายดูก่อน  

''ดีคะคุณ มีมิตรดีกว่ามีศัตรู เอาละไปล้างมือแล้วมาทานข้าวกันเถอะ 

''นายมาทำอะไรบ้านฉัน  

''คุณผู้หญิงให้เอาอาหารมาส่งครับ ท่านยังฝากคำพูดด้วยว่า??  

''ขอบใจ วางไว้ก่อน นายกลับไปได้แล้ว ส่วนคำพูดไม่ต้องเอากลับไปด้วย....  

''ไม่ได้สิครับ ต้องบอก วันนี้มีนัดดูตัวแต่คุณนัสไม่ไปท่านจำไว้แล้วครับ 

''อือ รู้แล้ว นายกลับไปได้แล้ว ฉันเหนื่อยจะพักผ่อนแล้ว 

''คุณผู้หญิงยังบอกอีกว่าให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อน ถ้าคุณนัสไม่ยินยอมเค้าจะส่งคนที่นัดไปดูตัววันนี้มาอยู่เป็นเพื่อนแทน 

''นายจะไปเองหรือให้ฉันส่งนายออกไป 

''ผม ผมต้องไปจริงๆหรอครับ  

''เฮ้อ นายนอนชั้นล่างแล้วกันมี2ห้องนายเลือกเองเลย แล้วไม่ต้องมากวนแล้วฉันจะนอน  

''แล้ว แล้วอาหารนี้ละครับ ไม่ทานหรอ  

''เอาเข้าตู้เย็น "ครับ" 

ปิ๊นๆๆๆ........ 

'' คุณนัส !!!  

''ขึ้นรถสิ  

''ไม่เป็นไร ฉันต้องไปทำธุระอีก คุณไปก่อนเลยคะ  

''ไม่เป็นไร ผมไปส่งได้ ติ๊กหน่อง ...ติ๊กหน่อง... "  

''ใครนะ  

''คุณจะกดกริ๊งทำไหม 

''สวัสดีครับคุณอา ผมมนัสครับเป็นเพื่อนที่ทำงานคุณทิชา ผมเพิ่งย้ายมาอยู่กับไม่รู้จักใครเลยครับที่รู้จักก็จะมีแต่ทิชาก็เลยมาทักทายครับ  

''อ๋อ อ๋อ พ่อหนุ่มนี้ที่มาส่งทิชาเมื่อคืนสินะ เอ้า เอ้า เข้ามาบ้านก่อนไหมละพ่อ มาๆทิชาพาเพื่อนเข้าบ้าน  

''ไม่ต้องหรอคะพ่อ เราจะไปกันแล้วคุณนัสไปกันเลยคะ  

''เอ้ทำไมต้องรีบขนาดนั้น ไปกันเลยหรอ นี่ เย็นนี้นะ ตอนเย็นแวะมา 

''ครับ ผมไปก่อนครับ  

''หวัดดีคะคุณทิชา คุณทิชาโอเคนะครับ  

''คิดว่าไงคะ คุณ เออ....  

''ทดครับ ธีรทด  

''คุณทดเจ้านายคุณคิดยังไงถึงมาซื้อบ้านเเถวนี้ไม่ได้เจริญหรือใกล้บริษัทเลย  

''ผมเองก็อยากรู้  

''ใช่ไหมละคะ ฉัน.....!!!  

''พรึ่บ....เสียงเปิดประตูรถ ''น่าจะสนทนาเรื่องผมสินะ เอาเลยครับต่อเลย  

''ออกรถเถอะคะจะสายแล้ว  

'' ทำไมคุณถึงไปนั่งหน้าละ  

''อยากนั่งคะ  

''คุณนี้ ชั่งเถอะ ทดวันนี้มีอะไรที่ฉันต้องทำบ้าง  

''เออ สักครู่นะครับคุณทิชาหยิบแฟ้มสีขาวในลิ้นชักให้หน่อยสิครับ  

''ได้สิคะ อืออันนี้ใช่ไหมคะ  

''ครับ ครับ เปิดหน้าที่2เลยครับ  

''นายขับรถไป ทิชาคุณอ่านให้ผมฟังหน่อย ''เอ๊ะ  

''จะดีหรอครับ ''ดีสิก็นายขับรถจะให้นายหันซ้ายหันขวาอ่านหรอ  

''ก็จริง ''ไม่เป็นไรคะเดี๋ยวชาอ่านให้เริ่มเลยนะคะ มี........ ......... ........ หลังจาคุยกับลูกค้าบ่าย3ก็ไม่มีแล้วคะ  

''อือ ดี พรุ่งนี้หลังบ่าย3นายพาฉันไปโรงบาล  

'' คุณไม่สบายหรอ  

''ไม่ใช่ผม อือ ผมมีธุระที่นั้นนิดหน่อยมนัสเลี่ยงไม่ตอบและหันหน้าหนี้  

''ออ คะทิชามองกระจกด้านหน้าสีหน้าของมนัสดูนิ่งเฉยแต่แววตาแฝงความเศร้า มีเรื่องในใจสนะ  

''แอบมองผม ชอบผมหรอ หึ.... 

''คุณนิ จริงๆเลยทิชาเมินหน้าหนีไปอีกทาง  

''มนัสเป็นฝ่ายหันมามองทิชาผ่านกระจกด้านข้าง  

''คุณทิชาจะด้านหน้าหรือไปชั้นผู้บริหารเลยครับ  

''ชั้นผู้บรหาร ''ครับ''  

''เดี๋ยวสิ ทำไมคุณตัดสินใจเองอีกแล้วละ คุณทด ไม่คะจอดด้านหน้าพอคะ  

''เออ คือ ทดมองมนัสผ่านกระจก มนัสพยักหน้าทดยิ้มแทบจะเบรกกระทันหันให้ทิชาลง เชิญครับ  

''อะไรกันเนีย พวกคุณ โอ๊ย อ๋อ เกือบลืมขอบคุณนะคะ  

'' ไม่ใช่ว่ากลัวจะมีคนมาเห็นหรอ ลงไปได้แล้ว ทดออกรถ  

''เออ ครับ  

''ทิชา เมื้อกี้เหมือนว่าเธอลงมาจากรถคุณมนัสเลย  

''นั้นสิ พวกเราไม่ได้ตาฝาด ใช่ไหม  

''อือ ใช่เค้าเจอฉันข้างนอกเลยแวะรับมานะ  

''อ๋อ อุ้ยดีจังอยากมีโอกาสแบบนั้นจัง  

''ฝันจ้า นาง ตื่นค่ะออย ไป ไปทำงานคะ ทิชาไปกินข้าวกัน  

''เดี๋ยวนะ แกให้ฉันไปทำงาน แต่แกกับทิชาจะไปกินข้าว อะไรของแกมาย เอาดี  

''เออ ไม่ต้องทะเลาะกันเธอ2คนต้องตีกันทุกวันสินะ เราไปกินข้าวเช้าแล้วก็ไปทำงาน โอเครไหม ''Ok'' ''Ok''  

''คุณนัส คุณนายสอบถามว่าคุณจะไปดูตัวได้วันไหนครับ คุณท่านเร่งมาครับ  

''บอกไปว่าไม่สะดวก  

''ไม่สิครับแบบนี้ผมลำบากใจนะครับ  

''งันนายก็ไปดูตัวแทนฉัน  

''คุณนัส !!!!!  

''ทำไม นายก็ทิตินันท์ไม่ต่างกับฉัน  

''ไม่สิครับ ผม !!!!!  

''บอกไปแบบนั้นแหละ แล้วนายก็ออกไปได้แล้ว  

''คุณทด คุณทด มนัสทันได้เห็นทิชาโบกมือเรียกทด ก็สนใจทันที  

คุณทด เจ้านายคุณไม่สบายหรอทำไมถึงให้พาไปโรงพยาบาลละแต่สีหน้าก็ดูปกตินะคะ  

''เข้าใจผิดแล้วครับคนที่ป่วย คือคุณ กริ๊งงงงง กริ๊งงงงง เออ ผมรับโทรศัพท์ก่อนครับ  

''เข้ามา''  

''ครับ'' เออ ผมต้องขอตัวก่อนคุณมนัสเรียกแล้ว  

''คะไปเถอะคะ''  

''เมื่อกี้คุยอะไรกัน  

''ครับ คุยกับใครครับ  

''เอกสารที่ต้องเซ็นละ  

''อ๋อ ครับ ครับ อยู่นี้ครับ  

''เมื้อกี้คุยอะไรกับทิชาคงไม่ได้บอกเรื่องของฉันให้เธอฟังใช่ไหม  

''ครับ อ๋อ คุณทิชาคิดว่าคุณนัสป่วยนะครับเธอเลยมาถาม  

''อือ ไปทำงานเถอะ ''ครับ  

''ทิชา !!! 

''พี่นายมีอะไรหรือเปล่าคะ 

''ทิชา คบกับคุณมนัสอยู่หรอ รู้ใช่ไหมว่าจะมีเสียงวิภาษณ์วิจารณ์จากเพื่อนร่วมงาน 

''น่าดีใจนะทิชาที่พี่นายเป็นห่วงแบบนี้ แต่มายคิดว่าพี่ห่วงผิดคนหรือเปล่าคะ คนที่พี่ควรห่วงควรเป็นแก้วเมียพี่ไม่ใช่ทิชา 

''มาย พอเถอะ  

''ส่วนทิชาปล่อยให้เป็นหน้าที่เพื่อนอย่างพวกเราก็พอคะ ทิชามีอะไรหรือเปล่าเมื่อกี้ฉันเห็นเธอคุยกับผู้ช่วยคุณมนัส  

''ป่าวไม่มีอะไรพอดีมีเรื่องงานคุยกันนิดหน่อย เราไปทำงานกันต่อเถอะเหลืออีก2วันเอง ไปกัน  

''ทิชา การสู้ครั้งนี้หวังว่าจะยุติธรรมนะ  

''อย่าห่วงเลยคะ ทิชาไม่เคยทำเรื่องผิดอยู่แล้ว พี่ดูแลทีมพี่ให้ดีทิชาหวังว่าทีมพี่จะไม่เล่นสกปรกนะคะ  

ทิชาเตรียมโครงและการทดลองอย่างเร่งรีบ ดูแผนงานและมองนาฬิกาไปด้วยจนเพื่อนๆพากันมองด้วยความสงสัย  

''ทิชามีธุระหรอ ทำไมมองนาฬิกาตลอดเลย  

''นั้นสิถ้ามีธุระเดี๋ยวพวกเราทำต่อให้ที่เธอวางแผนงานไว้ให้พวกเราก็เรียบร้อยดีอยู่แล้วที่เหลือพวกเราทำต่อเอง  

''ไม่เป็นไรยังทันอยู่ เออ ออยเราเตรียมข้อมูลลงระบบส่งให้แล้วเธอลองเทรนระบบแล้วทดลองเลยนะถ้าติดตรงไหนหรือว่าต้องแก้ไขทำเครื่องหมายแล้วส่งมาให้เราที เดี๋ยวเราไปแก้ไขให้ที่เหลือรบกวนพวกเธอแล้วขอโทษด้วยนะ ทิ้งงานอีกแล้ว ''อย่าห่วงเราทีมเดียวกันอีกอย่างเธอก็ตามงานพวกเราเรื่องแค่นี้เองมีธุระก็ไปเถอะ  

''ขอโทษ ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ  

''ไปได้แล้วมั่วแต่ขอโทษ  

''ไปนะ ทิชามองดูเวลาใกล้จะบ่าย3ทิชารีบวิ่งเพื่อมาดักหน้ามนัส ''เดี๋ยวคะคุณนัส'' เสียงหายใจหอบเหนื่อยดังจนคนตรงหน้าได้ยินลมหายใจ  

''คุณวิ่งทำไม  

''ก็กลัวไม่ทันคุณ  

''ไม่ทัน ผมมีธุระกับผมหรอ แต่ตอนนี้ผมมีธุระสำคัญต้องไปทำเรื่องของคุณเย็นนี้ค่อนคุยกัน  

''ฉันไปด้วย เสียงหอบเสียงหัวใจเต้นแรงเร็ว ไม่เป็นจังหวะ  

''คุณจะไปกับผม รู้หรอว่าผมไปไหน  

''ไปโรงพยาบาล  

''คุณแนใจที่จะไปกับผม  

''แน่ใจ ทิชาไม่พูดต่อเดินขึ้นรถไปทันที สวัสดีคุณทด ''เออ ครับ 

''เอ๊ะ จริงๆเลย ทดออกรถ  

''เออ คุณทิชาไปกับเราด้วยหรอครับ  

''อือ ออกรถเถอะ ''ครับ 

โรงพยาบาล.....  

ก๊อก ก๊อก......ป้าสี ''วันนี้คุณพ่อเป็นไงบ้างครับ  

''คุณนัส คุณท่านสดใสดีคะ  

''เดี๋ยวผมดูคุณพ่อต่อเองป้าไปหาอะไรทานก่อนได้ครับนี้ครับ มนัสยืนธนบัตรให้แม่บ้านที่มาเฝ้าไข้  

''ไม่ได้คะ คุณหญิงท่านให้ป้าไว้แล้ว  

''หึ ไหนของคุรแม่อันนี้ของผมครับรับไปเถอะครับ  

''ไม่คะป้ามีเยอะแล้วคะ  

''รับไปเถอะสีแล้วไปพักผ่อน ไม่ต้องมาห่วงฉันมากฉันไม่ตายง่ายๆหรอ ยังต้องรอไอ้ลูกตัวดีมันมีเมียสักก่อน ''เออ คะงันเดี๋ยวสีลงไปซื้อของก่อนนะคะ  

''ครับ ไม่ต้องรีบนะครับไม่ต้องห่วงมีผมกับทดอยู่  

''ทดมาด้วยหรอ เป็นยังไงบ้างละโดนเจ้านายใช้งานเยอะก็บอกลุงนะ  

''ครับคุณลุงวันนี้เป็นไงบ้างครับ ดูคุณลุงจะแข็งแรงขึ้นมาก  

''น่าจะแข็งแรงละ มีแรงด่าได้ขนาดนี้  

''หึ ฉันเจอแกได้นิเป็นบุญจริงๆ แม่แกเพิ่งจะมาบ่นว่าแกไม่ไปดูตัว แล้วถ้ารู้ว่าแกมาหาฉันฉันก็ต้องปวดหูอีก  

''พ่อก็ช่วยๆฟังแทนผมไปก่อนครับ  

''แล้วนั้นใครแกพาใครมาด้วย แม่หนูมาผิดห้องหรอป่าว มาเยี่ยมใครละ  

''ไม่ผิดหรอครับลูกน้องที่ทำงานอยากตามมาด้วยก็เลยพามา  

''อยากมาแกก็พามาเลยหรอ แกนี้ลูกเค้ามีพ่อมีแม่พาเค้ามาแบบนี้ได้ไงแล้วพามาไม่เสียงานหรอ  

''พ่อก็ถามดูสิครับ ผมจะรู้ได้ไง อยู่ๆก็ขึ้นรถตามมา  

''เออ หนูขอโทษคะหนูได้ยินมาคุณนัสจะมาโรงพยาบาลหนูคิดว่าคุณนัสป่วยก็เลย.....  

''มนัสได้ยินที่พูดสาเหตุที่ตามมาก็ทำให้ต้องหันมามองทิชา  

''คุณคิดว่าผมป่วย เลยตามเป็นห่วงผมหรอ ???  

''เออ ก็แค่อยากตอบแทนคืนที่คุณเคยช่วยฉันไว้ก่อนหน้านี้ ไม่คิดว่าที่คุณมาเพราะเยี่ยมคุณพ่อคุณ  

''ตอนนี้รู้แล้ว หนูจะเยี่ยมฉันด้วยเลยหรือจะกลับ ตามสบายเลยนะ  

''อ๋อ ไหนๆหนูก็มาแล้วหนูขอเยี่ยมเลยนะคะ คือ หนู หนู....  

''ไม่เป็นไรมาสิมานั่งคุยกัน เรียกคุณลุงเหมือนเจ้าทดก็ได้  

''มนัสมองความเขินอายของทิชาก็อดอมยิ้มไม่ได้  

.............เวลาล่วงเลยไปจนเกือบ2ทุ่ม .............  

''โอ้ ดูสิ2ทุ่มแล้วหนูคุยสนุกมากเลยลูกดูสิมืดขนาดนี้แล้ว ตานัสพาแม่หนูไปส่งบ้านด้วยละ  

''ครับ  

''แม่หนูวันหน้ามาเยี่ยมลุงอีกนะลุงชอบหนูคุยสนุก  

''ได้คะ ไว้หนูหาเวลามาเยี่ยมคุณลุงนะคะ  

''รับปากแล้วนะ หลอกคนแก่ไม่ดีนะลูก  

''ไม่หลอกแน่นอนคะ ''ดี ดี''  

''งันผมกลับกันก่อนนะครับ  

''อือ พากันกลับดีๆละ  

''เออ คุณนัสฉันกลับก่อนนะคะ เรื่องวันนี้ขอโทษด้วยนะคะ  

''ทำไมละไปด้วยกันเดี๋ยวผมไปส่งที่บ้านเมื่อกี้คุณพ่อก็บอกแล้วว่าให้ไปส่งคุณ  

''คือฉันมีงานที่ต้องแก้นิดหน่อย แต่ฉันรีบไม่ได้เอาของมาด้วยต้องกลับไปเอาโน๊คบุ๊คนะคะ  

''ได้สิ ขึ้นรถเถอะ ''เอะ  

''ขึ้นรถเถอะครับคุณทิชา ไม่ต้องห่วงครับเดี๋ยวผมพาไปเอาของเเล้วส่งถึงบ้าน  

''ขอบคุณนะคะคุณทด  

''เชิญครับทดเปิดประตูหลังให้ทิชา  

''ไม่เหมาะมังคะ  

''ขึ้นรถ ''คะ  

"ขอบคุณนะคะ  

''รีบขึ้นไปเอาของเถอะมันดึกมากแล้ว ''คะ  

''ทิชา กลับมามีอะไรหรือเปล่า  

''ทิชามาเอาของ พี่นายยังไม่กลับหรอคะ เออ ทิชาขอไปเอาของก่อนทิชาเลี่ยงการพูดคุยเดินไปหยิบของแล้วรีบออก  

''ทิชา เดี่ยวสินี้จะกลับเลยไหมเดี๋ยวพี่ไปส่ง  

''ไม่เป็นไรคะมีคนรอทิชาอยู่ขอตัวนะคะ  

''คุณนัสครับ คุณแก้วตาครับ  

''ทำไมคุณแก้วตายังอยู่ แล้วมาโนชละ แย่แล้วทดนายรออยู่ตรงนี้ก่อน ''ครับ  

''มนัสร้อนใจกดลิฟต์รั่วๆ ทันทีที่ลิฟต์เปิดมนัสแทบจะพุงตัวเข้าไปแต่ต้องหยุดชะงัดเมื่อเห็นมาโนชและทิชาในลิฟต์ คุณ เรียบร้อยไหมทำไมถึงช้านัก  

''โทษทีคะ คุณรอนานเลย ทิชาส่งยิ้มให้มนัส ทำมนัสตกใจนิดหน่อย  

''มาผมถือของให้มนัสคิดว่าทิชาต้องใช้ชื่อเค้าทำอะไรแน่ๆ จึงเล่นไปตามน้ำก่อน  

''ขอบคุณคะ  

''กลับกันเลยไหมครับคุณลุงรอทานข้าวนานแล้ว  

''คะ ชาก็หิวแล้วด้วย  

''อันนี้ของคุณ ทานรอท้องก่อนไปขึ้นรถเถอะ มนัสแอบซื้อขนมปังที่โรงพยาบาลเพราะคิดว่ากลับมืดรถต้องติดแน่และกลัวทิชาจะหิว  

''อะไรคะ ทิชารับมาแบบ งง ขนมปัง คุณซื้อเมื่อไร  

''ทานไปเถอะ ''ขอบคุณคะ ----- ทดไปเถอะ 

''เรื่องไหน ''ค่ะ''  

''ที่ขอบคุณเรื่องไหนบ้าง เรื่องขนมปังหรือเรื่องที่ผมเล่นไปตามน้ำที่คุณส่งมา  

'' อึ คุณรู้หรอ  

''สีหน้าคุณไม่ได้ดูยากสักหน่อย ว่ามาคุณเอาชื่อผมไปอ้างเรื่องอะไร??  

''คือ คือ คุณไม่รู้จะดีกว่า ''ว่ามา''  

''คือ คือฉันบอกว่าเรากำลังคบกัน  

''อะไรนะ คุณนี้จริงๆเลย  

''ขอโทษ ก็พี่นายมาดักหน้าจะคุยด้วยให้ได้ฉันก็ต้องบอกว่าคุณรอเค้าก็ไม่เชื่อฉันก็เลยต้องบอกว่าคุณขอคบฉันเป็นแฟน แต่ว่ามันเร็วไปก็เลยคุยๆกันก่อน คุณ คุณอย่าโกรธเลยนะ  

''ฮ่า ฮ่า ฮ่า คุณแน่มากนะ เรื่องแบบนี้ก็กล้าพูด อย่างใช้ผมเป็นหมากหรอ มนัสสีหน้าจริงจัง 

เสียงจ๊อแจ ....... จ๊อแจ......  

''สวัสดีทุกท่านครับ ผมธีรทด ทิตินันท์ จะทำหน้าที่เป็นพิธีกรวันนี้ครับ  

''ทำไมนามสกุลเดียวกันกับคุณมนัสเลยละ ทิชาเธอรู้เรื่องนี้ไหม  

''ไม่นะฉันก็เพิ่งรู้พร้อมพวกเธอนี้แหละ  

''ก่อนอื่นผมขอเชิญคุณมนัสกล่าวเปิดงานครับ  

แปะ แปะ แปะ เสียงปรบมือ  

''สวัสดีครับ ผมคงไม่ต้องแนะนำตัว ก่อนอื่นผมมี2เรื่องที่หลายคนในที่นี้มีข้อสงสัย แต่ก่อนจะไขข้อสงสัยของทุกคนผมแจ้งแบบนี้นะครับวันนี้ผมไม่ได้เป็นผู้รวมตัดสินการแข่งขันครั้งนี้และผมได้เชิญผู้อาวุโส3ท่านเพื่อเป็นผู้ตัดสินครับ คุณพีระ CEO พลังงานไฟฟ้าและอุสหกรรม คุณทิวาทิพ ผู้ก่อตั้งสตรีและเยาวชนไทย คุณวอเชลล์ กรรมการอาวุโส ทั้ง3ท่านนี้ผมคิดว่าไม่มีใครไม่รู้จัก และ ท่านไม่มีนอกมีในกับผมแน่นอน ที่ผมไม่ร่วมตัดสินคิดว่าหลายคนก็คงมีคำถามและข้อสงสัย ผมเองก็มีเรื่องชี้แจง เรื่องแรกเชิญ คุณธีรทด ทิตินันท์ ครับ ทุกคนในที่นี้รู้จักทดในฐานะผู้ช่วยผมแต่ทุกคนอาจไม่รู้ว่าจริงๆแล้วทดเป็นน้องชายของผมเองทดเป็นลูกของคุณน้า และที่ทดมาเป็นผู้ช่วยเพราะทดเพิ่งเรียนจบผมจึงให้เริ่มตำแหน่งนี้เพื่อ เรียนรู้และก้าวไปสู้ผู้บริหารที่ดี มนัสยิ้มให้น้องชายอย่างภูมิใจในตัวทดอย่างมาก ดังนั้นผมอยากให้ทุกท่านเคารพทดเหมือนที่เคารพผมเช่นกัน ส่วนเรื่องที่สองมีเสียงวิภาษณ์วิจารณ์เรื่องผมและคุณทิชาที่หนาหูค่อนข้างมาก  

''พนักงานหนึ่งในที่ประชุมยกมือ ''เชิญครับ''  

''เพราะเหตุหรือเปล่าครับที่ทำให้คุณมนัสถอยตัวจากคณะกรรมการ  

''ก็ส่วนหนึ่งครับแต่ไม่ทั้งหมด เหตุหลักๆผมอยากให้ผลงานของพวกคุณเป็นที่ยอมรับจาอุตหกรรมจริงๆ ส่วนเรื่องที่พวกคุณสงสัย ใช่ครับผมกับคุณทิชาตอนนี้เราก็มีคุยกันอยู่ น่าอายนิดนึงนะครับเพราะผมยังไม่ได้รับการยอมรับจากคุณทิชา ตอนนี้เป็นผมฝ่ายเดียวที่ตามจีบเธอนะครับ  

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงๆหรอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮฮฮฮฮฮ าาาาา ทิชา ทิชาจริงหรอ ทิชาร้ายนะ เพื่อนๆต่างแซวทิชามนัสทำให้เรื่องที่กำลังพูดหนาหูตอนนี้เป็นเรื่องโจ๊ก สนุ๊กสนาน 

''แต่ถึงตอนนี้คุณทิชาจะยังไม่ยอมรับก็ใช่ว่าผมจะยอมแพ้ยังไงทุกคนเป็นกำลังให้ผมหน่อแล้วกันนะครับ มนัสโค้งให้ทุกคนสำหรับเรื่องที่จะแจ้งก็มีเท่านี้ครับงันผมจะขอยกเวทีนี้ให้ทดต่อเลยนะครับ มนัสโค้งอีกครั้งก่อนลงไปนั่งด้างล่างข้างเวที 

ตอนที่4 กฎของการเป็นแฟนผม 

''ขอบคุณคุณมนัสนะครับเป็นยังไงกันบ้างครับทุกคนได้คลายข้อสงสัยลงกันบ้างแล้วใช่ไหมครับ เผื่อไม่ให้เสียเวลาเราเริ่มลำดับต่อไปกันเลยนะครับ ผมขอเชิญคนแรกเลยนะครับ 

คุณมาโนชครับ เชิญครับ  

''ครับ ขอบคุณครับ สำหรับงานวันนี้ทำผมตื่นเต้นเอามากๆเลยครับก่อนอื่นต้องบอกว่าดีใจครับที่ทราบว่าบริษัทของพวกเรามีผู้บริหารถึง2ท่านครับ ผมจะขอเริ่มแนะนำนวัตกรรมใหม่ที่จะเอื้ออำนวยสำหรับสถานที่พักผิงของบ้านทุกท่าน เป็นเครื่องนวดครับ...................... ครับ ข้อมูลที่ผมนำเสนอก็มีเพียงเท่านี้ทุกท่านมีคำถามสอบถามได้เลยนะครับผมยินดีตอบคำถามที่ทุกท่านสงสัยครับ 

''จบไปแล้วนะครับ ดีเลยครับผมฟังแล้วพาเมื่อยตัวเลยทีเดียว เป็นไงครับทุกคนเมื่อยเหมือนผมไหมครับที่คุณมาโนชได้บรรยายไปเมื่อสักครู่เป็นยังไงครับดีเลยใช่ไหม ใครมีข้อสงสัยหรือคำถามไหมเชิญเลยนะครับ มีไหมครับ ไม่มีนะครับท่านคณะกรรมการละครับ คุณทิชาทิพ เชิญเลยครับ 

''เออดิฉันมีข้อสงสัยนะฮะ นวัตกรรมที่คุณนำเสนอนะฮะ ดูแล้วไม่ใหม่สำหรับการริเริ่มเท่าไรและเป็นการเอื้ออำนวยสำหรับบุคคลหรือสาธารณจากที่ดิฉันฟังไม่ได้เอื้อสำหรับสาธารณแบบนี้ถ้าบุุคลทั่วไปต้องการใช้ต้องซื้อหาหรือมีหน่วยงานทำแจกจ่ายฮะ แล้วจากที่คุณบอกคุณประโยชน์ต่างๆมา มีข้อบกพร่องหรือข้อเสียหรือมีการทดลองใช้บ้างหรือยังดิฉันเป็นหน่วยงานดูแลเรื่องความปลอดภัยนะฮะสิ่งสำคัญคือความปลอดภัยนะฮะ สิ่งนี้เหมือนทางคุณเออ มาโนชใช่ไหมฮะเออ ไม่มีการพูดถึงตรงนี้หรืออาจจะลืมไปหรือเปล่าอันนี้ดิฉันไม่ทราบก็อยากให้เพิ่มเติมตรงนี้นะฮะ 

''อ่า ก็เป็นคำถามที่ดีนะครับ ความปลอดภัยเป็นสิ่งที่ควรนึกถึงจริง มีอีกไหมครับ อ๋อ คุณวอเชลล์ ที่ปรึกษาอาวุโสนะครับ เชิญครับ 

''ผมขอต่อจากคุณทิพนะครับ1.มาโนชไม่มีป้ายคำเตือนหรือข้อควรระวังในการใช้งาน ตรงนี้ผมคิดว่ายังไม่ละเอียดพอ 2.โครงการนี้เป็นโครงการที่ทำให้พวกคุณทำขึ้นก่อนที่ผมจะป่วย นโยบายที่ตั้งคือเพื่อสาธารณแต่จากที่ผมฟังเป็นการใช้ในบ้านเรือนมากกว่า ตาสีตาสายายมีอย่างเราๆถ้าใช้ต้องมาสำหรับครัวเรือนผมคิดว่าไม่ตรงตามที่ผมต้องการ สำหรับผมก็มีเท่านี้ครับ 

''อือ ครับ คุณพีระ มีอะไรเพิ่มเติมไหมครับ 

''ครับ ผมไม่มีอะไรเพิ่มเติมนะครับเพราะทั้ง2ท่านได้ชี้แจงไปทั้งหมดแล้วถึงสาเหตุและปัญหาที่อาจเกิดขึ้น ผมมองอย่างนี้ดีกว่า ที่เสนอมาดีครับถามว่าทำได้จรงไหมสามารถเกิดขึ้นได้จริง แต่ถ้าไว้ตามบ้านผมมองว่าน่าเสียดายครับ  

''อือ ครับก็สั้นๆได้ใจความ มีท่านใดอยากเสริมไหมครับ ไม่มีนะครับคำถามจากคณะกรรมการ คุณมาโนชมีข้อคิดเห็นไหมครับอาจจะเกิดความตื่นเต้นแล้วลืมบรรยายตรงนี้ เราให้บรรยายเพิ่มเติมได้ทันทีเลยครับ 

''ครับ ก็ตามที่ทางกรรมการตั้งคำถามมาเนื่องจากยังไม่เป็นนวัตกรรมที่เกิดขึ้นจริง เราจึงยังไม่ได้มีการจำลองเหตุการณ์นะครับ ตรงนี้ผมก็จะนำไปปรับปรุงให้ดีขึ้นครับส่วนในเรื่องข้อควรระวังผมไม่ได้ชี้แจงตรงนี้ก็ละเลยไปหน่อย เรามีข้อควรระวังสำหรับผู้ใช้ครับตามภาพที่ผมสไลด์นะครับ 

''อือ ครับ ก็ปรับปรุงแล้วเพิ่มเติมเนื้อหาไปสักหน่อยนะครับ เอาละครับก็จบการพรีเซนต์ของกลุ่มแรกไปนะครับ  

ปรบมือครับ แปะๆๆๆๆๆ แปะๆๆๆๆ เพื่อความรวดเร็วเราเช็ญคุณทิชาต่อเลยนะครับ เชิญครับ 

''ขอบคุณคะ ทิชานะคะสำหรับของทิชาเรียกว่าเจ้าตัวนี้ว่า''คืนความสุข''คะ ไอ้ตัวคืนความสุขนี้มันมีหน้าทีอะไรทิชาจะอธิบายดังนี้คะ นวัตกรรมที่ทีมเราทำขึ้นเป็นการใช้วัสดุที่เหลือใช้หรือที่เราทุกคนใช้แต่ละเลยความสำคัญ ขวดน้ำคะ ทุกคนแปลกใจใช่ไหมขวดน้ำทำอะไรได้ ตัวอย่างเช่น เต้นท์กันแดดเหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัย และสิ่งนี้เหมาะแก่ผู้สูงอายุ ''ลู่เดินหรือลู่วิ่ง''ตัวนี้ไม่เหมาะกับคนที่มีน้ำหนักตัวมากนะคะ สิ่งนี้ผู้สูงอายุสามารถออกกำลังกายขาและแขนได้ดีคะ และต่อไปตัวนี้ลู่สำหรับคนที่ค่อนข้างมีน้ำหนักตัวเราใช้เหล็กเป็นฐานและทำตัวแก่นทอนประสานกันจากนั้น.......................................เราใส่เหล็กย่อมมีการเสือมของอุปกรณ์..................................เป็นการประหยัดและสร้างได้กับทุกสาธารณที่เราอาศัยอยู่คะ ทิชาหวังว่าไอ้เจ้า ''คืนความสุข''เหล่านี้จะคืนความสุขให้ทุกท่านจริงได้จริงๆคะ ทีมทิชาก็มีเท่านี้คะ  

''โอ้โห้เรียกได้ว่าครบเครื่องนะครับ ผมฟังเพลินไปเลยครับเออคุณทิชาไอ้เจ้าคืนความสุขนี้ เป็นวัสดุที่เหลือใช้ใช่ไหมครับ  

''ใช่คะ เราจะแน่นใช้วัสดุสิ้นเปลือกที่มีอยู่โดยทั่วไปคะ  

''อือออ ไอเดียดีนะครับ เอาครับมีใครมีคำถามไหมครับ เชิญเลยครับ 

''เออ ผมอือ ผมฟังแล้วรู้สึกชอบนะครับ อย่างแรกคือประหยัดและอุปกรณ์ก็หาได้ง่ายอันนี้เรียกว่าเป็นทำกิจกรรมรวมกันได้เลยครับอย่างนำมาทำเต้นท์กางบังแดดนี้ใช่ได้จริงแน่นอนไอเดียนี้ผมซื้อนะ โดยส่วนตัวชอบครับ 

''สำหรับดิฉัน เออ คุณทิชานะอ่ะ มีเป้าหมายในการเล่นแต่ละอุปกรณ์ได้ดี แต่อยากขอเพิ่มนิดเรื่องการใส่เหล็กอะไรนะตัวที่เป็นลู่วิ่ง อยากให้เพิ่มเป็นฟองน้ำหรือผ้าอะไรที่รองรับถ้าผู้สูงอายุใช่เพื่อให้เกิดอันตรายที่น้องที่สุดนะอ่ะอย่างอื่นก็ไม่มีอะไร 

''สำหรับผม สิ่งที่ทิชาเสนอ สามารถทำได้ในครัวเรือยเองสำหรับบ้านที่กว้างๆอ่ะ และได้ทั้งสาธารณ อุปกรณ์หาง่ายและใช่ได้จริง ผมซื้อนะไอเดียนี้ 

''ครับ ก็ถือว่าได้รับคำชมอย่างท่วมท้น มีใครอยากถามเพิมเติมไหมครับ คุณแก้วตา เชิญครับ 

''ไอเดียนี้ดิฉันอยากทราบว่าคิดเองหรือมีคนอื่นช่วยคิดคะ อย่างเช่นคุณทิชาสนิทกับคุณมนัส Projectนี้คุณมนัสมีส่วนรวมไหมคะ 

จ้อแจ.....ถามอะไรแบบนี้วะ หาเรื่องหรอ ทำไมละก็เค้าให้ถามได้ หาเรื่องกันนี้ ใช่ ใช่ จ้อแจ..... 

''เอาละครับทุกคนเงียบก่อน คุณทิชาอยากตอบคำถามนี้ไหมครับ  

'' ตอบคะ ที่คุณแก้วตาถามมาตอบตรงๆเลยคะว่าทิชาไม่ได้ทำคนเดียวคะ มันเป็นไปไม่ได้เลยทิชาไม่ได้เก่งที่จะออกไอเดียหรือทำระบบไอทีได้ด้วยตัวคนเดียวแต่ที่งานออกมาสำเร็จได้ เพราะทิชามีทีมงานที่ดีคะ ไหนๆก็มีคำถามนี้แล้วทิชาขอแนะนำทีมงานเลยนะคะ ขอเชิญคุณคุณกรพิน คุณชลนาถ คุณพินตรา คุณพิทพงษ์ คุณทศชัยยืนขึ้นคะ เสียงปรบมือเกี้ยวกร้าว 

แปะๆๆๆๆ แปะๆๆๆ และนี้คือทีมงานของฉันคะ ถ้าไม่มีพวกเค้าผลงานที่ได้รับคำชื่นชมวันนี้คงไม่เกิดขึ้น ส่วนคุณมนัสเรียกว่าช่วยได้หรือเปล่าทิชาเองไม่แน่ใจคะคุณมนัส อือ เรียกว่าฝ่ายเปย์ดีกว่าคะคุณมนัสซัตพอน์ตสเบียงให้สำหรับทีมและก็ อือ ให้กำลังใจกับทีม ทีมงานทิชาและตัวทิชาเองรู้สึกขอบคุณมากคะ แต่ที่สำคัญไปกว่าคือทุกคนคะ ทิชาต้องขอบคุณเพื่อนร่วมงานทุกคนที่ทิชามีวันนี้ก็จากทุกคนทุกคนอาจไม่ทราบว่าทิชาแอบเก็บประสบการณ์จากทุกคนเวลาที่ทุกคนบ่นว่าเมื่อยว่าเหนื่อยเพลีย สิ่งเหล่านี้มันจุดประกายในการทำผลงานชิ้นนี้คะ ขอบคุณคะ ทิชาโค้งให้กับเสียงปรบมือที่ดังขึ้นเรื่อยๆ 

''เอาละครับ เป็นการตอบคำถามที่ผมชอบนะ พวกคุณก็คงคิดเเบบนั้น งานนี้ไม่ใช่เพียงคนคนเดียวจะทำมันขึ้นมาได้โดยสมบูรณ์ถ้าไม่มีทีมงานที่ดี ผมคนนึงที่ชื่นชมครับเดี๋ยวผมเชิญคุณทิชาลงไปพักกันก่อนนะครับ เราจะมีการลงคะแนน ซึ่งแน่นอนครับตามความชอลของพวกคุณ ผู้ที่ไม่มีสิทธิ์ลงคะแนนของทีมงานของทั้ง2ทีมนะครับเชิญทีมงานไปพักได้เลยครับอีก20นาทีเราจะมาดูผลคะแนนกันครับ ส่วนท่านอื่นๆลงคะแนนเสร็จเราจะมีของวางรองรับพวกคุณด้านหลังครับหลังรวบรวมคะแนนเสร็จเราจะมาฟังผลพร้อมๆกันครับ เชิญครับ 

''ทิชา ''พี่มาโนช เรียกชามีอะไรหรือเปล่าค่ะ'' 

''วันนี้ทิชาทำได้ดีมากนะ ยอดเยี่ยมเลย  

''ไม่ขนาดนั้นหรอคะ ที่จริงพี่ก็ทำได้ดีคะ ทิชาก็ชอบงานพี่นะคะ  

''อือ ที่จริงก็เป็นโครงการที่ทิชาทำไว้ก่อนหน้านี้แต่ยังไม่เสร็จดี ชาจำไม่ได้?? 

''อือ ชาคิดว่าพี่เข้าใจผิดแล้วละคะ โครงการนั้นเป็นของแก้วตา แก้วขอให้ชาเอาให้พี่ดูเพราะอยากได้คำแนะนำจากพี่ ที่จริงชาก็บอกข้อบกพร่องไปบ้างแล้วแต่ไม่คิดว่าแก้วจะฝืนทำออกมาแล้วถ้าผลิตออกมาจริงๆถ้าพี่ได้ทำโครงการนี้ชาอยากให้ลองทดสอบนะคะ ขนาดและความแข็งแรงต้องมากพอเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา  

''ผลก็ยังไม่ออกคงไม่คิดว่าชนะหรอนะถึงมาเที่ยววิจารณ์งานคนอื่นแบบนี้  

''ทิชาหันไปมองแก้วตาที่กำลังเดินเข้ามา ก่อนจะหันไปพูด ''พี่นายชาเหนื่อยแล้วถ้าไงชากับเพื่อนขอไปพักก่อนนะคะ ไปกัน 

''คิดว่าตัวเองชนะแล้วหรือไง จะรีบไปไหนละมาสิมาคุยกัน 

''พอแล้วแก้ว พอ แก้วแก้วท้องอยู่นะ ใจเย็นหน่อยได้ไหมพี่แค่คุยกันเรื่อยเปื่อย คิดถึงลูกบ้าง แก้วหยุดกับคำพูดของมาโนชเธอลืมไปว่าแกล้งท้อง  

''ก็อารมณ์คนท้องนะคะ ขึ้นๆลงๆ แก้วแค่หงุดหงิด 

''หงุดหงิดให้น้อยลงหน่อย คิดถึงลูกมากๆหน่อย  

''ที่พี่พูดแบบนี้พี่เป็นห่วงแก้วหรือลูกคะ 

''พูดอะไร พี่ก็ต้องห่วงทั้งแม่และลูกสิ ไปเถอะไปพัก ไปพักปรับอารมณ์ลูกตกใจหมดแล้ว 

(ถ้าพี่รู้ว่าแก้วไม่ได้ท้องจริงพี่จะรังเกียจแก้วไหม พี่จะไปจากแก้วหรือเปล่า แก้วคิดทุกอย่างได้เพียงในใจเพราะชอบมาโนชและต้องการชนะทิชาจึงสร้างเรื่องท้องขึ้นมา) 

''สวัสดีครับทุกท่านตอนนี้เราได้คะแนนมาเป็นที่เรียบร้อย คะแนนทั้งหมดจากทุกท่านมี54คะแนน คะแนนจากกรรมการท่านละ5คะแนนเป็นทั้งหมด 69 คะแนนนะครับ 

คุณมาโนชได้คะแนนจากทุกท่าน 26 คะแนนครับและได้จากกรรมการ 9 คะแนน เป็น 35 คะแนนครับ 

คุณทิชาได้คะแนนจากทุกท่าน 28คะแนนครับและได้จากกรรมการ 13 คะแนน เป็น 41 คะแนนครับ  

คุณทิชาเป็นฝ่ายชนะครับและจะได้ดำเนินการตามโครงงานที่ได้เสนอมาครับ 

เย้ เย้ ๆๆๆๆๆๆ แปะ ปแะๆๆๆๆๆๆๆ วิ้ดดดดดด เสียงเพื่อนร่วมงานร่วมถึงคนที่เชียร์ต่างดีใจ 

(มนัสหันมองทิชา เผลอยิ้มมุมปากไปกับรอยยิ้มที่ทิชาดีใจฉีกยิ้มจนแก้มแทบผลิ หลังเห็นรอยยิ้มและความดีใจ มนัสก็เดินหายไปอย่างเงียบๆ) 

''ผมขอเชิญคุณทิชาขึ้นมากล่าวอะไรหน่อยนะครับ 

''สวัสดีคะ ชาดีใจมากคะ ครั้งนี้ถือเป็นก้าวแรกขอทิชาเลยที่จะได้ทำโครงการที่ตัวเองเป็นผู้ทดลองจริงๆจังๆทิชาต้องขอบคุณทุกคนนะคะ และทิชาขอใช้โอกาสนี้เชิญทุกคนเป็นแขกในการทดลองโครงการนี้ด้วย เมื่อโครงการเสร็จต้องขอความร่วมมือจากทุกท่านด้วยคะ ทิชาดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้ 

''ครับ ดีเลยครับผมเองก็จะขอสมัครทดลองใช้ด้วยนะครับ "ยินดีคะ '' 

''เอาละครับข่าวดีนะครับวันนี้ทุกคนพักตามสบายนะครับ ผมขอปิดการบรรยายวันนี้เพียงเท่านี้ครับเรามีอาหารเบรกรองรับด้านหลังเชิญทุกท่านตามสบายครับ 

ทดโค้งขอบคุณทุกคนอีกครั้งก่อนลงจากเวที 

''คุณทิพ คุณวอเชลล์ คุณพี ครับคุณมนัสเรียนเชิญที่ห้องครับเชิญทางนี้ได้เลยครับ ''อือ ไปสิ 

''คุณทด คุณทดคะ เออ คุณนัส คุณนัสไปไหนแล้วคะ  

''เอ๊ะ คิกถึงกันแล้วหรอคะ ห่างกันแป๊ปเดียวเอง 

''อุ้ย ไม่ใช่คะ คุณทิชาทิพ คือทิชามีเรื่องโครงการปรึกษานิดหน่อยคะ เห๊ะๆ 

''คุณมนัสอยู่ที่ห้องครับผมกำลังพาท่านทั้ง3ไปพบครับ ไปด้วยกันไหมครับ 

''อ๋อ งันไม่เป็นไรคะไว้ค่อนปรึกษาก็ได้คะ ขอตัวนะคะ 

''น่ารักดีนะ คุณวอเชลล์ตาแหลมทีเดียวคุณปั้นได้ดีทีเดียวช้างเผือกที่คุณว่าไม่คิดว่าจะล่าได้ทั้งงานและความรัก  

''เรื่องความรักผมเองก็ตกใจครับผมเพิ่งทราบวันนี้ ถ้าเรื่องงานทิชามีแววมานานแล้วครับเพียงแต่ต้องได้ลับคมได้รับโอกาสแลัวไดรับการผลักดันครับ  

''นั้นสิครับ เธอฉลาด การตอบการพูดฉะฉาน คล่องแคล่ว 

''ไปกันเถอะครับ คุณมนัสเชิญทั้ง3ทานอาหารกันก่อนกลับนะครับผมสั่งไว้เรียบร้อยแล้วครับ ทางนี้เลยครับ  

''ทิชา เราต้องย้ายกลับที่ห้องไหม  

''อือ อย่าเพิ่งเลยคุณทดจะมาชี้แจงเรื่องนี้เอง 

''จริงสิ คุณทดทำไมไปเป็นน้องชายคุณมนัสได้ทิชารู้มาก่อนหรือเปล่า 

''ไม่นะ คุณนัสไม่เคยบอกเรื่องนี้  

''เดี๋ยวนี้เรียกสนิทเชียวนะคุณนัส แม้อิจฉาเนอะว่าไหมมาย มาย มาย เป็นไรอ่ะทำไมเงียบ 

''อ๋อ เปล่าเมื่อกี้ว่าไง  

''ยังว่าไม่เป็นไรอีกเมื่อกี้เราบอกว่า เออชั่งมันเถอะว่าแต่แกไม่เป็นไรแน่นะ 

''อือ ไม่เป็นไร เออจริงสิ เราต้องทำงานในห้องนี้ก่อนใช่ไหมชา งันเราไปทำงานก่อน 

''อือ ซิ๊ดดด ออย มายมีปัญหานะ ''อือ ใช่ มีปัญหาแน่นอน ทิชาออยมองหน้ากัน ''ใช่มะ'' 

''ทิชามาดักรอมนัสหลังส่งแขกเสร็จ คุณมนัส ทิชาเรียกไว้ทันทีที่มนัสกำลังเดินกลับ 

''ทด นายไปจัดการเรื่องที่บอก ''ครับ'' 

''มีธุระกับผมหรอ ??? 

''ฉัน ฉันมาขอบคุณแล้วก็ แล้วก็ ขอ โทษ ด้วยคะ 

''ทุกครั้งที่เจอผมคุณมีเรื่องคุยแค่2อย่างสินะ ขอบคุณกับขอโทษ ว่ามาสิ ??? 

''ทิชามองหน้ามนัสถอนหายใจ ขอบคุณที่ปกป้องฉัน ที่คุณอธิบายเรื่องคบกัน และขอโทษที่ทำให้คุณต้องเสียชื่อเสียง ฉันเข้าใจดีคะว่าจริงๆในที่ทำงานหัวหน้ากับลูกน้องไม่ควรมีเรื่องคบกัน 

''ใครบอกคุณอีกละ !!!!เรื่องนี้ ?? 

''ก็...ก็ทุกทีก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือไง 

''ผมที่อื่นผมไม่รู้แต่ที่นี้ผมไม่เคยตั้งเงื่อนไขเรื่องนี้ อีกอย่างคำขอบคุณผมรับไว้แล้ว ส่วนคำขอโทษผมคืนให้และคุณไม่ได้ทำให้ผมเสียหายเรื่องนี้ผมเต็มใจ คุณมีเรื่องที่คุยกับผมแค่นี้ใช่ไหมงันไปทำงานเถอะผมเองก็จะไปทำงาน สายตามนัสเห็นมาโนชกำลังเดินมา ''ทิชา'' มนัสโน้มตัวไปใกล้แก้มทิชาแล้วก้มลงหอมแก้ม ซู้ด ''รางวัล'' ทิชาตกใจกุมแก้มทันทีเงยหน้ามองมนัสทันที  

''คุณมนัส คุณ คุณทำอะไร  

''ให้รางวัล คุณทำได้ดีมากเก่งมาก ต่อไปก็แสดงฝีมือให้เต็มทีละ ผมจะรอดู โป๊ก !!! 

''โอ๊ย เจ็บนะ'' มนัสดีดหน้าผากทิชา ไปทำงานได้แล้ว 

(มนัสเดินจากไป ทิชายัง งง กับเหตุการณ์เมื่อครู่ ทิชารีบหันมาเพื่อจะต่อว่าสายตาไปเห็นมาโนชจึงคิดได้ทันทีที่มนัสทำไปเพื่อให้มาโนชเห็นสินะ ไม่ ก็ไม่ควรทำขนาดนี้สิ เฮ้อ....)ไม่สิ จะมาหอมกันแบบนี้ ไม่ได้ ทิชารีบเดินบึงไปที่ห้องมนัสทันที 

''ทิชา !!! 

''พี่นาย มีอะไรหรือเปล่าคะ ทิชาต้องไปทำงานต่อ 

''เมื่อกี้ เออ คือทิชาคบกับคุณนัสจริงสินะ  

''ค่ะ อ๋อ คะ เพิ่งเริ่มคุยกันพี่นายจะถามแค่นี้ใช่ไหมงันทิชาไปก่อน 

''เพิ่งคุยก็ยอมให้เค้าหอมแก้ม กับพี่3เดือน 3เดือนเชียวนะที่ชาจะยอมให้พี่จับมือ  

''พี่นายจะพูดอะไร !!! 

''พี่แค่อยากรู้ ชาไม่ได้แอบคบกันมาก่อนหน้านี้ใช่ไหม คบ ลับหลังพี่!!!! 

''พี่นาย พี่คิดแบบนั้นกับชาหรอคะ ชาไม่ยั้งรู้ว่าพี่จะคิดแบบนี้กับชา ได้คะงันชาจะบอกให้เพราะชาอยู่กับคุณมนัสชารู้สึกปลอดภัย และได้วางใจที่เค้าได้แต่กับพี่ชาไม่มีความรู้สึกนั้นเลยพี่ทำให้ชาต้องกังวล กังวลว่าพี่จะน้อยใจเรื่องงานน้อยใจเรื่องครอบครัว และเมื่อถึงวันที่ชาปลดความกังวลนั้นออกไป ชาโล่งและรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูกและวันนี้มีคนที่ทำให้ชารู้สึกปลอดภัยรู้สึกได้รับการปกป้อง แค่หอมแก้มสำหรับชา ชาไม่ได้คิดว่ามันมากไปหรือน้อยไปและชาก็ไม่ต้องแคร์ว่าพี่จะรู้สึกยังไงกับชาเพราะงันเราทั้งคู่ จบกันแล้วก็ขอให้จบกันด้วยดีคะ ชาไม่มีเรื่องจะพูดกับพี่แล้ว ชาไปนะคะ (มนัสยิ้มมุมปาก ได้ยินทุกคำพูด) 

''สวัสดีทุกคนครับ ผมรบกวนทุกคนสักหน่อยครับ เราจะมีการรีโนเวทห้องกันสัก2วันนะครับต้องขอให้ทุกคนใช้ห้องประชุมปีกซ้ายของที่คุณทิชาใช้อยู่ในการทำงานก่อนนะครับ 

''รีโนเวท ทำไมละคะ  

''เราได้ผู้ชนะแล้วนี้ครับ ก็จำเป็นที่จะต้องทำห้องให้กับหัวแผนกของพวกคุณ 

''อะไรนะ เดี๋ยวนะทิชาเป็นผู้ชนะพวกเรารู้แต่เราแบ่งทีมทำเหมือนเดิมก็ได้นี้คะ 

''เกรงว่าจะไม่ได้ครับ คุณทิชาและทีมงานต้องกลับมาทำงานที่ห้องนี้อีกอย่างเราไม่มีวิศวะ2แผนกครับ ตามนี้นะครับเชิญทุกท่านย้ายออกภายในวันนี้นะครับ ผมมาแจ้งเรื่องสำคัญเท่านี้ครับ ขอตัวครับ 

''เดี๋ยวสิคะ คุณทด คุณทด 

''แก้ว แก้ว แก้วตา พอๆพอแล้ว พอได้แล้ว อย่าทำแบบนี้เราต้องยอมรับกติกาสิ 

''พี่ก็พูดได้สิ พี่อยากให้ทิชามาอยู่ แต่ไม่ใช่กับแก้วนะ 

''แก้วตา!!!! การแข่งขันจบแล้ว ทิชาเป็นหัวหน้าทีมเรานี้คือสิ่งที่เราต้องยอมรับ ถ้าแก้วรับไม่ได้ก็ลาออก 

''พี่นาย ที่พี่พุดหมายความว่าไง 

''พี่หมายความตามที่พูด ทุกคนเก็บของเถอะเราต้องไปรวมห้องกับทิชา  

''พี่นาย (มาโนชเก็บของเตรียมย้ายไปห้องประชุม)ใครเก็บเสร็จไปก่อนได้เลยนะ 

ทิชา ทิชา มายเรียกทิชาให้ดูเพื่อนๆที่ย้ายมายืนอยู่หน้าห้อง 

''มากันแล้วรอ มายหาที่ให้เพื่อนๆหน่อย ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด เสียงข้อความมือดังขึ้นทำให้ทิชาฝากงานกับเพื่อนแทน มายฝากด้วยนะเดี๋ยวเรามา 

''อือ ไปเถอะ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เชิญครับ 

''คุณมนัส เรียกทิชามีอะไรหรือเปล่าคะ  

''ทดน่าจะจัดการเรื่องห้องให้คุณแล้ว 

''คะ คุณทดแจ้งทีมงานไว้แล้วคะก่อนมาเพื่อนอีกทีมก็มาร่วมตัวกันแล้ว 

''อือ ผมมีเรื่องต้องยืนยันกับคุณก่อน  

''เรื่องยืนยัน เรื่องอะไรคะ 

''เรื่องแรก เรื่องที่รับปากคุณไว้วันนี้คุณชนะผมจะตอบคำถามที่คุณถามไว้ ผมเคยเจอคุณก่อนที่จะเจอที่ร้านอาหารเมื่อเดือนก่อนคุณไปบรรยายบริษัทในเครือผมได้ฟังคุณบรรยายแต่เพื่อนๆคุณไม่มีใครบอกชื่อคุณกับผมจนวันที่ผมเจอคุณที่ร้านอาหารตอนนั้นผมยอมรับว่ามีความสนใจคุณ 

''ค่ะ สนใจ หมายความว่า อ๋อคืออธิบายคำว่าสนใจหน่อยได้ไหมคะ 

''หึ ฮ่าๆ ผมหมายถึงคุณดูน่าสนใจถ้าได้ร่วมงานกัน คงดี คุณคิดไปถึงไหนกัน 

''คุณคิดมากไปแล้วฉันยังไม่ได้คิดอะไรเลย งันเรื่องที่2ละคะ 

''มีธุระหรอ ดูรีบร้อน 

''เปล่านี้คะ ก็เห็นคุณบอกเรื่องแรกก็หมายความว่าต้องมีเรื่องที่2 

''ก็มี เรื่องที่2ข้อตกลงเรื่องการเป็นแฟนของเรา มนัสมองหน้าทิชา 

''ข้อตกลง ได้คะคุณมีข้อตกลงอะไร  

''ข้อเดียว ไม่กฎ ไม่มีกติกา มีเพียงข้อเดียวแสดงตามสถานการ์ณ  

''หมายความว่าไง ที่ว่าแสดงตามสถานการณ์  

''กฎเป็นแฟนผม ไม่ว่าจับมือ กอด หอมหรือ(มนัสสบตาทิชาก่อนจะพูดประโยคต่อไป)...จูบ...แสดงตามสถานการณ์ 

''เดี๋ยวนะ จับมือ กอดก็พอได้ แต่ แต่ว่า หอมกับจูบ อันนี้ตัดออกได้ไหม 

''คุณคิดว่าไงละ มนัสเดินกลับไปนั่งโต๊ะ 

''เราก็ กอดแทนการหอมหรือจูบหรือแค่เอาแก้มแนบกัน แบบนี้ ทิชาพยายามเบี่ยงและหาสาเหตุ 

''ผมไม่ชอบแสดงที่จอมปลอม มนัสเงยหน้ามองที่ทิชา หอมก็คือหอม จูบ ก็ คือ จูบ ตามนั้น ผมหมดเรื่องคุยแล้วคุณไปเถอะ 

''ไม่ได้จริงๆสินะ ทำขนาดนี้จะเปลือกตัวไปไหมทิชา (ทิชาพูดเบาๆบ่นกับตัวเอง) 

''เดี๋ยว ที่คุณพูด เรื่องจริงหรอ มนัสถามเรื่องที่ตัวเค้าแอบได้ยินแต่ยังคงก้มหน้าทำงาน 

''ค่ะ เรื่อง เรื่องอะไร??? 

''อยู่กับผม คุณรู้สึกปลอดภัย และวางใจที่ผม เป็นแบบนั้นจริงๆหรือแค่พูดไปเรื่อย 

''คุณ คุณได้ยินหรอ ไม่ใช่ว่าตอนนั้นคุณกลับห้องแล้วหรอ 

''ผมบังเอิญได้ยินนะ ชั่งเถอะ ไม่อยากรู้แล้วคุณกลับไปได้แล้ว  

'' ใช่คะ ทุกครั้งที่อยู่กับคุณฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆถึงคุณไม่อยากรู้แล้ว แต่ฉันก็ยังอยากบอกอยู่ดี ฉันไปก่อนนะคะ 

''ตุ๊บตั๊บ ตุ๊บตั๊บๆๆ เสียงหัวใจของมนัสเต้นแรงหลังได้ยินคำพูดนั้น มนัสนึกถึงคำพูดทิชาก็เผลอยิ้มออกมา........ 

ตอนที่5 ความรู้สึกจอมปลอม 

ตอนที่ 5 ความรู้สึกจอมปลอม 

'' ทิชา กลับก่อนนะ 

'' ได้ กลับกันดีๆนะ ''จ้า , จ้า'' 

'' ทิชา คือ คือพวกเราอยากจะมาขอโทษ 

'' ขอโทษ ขอโทษอะไรกันพวกเธอทำอะไรผิดกัน  

'' ก็เรื่องที่พวกเราเลือกพี่มาโนช 

'' อ๋อ เรื่องนั้นชาไม่ได้คิดว่าเป็นความผิดใครนะ ต่างคนต่างทำหน้าที่ตัวเองที่จริงพวกเธอก็เลือกไม่ได้ไม่ใช่หรอ ไม่เป็นไรหรอชาไม่ได้คิดเรื่องพวกนี้ว่าเป็นความผิดใครและอีกอย่างตอนนี้พวกเราทีมเดียวกัน ทุกคนทำแผนกเดียวกันอย่าใส่ใจเลย เย็นมากแล้วกลับบ้านเถอะ ทิชายิ้มให้เพื่อนๆก่อนไล่ให้กลับบ้าน ไป๊ ไป.. 

'' ขอบจัย ขอบจัยจริงๆนะ พวกเราทำตัวไม่ถูกเลยไม่คิดว่าจะได้รับการตอบรับแบบนี้ ขอบจัย ขอบจัยจริงๆ คุณมนัส1ในเพื่อนอุทานเมื่อเห็นมนัสยืนฟังอยู่ที่ประตูทำให้ทิชาหันไปมองอัตโนมัติ 

'' คุณมนัสมา พวกเรากลับก่อนแล้วกัน ไปนะ บาย 

'' อือ ทิชารับคำเพื่อนก่อนหันมาคุยกับมนัส คุณมนัสมาหามีอะไรหรือเปล่าคะ ?? 

'' ไม่มี เห็นว่าเย็นแล้วเลยแวะมาดู จะกลับเลยไหม 

'' เออ คือฉันยังทำงานไม่เสร็จเลยคะ อือ คุณกลับก่อนเลยคะ  

'' อยู่กับผมแทนตัวเองว่า ''ชา'' มนัสมองหน้าทิชากำชับขานเรียกชื่อตัวเอง 

'' ค่ะ เออ คือ !!! 

'' ถ้าคุณลืม ผมจะจูบคุณ จูบจนกว่าคุณจะแทนชื่อตัวเองถูก มนัสมองหน้าทิชาจริงจัง 

'' ห๊า ทิชามองหน้ามองหลังว่ามีมาโนชหรือคนอื่นอยู่หรือเปล่าที่มนัสพูดแบบนั้นแต่กลับมองไม่เห็น!!! ไม่มีใครอยู่นี้คะคุณพูดจริงจังไปหรือเปล่า ทิชาเงยขึ้นมองหน้ามนัส 

'' คุณจะลองดูก็ได้ว่าผม ''จริงจังไหม'' มนัสโน้มตัวพูดใกล้ๆหูทิชา 

'' คุณ เอ๊ะ ทิชาถอยหลังเสียหลักชนขาโต๊ะเกือบล้มมนัสโอบเอวคว้าได้ทัน ทั้งสองสบตาหน้าใกล้จมูกมนัสเกือบชนจมูกทิชา 

'' เป็นอะไรไหม เจ็บหรือเปล่า  

'' เออ ไม่คะ ทิชาพยุงตัวเองออกจากอ้อมแขนของมนัสด้วยความเขิน เออ เดี๋ยวฉัน เอ๋อไม่ใช่ ชา เดี๋ยวชาขอเคลียร์งานก่อนคุณนัสกลับก่อนเลยคะ 

'' หึ มนัสหลุดยิ้มกับท่าทีเขินอสยของทิชา อือออ งันคุณทำงานของคุณไป เดี๋ยวผมนั่งรอ เชิญครับ 

'' ห๊า รอหรอคะ  

'' อือ ใช่สิไม่งันละ นี้ทุ่มนึงแล้วนะ คุณจะอยู่คนเดียวหรอ ไม่กลัวหรอ  

'' พูดอะไร ถ้าจะรอคุณออกไปรอข้างนอกคะ ชาไม่มีสมาธิ เชิญเลยคะ 

'' ได้ๆ ผมรอข้างนอกคุณตามสบายครับ 

'' แย่แล้ว จะ3ทุ่มแล้ว คุณนัส ทิชานึกขึ้นได้รีบลุกไปดู หลับหรอ เฮ้อ..  

'' ผมแค่พักสายตา มนัสได้ยินเสียงทิชาค่อนๆลืมตาเงยมอง คุณทำงานเสร็จแล้วหรอ 

'' อือ คุณยังรอคือชา  

'' ไม่เป็นไร ถ้าเสร็จแล้วก็กลับกันเถอะ มืดมากแล้ว 

'' อ่า คะ ชาขอไปเอากระเป๋า  

'' อือ ทำไงดีผมหิวข้าวจัง รถก็ติดเอามากๆ 

'' คุณจะแวะทานก่อนไหมคะชานั่งเป็นเพื่อนได้  

'' คุณไม่หิวหรอ นี้ก็3ทุ่มกว่าแล้วทำไมเราไม่แวะทานอะไรกันก่อน 

'' คือ ที่บ้านเตรียมไว้ให้แล้วนะคะชาก็เลย!!! 

'' งันผมทานที่บ้านคุณ มนัสพูดน้ำเสียงจริงจังหน้าตาเฉย 

'' ห๊า คุณแน่ใจนะ อาหารที่บ้านฉัน เออ บ้านชาจะเผ็ดเกินไปสำหรับคุณนะคะ 

'' อือ ไม่เป็นไรผมทานได้ 

กลับมาแล้วคะ  

'' พ่อคะแม่คะ พอดีชามีคนจะมาทานข้าวเพิ่มด้วยนะคะ  

'' ผมเองครับ รบกวนด้วยครับ 

'' เอ้า เอา พ่อหนุ่มนี้เอง มาๆเชิญๆเลย  

'' แม่ที่บ้านมีไข่ไหมคะ  

'' เอ๊ะลูกอยากทานหรอเดี๋ยวแม่ไปทำเพิ่มให้ 

'' ไม่ใช่ชาหรอคะ คือคุณนัสทานเผ็ดไม่ค่อนได้นะคะชาเลยว่าจะทอดไข่ให้นะคะ 

'' ได้สิ เดี๋ยวแม่ไปทำให้ 

'' ไม่เป็นไรคะ เดี๋ยวคุณคุยคุณพ่อคุณแม่ไปก่อนนะคะ ฝากด้วยนะคะแม่เดี๋ยวชาไปจัดการเองคะ 

'' อือ เดี๋ยวแม่จัดโต๊ะเลยดีกว่านะ คุณนัสคุยกับคุณลุงไปก่อนนะคะ คุณตามสบายนะคะ 

'' สบายดีนะพ่อ หายไปไหนเชียว เห็นว่าบ้านไม่เช่าต่อแล้วไปอยู่ที่ไหนละ 

'' ผมย้ายไปอยู่ใกล้ที่ทำงานนะครับ คือช่วงนี้มีงานต้องเคลียร์เยอะกลับไม่เป็นเวลาผมเลยหาที่ใกล้ๆอยู่นะครับเลยไม่ได้แวะมาทักทายคุณลุงเลย 

'' ไม่เป็นไรลูก อยู่ใกล้ๆก็ดีแล้วเดินทางสะดวกประหยัดค่าใช้จ่าย 

'' ครับผมก็คิดอย่างนั้น 

'' คุณ คุณจัดโต๊ะเสร็จแล้วมาทานข้าวกันคะ ชา ชาลูก 

'' ค่ะแม่ ชาเสร็จพอดีคะ ไข่เจียว  

'' มนัสเห็นทิชายกไข่เจียวออกมาวางตรงหน้าทำให้มนัสใจเต้นหันมองทิชาอีกครั้ง ''ขอบคุณครับ'' 

'' ไม่ได้ทำให้คุณสักหน่อยอยากแค่อยากกิน แล้วอีกอย่างมันไม่มีที่ว่างก็เลยวางตรงนั้น 

'' พ่อทิชา ถึงกับต้องมองโต๊ะอาหารอีกครั้ง ลูกพ่อว่าที่ว่างเยอะนะลูก 

'' คุณ นั่งคะ ไม่พูดอะไร แม่ทิชาอมยิ้มเอ็นดูที่ทิชาทำลงไปเพราะเป็นห่วงแต่กลับไม่ยอมรับ ทานๆทานเลยคะชามาลูก 

'' อิ่มมากเลยครับ  

'' เป็นไงคะอาหารวันนี้พอทานได้ไหม ค่อนข้างรสจัดไปสักหน่อยทิชาชอบนะคะ 

'' ครับอร่อยครับ เอออันนี้เรียกว่าอะไรครับ 

'' คั่วกลิ้งคะ ชอบหรอคะ อันนี้ต้องเผ็ดนำเครื่องเทศจะเยอะหน่อย 

'' ครับอันนี้อร่อย คล้ายกับน้ำพริกคลุกข้าวร้อนๆ 

'' ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงคะทานกับข้างร้อนๆคุณนัสชอบเหมือนยายชาเลยคะ ทิชาเองก็ชอบคั่วกลิ้งมาก 

'' ทิชาอิ่มแล้ว เดี๋ยวชาเก็บไปล้างเองคะ พ่อแม่คุยกับคุณนัสไปก่อนนะคะ 

'' ผมช่วย 

'' ไม่ต้องคะ ทานผลไม้แก้เผ็ดนะคะ 

'' มานั่งทานผลไม้เถอะคะ ไม่ต้องห่วงคะ 

'' ครับ ขอบคุณครับ  

'' คุณลุง ชอบปลูกต้นไม้ใช่ไหมครับ ผมเห็นต้นไม้ด้านหน้าใบเขียวสีสวยมาก 

'' ใช่แล้วละจริงๆแล้วคนแก่นะพ่อก็หาอะไรทำไปเรื่อยเปื่อย  

'' แม่คะ เสาร์นี้เราไปหาคุณยายกันไหมคะบริษัทหยุด3วัน  

'' เอาสิลูก แม่ก็อยากไปหาคุณยาย พ่อหยุดสอนได้หรือเปล่า 

'' ได้ๆเดี๋ยวพ่อไปเด็กไว้ 

'' สอนหรอครับคุณลุงไม่ได้เกษียณแล้วหรอครับ 

'' เกษียณแล้วละคุณนัส ลุงไปช่วยรุ่นน้องสอนยิงปืนที่โรงเรียนสอนยิงปืนนะ ทำฆ่าเวลาอยู่บ้านมันเบื่อๆนะ 

'' อ๋อ ครับ เออ นี้ก็4ทุ่มกว่าแล้วผมก็รบกวนเวลาพอสมควรแล้วถ้าไงผมขอกลับก่อนนะครับ 

'' เอ้าๆ กลับเถอะพ่อขับรถกลับดึกๆมากไม่ดี ไป ไปลุงไปส่ง  

'' ไม่เป็นไรครับคุณลุง คุณลุงคุณป้าผมกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับ 

'' เดี๋ยวชาไปส่งคะ ทิชาเดินหลังมนัส 

'' คุณยายคุณอยู่จังหวัดไหนหรอ 

'' ถามทำไมคะ 

'' ก็แค่อยากรู้ ไม่ได้มีอะไรไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร คุณเข้าบ้านเถอะผมไปเองได้ 

'' ทิชา มาคุยกันหน่อยสิลูก ลูกกับคุณนัสเป็นเพียงเพื่อนร่วมงานหรือมากกว่านั้น !!! 

'' ทำไมคุณแม่ถามอะไรแบบนั้นละคะ คุณพ่อทั้งคุณพ่อคุณแม่เลยมองชาเหมือนเป็นนักโทษ โอเครชาจะเล่า 

'' คือ เออ คือชากับคุณนัสเป็นเจ้านายกับลูกน้อยคะ คุณนัสเป็นคนช่วยชาวันที่ชาทราบเรื่องพี่นาย เค้า เค้าช่วยชาออกมาจากจุดนั้นหลังจากนั้นพี่นายก็ไม่เลิกตามชา ชา ชาก็เลยบอกไปว่าชาคบกับคุณนัส แล้วก็มีเรื่องการทำ Projectเข้ามาอีกคนในบริษัทต่างมองว่าทิชาใช้เส้นสายใช้ ใช้ตัวแลกงาน คุณนัสเค้าก็ปกป้องชาโดยประกาศว่าเราคบกัน ชา จริงๆเรื่องนี้ชาเป็นคนเริ่ม แต่เพื่อไม่ให้ชาโดยวิจารณ์เค้าถึงกับถอนตัวจากคณะกรรมการแล้วประกาศแบบนั้นไป ชารู้สึกผิดที่เป็นต้นเรื่องและเค้ายังต้องแสดงลพครกับชาอีก ชาก็แค่อยากตอบแทนนะคะ 

'' แล้วเกมที่ลูกกำลังเล่นอยู่จะสิ้นสุดเมื่อไรยิ่งปล่อยให้นาน แม่กลัวลูกเองที่จะถอนตัวจากเกมนี้ลำบาก 

'' ไม่หรอคะ เราคุญกันไว้ว่า3เดือนเราก็จะเลิกกัน 

'' 3เดือน มันเพียงพอที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของลูกๆพัฒนาได้เชียวนะ 

'' ไม่หรอคะแม่ ชาไม่ได้รู้สึกอะไรสักหน่อย 

'' ลูกแน่ใจในสิ่งที่ลูกกำลังทำใช่ไหม เรื่องวันนี้พ่อว่าลูกใส่ใจเค้าอยู่นะ 

'' ใส่ใจอะไรคะ ไม่คุยแล้วคะ ชาไปอาบน้ำแล้วนะคะ 

'' ชา ฟังพ่อไว้นะ ทุกความสัมพันธ์มันไม่ควรเริ่มด้วยการหลอกลวง "ความสัมพันธ์จอมปลอม'' จุดจบมันไม่ได้สวยงามอย่างที่ลูกคิดทางที่ดีจบความสัมพันธ์ให้ไวอย่ายื้อจนถอนตัวไม่ได้ละ  

'' จอมปลอม ใช่สิ่งที่เรารู้สึกตอนนี้มันแค่เรื่อง ''จอมปลอม''ทั้งนั้น ค่ะพ่อ ชาไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ เจอกันพรุ่งนี้คะพ่อ-แม่ 

'' คุณ มองออกใช่ไหม 

'' ลูกเรา มีใจไปแล้วละ คุณคอยเตือนสติลูกไว้หน่อยนะ ไปเถอะ เราก็ไม่นอนกันได้แล้ว 

ตอนที่ 6 ยกเลิกสัญญา(จากนี้ผมจะจีบคุณ) 

ตอนที่ 6 ยกเลิกสัญญา(จากนี้ผมจะจีบคุณ) 

'' สวัสดีตอนเช้าทุกคนนะครับ สวัสดีครับคุณทิชา  

'' สวัสดีคะคุณทด มาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่าคะ ทุกสายตาจับจองที่ธีรทดเป็นตาเดียว 

'' เออ ผมมาแจ้งเรื่องแผนกครับตอนนี้ห้องเสร็จพร้อมใช้แล้วครับผมจะขอให้ทุกคนตามผมมาเพื่อแจ้งแต่ละส่วนในแผนกให้ทราบครับ เชิญครับ 

'' ห้อง ห้องเสร็จแล้ว อือ ดีใจจังไป ไป ไปกัน 

'' ดีใจอะไร ก็แค่ทำห้องใหม่ 

'' แก้วตา ไม่ขวางสักเรื่องจะตายหรอ 

'' ทำไม !!!!!! 

'' มาย ปล่อยไปเถอะ คนท้องนะอย่าเก็บคำพูดมาให้เสียอารมณ์ 

'' ทิชา เห็นแก่เธอแล้วกัน ออยไปดูห้องใหม่กัน 

'' แก้ว ตอนนี้เราทีมเดียวกัน อย่าเที่ยวหาเรื่องสิ อีกอย่างเหมือนก่อนไม่ใช่ว่าแก้วสนิทกับมายกับออยหรอ 

'' ก็นั้นมันเมื่อก่อน ตอนนี้แก้ว ชั่งเถอะ ไปดูห้องกันคะพี่นาย '' อือ'' 

'' เชิญครับ ห้องใหม่ของพวกคุณครับ ธีรทดผายมือให้เชิญทุกท่านเข้าห้อง ผมจะแนะนำไปที่ละโซนนะครับ ทางนี้ครับโซน IT คุณทิชาผมเพิ่มโต๊ะไว้สำรองนะครับ ทางนี้ก็จะเป็นการตลาดครับ อีกช่องเป็นฝ่ายบริการและทางนี้ครับ ห้องคุณทิชา ผมคิดว่าคุณทิชาน่าชอบโล่งๆสบายตาผมทำเป็นกระจกใส ครับ 

'' จริงๆไม่ต้องกั้นเป็นห้องให้ทิชาก็ได้นะคะชานั่งกับเพื่อนๆได้ 

'' เกรงว่าจะไม่ได้ครับ คุณทิชาไม่ดูเพียงแผนกตัวเองนะครับ เผื่อคุณทิชาจะลืมคุณต้องเป็นผู้ช่วยคุณมนัสด้วยนะครับ ทดยิ้มมีเล่ห์นัย 

'' ค่ะ หมายความว่าไง ทิชาตกใจ หันไปมองเพื่อนๆ  

'' ทิชา ก็ตอนที่คุณมนัสใจแข่งขันคุณมนัสบอกว่าคนที่ชนะจะได้ทำProjectที่ตัวเสนอ และเป็นหัวหน้าแผนกรวมถึงเป็นผู้ช่วยผมด้วย แบบนี้ 

'' ถูกต้องครับ แป๊ะมาก 

'' ห่า จริงหรอ ออย มาย '' จริง'' 

'' คุณทด ถอดตัวทันไหมคะ  

'' คุณคิดว่าไง ''คุณมนัส'' ( ทิชาตกใจหันไปตามเสียงที่พูดเมื่อสักครู่ ) ก่อนที่จะแข่งขันผมเตือนให้คุณคิดดีๆแล้วนะคุณลืมง่ายไปหรือเปล่า  

'' เออ ทุกคนผมว่าไปดูโต๊ะทำงานดีกว่าครับ เนอะตรงนี้บรรยากาศไม่ค่อนดี 

'' ออ ใช่ๆไปๆพวกเราใครจะนั่งโต๊ะไหนเลือกเลยๆ 

'' ทิชามองตามเพื่อนๆที่ต่างพากันเลือกที่นั่ง เอ๊ะ....... เดี๋ยวสิ ไม่ทันตั้งตัวก็โดนคว้าข้อมือไปที่ห้องทำงาน 

'' มนัสปิดม่านในห้องยิ่งทำให้เพื่อนๆทิชามองตามกัน 

'' ปิดทำไมกันเดี๋ยวก็เข้าใจกันผิดทิชาจะมาเปิดม่านมนัสคว้าแขนไว้ คุณมนัส 

'' ผมต้องการให้เข้าใจผิด มนัสกระซิบข้างหู 

'' หมายความว่าไงคะ ทิชาเบี่ยงออกจากโอบแขนมนัส แล้วคุณมาหาชามีธุระอะไร หรือมีงานจะสั่ง 

'' ยกเลิกสัญญา !!!!! 

'' ยกเลิกสัญญา สัญญาอะไร??? 

'' การเป็นแฟนปลอมๆ ของคุณกับผมยกเลิกสัญญาต่อกัน มนัสมองหน้าทิชา 

'' หมายความว่าไง หรือว่าแฟนคุณรู้เรื่องนี้แล้วหรอคะ ให้ฉันไปอธิบายให้ไหมแฟนคุณโกรธมากหรือเปล่า?? 

'' แฟนผม ใคร??  

'' ก็ ก็คุณจีน่า ดาราดังที่คบกับคุณไม่ใช่หรอคะ 

'' จีน่า !! ใครบอกคุณ ฮ้อ ดูข่าวสินะ 

'' ผมกับจีน่า เฮ้อ ชั่งเถอะ ที่ผมไม่เป็นแฟนปลอมๆของคุณแล้วเพราะผม มนัสโน้มตัวกระซิบข้างหูทิชา จะจีบคุณจริงๆ ภาพจากม่านคล้ายว่าทั้ง2สองหอมทำให้ทั้งทีมเข้าใจว่าทิชาและมนัสหอมกันมากกว่าคุยเรื่องสำคัญมาโนชมองภาพเงาตรงหน้ากำมือแน่น 

'' ทิชาผลัดมนัสออก คุณนัสหมายความว่ายังไง ต่อให้คุณทะเลาะกับคุณจีน่า ก็ควรจะคุยกันดีๆอย่าเอาทิชาไปเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยคะ  

'' มนัสมองหน้าทิชา เรื่องจีน่าผมจะเป็นฝ่ายอธิบายคุณเอง คุณรู้แค่จากนี้ผม ''จริงจัง" กับเรื่องที่ผมบอกไป เย็นนี้รอผม รอกลับพร้อมผม มนัสพูดเสร็จก็เดินจากไป 

'' ทิชาทรุดลงนั่งกับพื้นสับสนกับสิ่งที่มนัสบอกเธอ จีบหรอ ไม่จริงมัง 

'' ทิชา ทิชาเป็นอะไรไหม มีอะไรทะเลาะกันหรือเปล่า 

'' อ๋อ เปล่าไม่ได้ทะเลาะกัน ออย คือ!!!ทิชามองหน้าเพื่อนสาวชั่งใจว่าจะบอกดีหรือไหม คือ!!! ไม่มีอะไร เราไม่เป็นไรออยไปทำงานถอะขอบจัยนะ 

'' แน่ใจนะ  

'' อือ ไปเถอะ ทิชาฝืดยิ้ม 

'' คุณนัส ทะเลาะกับคุณทิชาหรอครับ  

'' เปล่า มนัสมีอารมณ์ฉุด เมื่อไรนายจะเรียกฉันว่าพี่สักที  

'' เอ๊ะ เรื่องนี้เกี่ยวกันด้วยหรอครับ  

'' ไม่เกี่ยว แต่ฉันไม่ใช่เจ้านาย ฉันเป็นพี่ชายนายอีกอย่างนายไม่จำเป็นต้องทำงานแทนฉันทุกอย่าง นายหาเลขาให้ฉันสักคนแล้วนายก็ไปทำงานนายไปใช้ชีวิตของนาย 

'' นี้ผมทำอะไรผิดหรือเปล่า ผมทำคุณนัสโกรธเรื่องอะไรครับ  

'' มนัสเพิ่งรู้ตัวว่าทำตัวงี่เง่าและเจ้าอารมณ์ใส่น้องชายของตัวเอง โทษทีฉันหงุดหงิดไปหน่อยนายไปทำงานของนายเถอะ ฉันอยากอยู่คนเดียวสักหน่อย 

'' คนบ้า ทำอะไรตามใจตัวเอง นึกจะเลิกสัญญาก็เลิก นึกจะบอกว่าจีบก็จีบ นี้คนนะมีหัวใจมีความรู้สึก ทิชาจับหน้าอกตัวเองทำไม หัวใจเต้นเร็วเต้นแรงขนาดนี้  

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดึงสติทิชา 

'' เชิญคะ พี่นาย มีอะไรหรือเปล่า 

'' ทิชา เออ มีอะไรหรือเปล่าพี่เห็นคุณมนัสหน้าตาบึงๆตอนออกจากห้องไปทะเลาะกันหรอ 

'' เปล่าหรอคะ แค่มีเรื่องความเห็นไม่ตรงกันนิดหน่อย พี่นายมีอะไรกับทิชาหรือเปล่า 

'' อ๋อ คือพี่จะมาถามว่าเย็นนี้พี่ว่าจะนัดทีมไปฉลองกันทิชาคิดว่าไง 

'' อือออออ ก็ดีนะคะแต่ทิชามีนัดแล้วถ้าไงพี่พาเพื่อนๆน้องๆไปดีกว่าไหมคะ เสร็จธุระทิชาตามไปคะ 

'' ธุระหรอ ไม่งันเราเปลี่ยนเป็นวันอื่นไหม 

'' ไม่เป็นไรคะ วันนี้ละดีแล้ว จองร้านแล้วบอกเพื่อนๆได้เลยคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วชาขอทำงานต่อนะคะ 

'' อ๋อ อือ ได้งันพี่ออกไปก่อน 

'' เอาไงดี ต้องเค้าไหม เดี๋ยวนะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันนิ ทำไมต้องบอกด้วย แต่ถ้าไม่บอกถ้าเค้าทำอะไรที่คาดไม่ถึงจะทำไง ไม่ๆ ไม่ได้เป็นอะไรกันไม่ต้องแคร์ใช่ 

'' ทิชา เธอโอเครใช่ไหม ไม่ได้เป็รอะไรใช่ไหม มายเข้ามาทันได้เห็นทิชาคุยกับตัวเอง เป็นไรไหมเพื่อนตอนที่ออยโทรไปก็ไม่ได้คิดว่าจะหนัก นี้อาการหนักเลยนะเป็นไข้ไหมไหนดูสิ มายเอามืออังหน้าผาก ไม่มีไข้นิตัวไม่ร้อน 

'' ฉันไม่ได้เป็นไร แค่ซ้อมบท ซ้อมบทนะ ทิชาแก้ตัวไปเรื่อย 

'' ซ้อมบท บทอะไรทีมเราจะมีละครหรอ มายหยั่งเชิง ไม่ได้ว่าคิดคำพูดที่จะปฏิเสธคุณนัสวันนี้หรอนะ 

'' หมายความว่าไง เธอรู้อะไรมา มาย แกเพื่อนฉันหรือเปล่า 

'' ก็ใช่ ก็เพื่อนแกไงถึงรีบกลับมา เอ้านี้ มายยืนจดหมายกับกล่องเล็กๆ1ใบ ฉันเจอคุณนัสเมื้อกี้ แกไม่ได้บอกคุณนัสใช่ไหมว่าวันนี้จะมีกินเลี้ยงในทีมเค้าฝากเช็คมาเรื่องค่าอาหารเค้าออกให้ทั้งหมดส่วนนี้เค้าบอกฝากให้เธอ แล้วเค้าฝากคำพูดบอกว่าวันนี้ให้ไปพร้อมพวกเราเลย ถ้าดื่มหนักให้โทรมาเค้าจะมารับ เธอก็เปิดอ่านดูเดี๋ยวพวกเรารอข้างนอก  

'' ทิชามองจดหมายและกล่อง ที่รับมาจากมาย ''มาย'' ขอบใจนะ 

'' ทิชา เรื่องเธอกับคุณมนัส อยากจะบอกเราเมื่อไรก็แล้วแต่เธอนะ เรารู้ว่าเรื่องทีเกิดขึ้นมันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนเห็นยังไงเรากับออยก็ยังเป็นเพื่อนเธอ แต่ทิชาเราอยากจะบอกว่าระหว่างคุณนัสกับเธอถ้าเป็นเรื่องจริงเธอจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากคุณนัสเค้าจริงใจกับเธอมากนะ เรามองจากสายตาคนนอกยังรู้สึกได้ ถ้าเธอตัดทิฐิออกเธอจะมองเห็นอย่าให้ความผิดพลาดความผิดหวังเพียงครั้งเดียวมาตัดสินคนที่พร้อมจะเข้ามา เราเตือนในฐานะเพื่อน ไปนะ 

'' ทิฐิ หรอเรามีทิฐิอย่างนั้นหรอ เฮ้อ.  

'' ติ๊ดๆ มนัสมองข้อความในโทรศัพท์ ''คุณนัสถ้าคุณว่างไปกินเลี้ยงแผนกด้วยกันไหมคะส่งส่งที่อยู่ให้คุณแล้วถ้าคุณเสร็จงานตามไปนะคะ'' มนัสดีใจป่นตกใจสีหน้าแววตาที่บึงตึงเปลี่ยนเป็นคนมีสีสันทันทีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม  

'' ทดเอาเอกสารเข้าเพื่อให้มนัสเซ็น เห็นรอยยิ้มที่ใบหน้าและแววตาที่ดีใจ ก็เผลอยิ้มออกมา คุณนัสมีเรื่องดีๆหรอครับ 

'' ห๊ะ อ๋อ ฮือออ นายมีอะไร ??? 

'' เออ เอกสารครับ !! 

'' อือ เออจริงสิวันนี้ทีมวิศวะจะเลี้ยงฉลองทิชาเค้าฝากเชิญ นายก็ไปด้วยกันสิ 

'' อ๋อครับ คุณมายส่งมาให้ผมแล้วครับผมกำลังเข้ามาบอกพอดี 

'' อ่า นายก็ได้เชิญแล้ว?? ดีจริงไม่บอกกันเลย งันนายก็ไปของนาย 

'' ไม่ใช่ครับคุณมายส่งมาให้ผมบอกคุณนัสต่างหากครับเผื่อคุณนัสจะไปรับคุณทิชา คุณนัสใจร้อนอีกแล้วครับ 

'' นาย บอกว่าฉัน ใจร้อน ฉันเป็นแบบนั้นหรอ  

'' ให้บอกตรงๆหรือเอาใจครับ 

'' ธีรทด!!!! 

'' คุณนัส กับงานคุณนัสจะใจเย็น ไตร่ตรอง วิเคาระห์ แต่กับคนใกล้ชิดหรือกับคนที่ชอบจะใจร้อน จนบางทีดูเป็นคนอารมณร้าย ผมทราบนะครับว่าคุณนัสชอบคุณทิชาแต่ถ้าคุณนัสไม่ลดสิ่งเหล่านี้คุณนัสอาจจะต้องเสียคุณทิชาไปนะครับ 

'' งันฉันต้องทำยังไง!!! 

'' เวลาอยู่กับคุณทิชาลองใช้หัวใจมากกว่าการใช้สมองสิ่งครับ กับคนที่เราชอบบางทีไม่ต้องใช้เหตุผลหรือสมองในการสั่งงาน เราใช้แค่หัวใจครับ 

'' หัวใจ อือ ขอบใจ 

'' ครับ ยินดีครับเดี๋ยวผมเอารถมารอด้านหน้านะครับ 

'' อือ นายรอสัก20นาที ฉันเคลียร์งานนี้สักพัก  

'' ได้ครับ ไม่ต้องรีบครับ ทด ส่งยิ้มโค้งรับก่อนเดินออกไป 

ตอนที่ 6 จูบแรก 

ตอนที่ 6 จูบแรก 

'' ชน ชน มามาทุกคน 

'' พงษ์นายจะชนถี่ไปแล้วนะ เบาๆหน่อยเหล้านะไม่ใช่น้ำ 

'' ฉันดีใจนะที่ทีมเรากลับมาเมื่อเดิมแล้วพวกเรา ได้ทำงานทีมเดียวกันและยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิม ชน ชน 

'' พอๆก่อนทิชา ฐานะหัวทีมคนใหม่พูดอะไรกับเพื่อนๆหน่อยไหม 

'' ขอบคุณคะพี่มาโนช อือ ทิชาคงไม่มีอะไรมากก่อนอื่นก็ต้องกล่าวคำว่า ''ขอบคุณ'' ขอบคุณทุกคนที่ร่วมกันฟันฝ่าอุปสรรคผ่านการร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาถึงวันนี้ทิชาเองมาถึงวันนี้ก็เพราะทุกคนในทีมโดยเฉพาะ ออย มาย เพื่อนที่เป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่น้องขอบคุณมาก ขอบคุณทุกคนด้วยคะแก้วนี้ทิชาดื่มให้ทุกคนคะ ทิชากระดกน้ำสีเหลืองอำพันในมือหมดแก้วเพื่อขอบคุณเพื่อร่วมงาน 

'' ดี ทิชาพูดจบแล้วพี่ฐานะรุ่นพี่และร่วมทีมมาตั้งแต่แรก ก็มีเรื่องพูดบางอย่างก่อนอื่นพี่ขอโทษทุกคนที่เคยสร้างปัญหาทำเกิดเรื่องมากมายจากนี้พี่ให้สัญญาจะทำงานร่วมกับทุกคนและทุกงานให้ออกมาดีที่สุด แก้วนี้เพื่อขอโทษทุกคน ดื่มมาโนชยกดื่มหมดแก้วเช่นกัน 

'' เอาละๆ เลิกหมดแก้วกันได้แล้วอาหารยังมาไม่ครบจะเมากันหมดแล้ว มาๆนั่ง มายเห็นท่าเพื่อนจะหนักไปทางดื่มรีบห้ามปราม ทิชา เธอก็อย่าดื่มเยอะทานอะไรรองท้องด้วยยังไม่ทานเดี๋ยวเมาเร็วนะ 

'' อือ เข้าใจแล้ว ทิชาหันมองซ้ายขวา เหมือนหาคน 

'' ทิชา มองหาใครหรอ  

'' เปล่าคะ พี่นายมีอะไรหรอคะ  

'' มีคนอยากมาขอโทษนะ แก้ว มาสิ 

'' แก้ว มีอะไรหรอ  

'' เราอยากมาขอโทษแล้วก็ขอโอกาสในหารเริ่มต้นความเป็นเพื่อนของเราใหม่  

'' ทิชามองหน้าแก้วตาสลับกับมาโนช อือได้สิมา ทิชายกแก้วขึ้นเพื่อชน 

'' เออ แก้วท้องอยู่ขอใช้น้ำส้มแทนเหล้านะ 

'' ได้ ไม่มีปัญหา มาหมดแก้วนี้เรื่องที่ผ่านมาก็ให้จบลงตรงนี้ ชาไม่โกรธ ไม่แค้น ไม่แก้แค้น ดีไหม 

'' อือ ขอบใจนะ เรารู้อยู่แล้วว่าทิชาก็ให้โอกาส 

'' ทิชายิ้มมุมปาก แต่โอกาสจะมีให้กับคนที่สำนึกจริงๆเท่านั้นนะ ที่ชาบอกไม่โกรธ ไม่แก้แค้น ชาพูดจริงต่อให้ภายหน้าแก้วจะเปลี่ยนไปทิชาจะไม่แค้น แต่โอกาสแก้ไขมันมีแค่ครั้งเดียวแก้วเข้าใจที่ชาพูดใช่ไหม ทิชามองสายตาแก้วตาค้นหาสิ่งที่แก้วตาซ่อนไว้ 

'' เข้าใจสิ แก้วจะไม่ทำให้โอกาสครั้งนี้ต้องเสียไปแน่นอน แก้วตาสบตาสายตาทิชากลับไม่ยอมเช่นกัน 

'' เอาละ ขอโทษกันพอแล้วมากินข้าวกันเถอะ 

'' ผมยังมาทันไหมครับ  

'' คุณมนัส มาทันพอดีเลยคะ นั่งทางนี้เลยคะ มายรู้งานรีบลุกให้มนัสนั่งใกล้ทิชา ฝากดูด้วยคะ ดื่มไปหลายแก้วแล้ว คุณทดเชิญคะ ''ครับ'' 

'' ได้ครับ ขอบคุณครับคุณมาย คุณดื่มไปกี่แก้วแล้ว ทานข้าวหรือยัง 

'' แค่ 3แก้วเองมายทำเป็นเรื่องใหญ่โต คุณนัสเสร็จงานแล้วหรอคะ 

'' อือ เสร็จก็รีบมา หยุดดื่มก่อน อือ ทานข้างหน่อย มนัสดึงแก้วออกจากมือทิชา แล้ววางจานข้าวแทนที่ อือ ทานหน่อย 

'' คุณนัสมาเร็วดีนะครับ มาโนชเริ่มเมาเห็นภาพมนัาดูแลทิชาต่อหน้าน้ำเสียงเริ่มประชดประชัน 

'' มนัสเงยหน้ามองมาโนช ครับ กลัวแฟนจะเมาสักก่อน มนัสจงใจพูดสายตามองไปทางทิชา 

ว้าวววววววว วิ๊ดดดดด มาจีบให้คนโสดดดดเจ็บหัวใจจจจจ เสียงเฮ ของเพื่อนๆพาทิชาแก้มแดง 

'' พวกเธอหยุดเลยนะ เพี๊ยะคุณนัสพูดอะไร ทิชาตีมนัส 

'' โอ๊ย ผมพูดเรื่องจริงนี้น่า ผมเจ็บนะมาตีกันแบบนี้ ซู๊ดดด มนัสหอมแก้มทิชากลับ แก้มหอมจัง ''คุณนัส'' ทิชาจะตีอีกครั้งมนัสจับมือได้ทัน ทานข้าว มนัสยิ้มกรุ๊บกริม 

สิ่งที่มนัสทำ มาโนชมองด้วยสายตาอิจฉากำหมัดแน่น มาโนชกระดกเครื่องดื่มติดกัน 

'' คุณมาโนชดื่มเยอะไปนะครับ ผมว่าทานข้าวบ้างดีกว่า 

'' อ๋อ ครับ คุณมนัสก็ทานเลยครับ วันนี้ผมมีความสุขที่เห็นทุกคนมีความสุขครับเลยดื่มเยอะไปหน่อย 

'' พี่นาย ดื่มเบาๆคะ เราต้องขับรถกับบ้านอีกนะคะ 

'' ไม่เป็นไรครับผมเปิดห้องไว้ให้ทุกคนแล้วถ้าใครกลับไม่ไหวก็พักที่นี้ให้สางก่อนนะครับ ส่วนคุณถ้าไม่ไหวผมจะพากลับเอง สายตาที่มนัสมองทิชาละมุนจนทิชาใจอ่อนลงทุกที 

'' ส่งชาที่บ้านมายคะ ชาบอกพ่อแม่แล้วว่าจะค้างบ้านมาย  

'' อือ ได้ 

ทิชาและเพื่อนๆต่างพากันออกไปเต้น มนัสนั่งมองภาพทิชาเมา และสนุกสนานกับเพื่อนๆก็หลุดขำภาพตรงหน้าจนแอบเก็บภาพไว้ให้ทิชาดูตอนหายเมาไม่ได้ 

'' หึ ฮ่า ฮ่า ทดนายเมาหรือยัง  

'' ครับยังครับ  

'' นายว่าจะมีโอกาสได้เห็นทิชาหลุดแบบนี้อีกเมื่อไร ดูสิ สนุกใหญ่ 

'' นั้นสิครับ ผมเองก็ไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้เหมือนกัน ทดไม่ได้ทิชาเลยสายตาทดมองแต่ ''มาย''เพื่อนสนิทของทิชา 

'' อือ นั้นสิ มนัสหันมาหาทด มองตามสายตาของทดจึงรู้ว่าคนที่พูดถึงคนละคน ฉันว่าคนที่นายมองคนละคนกับฉันละมัง 

'' ธีรทด รีบหันมาหามนัสจึงรู้ว่า มนัสมองทดมาสักพัก เออ คือ ทดลูปศร๊ษะตัวเองแก้เขิน 

'' ถ้าสนใจเค้าขนาดนั้นทำไมเวลาเจอกันไม่คุยเลยละ นายบอกฉันเองนี้ ถ้าชอบให้รีบบอกก่อนจะเสียโอกาสนั้นไป นายเหมือนกำลังจะเจอปัญหานั้นอยู่นะ เอาคำพูดตัวเองมาเตือนสติหน่อยสิไอ้น้องชาย 

'' สวัสดีจ้าคะ มากัน2คนหรอคะนั่งด้วยได้ไหมคะ 

'' อ๋อ เออ ไม่ใช่ครับมากันเยอะคุณไม่เห็นแก้วหรอเพื่อนๆไปเต้นนะครับ ทดรีบกันสาวๆที่กำลังมุ่งมาหามนัส 

'' มากับเพื่อน แสดงว่าโสดไม่มีแฟน งันขอนั่งด้วยนะคะ 

'' คงไม่ได้คะ ผู้ชายคนนี้มีแฟนแล้ว ทิชาหันมาเห็นสาวสวยจีบมนัสรีบตรงมาหามนัสทันทีแล้วแสดงตัวโดยการไปนั่งตักมนัส 

'' ทิชา มนัสรับตัวทิชาทันทีที่ทิชาเซมานั่งตัก ระวังหน่อย มนัสยังไม่ได้กดปิดมือถือ วิดีโอที่มนัสถ่ายก่อนหน้านี้ทำหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นจากนี้ไปเรื่อยๆ 

'' ทิชาหันมาพูดกับสาวสวยตรงหน้า ถ้าจะหาคนโสด นู้นคะเพื่อนๆฉันโสดเยอะคะ แต่ไม่ใช่คนนี้ 

'' แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่าคุณ2คนเป็นแฟนกัน คุณอาจจะเป็นเพื่อนกัน แต่คุณเมาเพื่อนคุณก็แค่ไม่อยากถือสา คุณจะพิสูจน์ยังไง 

'' พิสูจน์ ได้ ทิชาจับหน้ามนัสมาใกล้แล้วจูบมนัสทันที มนัสถึงกลับตกใจกับสิ่งที่ทิชาทำ  

'' เห้อ!!!! ธีรทดร้องเสียงหลง ปิดตาหันไปอีกทาง 

'' อะไรกันเนียเป็นแฟนกันจริงหรอ น่าเบื่อ สาวเจ้าเดินหนีไปทันทีที่ทิชาจูบมนัส  

'' นี้ไง ทิชาหันมาก็เห็นทั้ง2เดินหนีไปแล้ว จึงหันมาหามนัส ยิ้มให้มนัสที่ยังตกใจอยู่แล้วหลับไป 

'' ทิชา คุณทำอะไรลงไปสางเมาแล้วจะจำได้ไหม มนัสหันไปมองมือถือ เห็นมันยังบันทึกอยู่จึงกดปิดและย้อนดูเหตุการณ์ที่บันทึก หึ มีหลักฐานด้วนเหะ ดูสิถ้าคุณรับรู้สิ่งที่คุณทำวันนี้ ที่นี้คุณจะปฏิเสธยังไง มนัสยิ้มกับใบหน้าที่หลับในอ้อมแขน 

'' ทด ฝากบอกคุณมายทีฉันพาทิชากลับก่อน บอกให้เค้าวางใจได้ฉันสัญญาจะไม่ทำอะไรทิชา 

'' ครับ ให้ผมไปส่งไหมครับ 

'' ไม่ต้องหรอ ฉันคิดว่านายต้องมีคนไปส่งเหมือนกัน มนัสพยักหน้าให้ทดมองมายที่เริ่มมีอาการเมาเช่นกัน 

'' โอ๊ สาวๆวิศวะนี้ดื่มกันดุจริงๆเลย เฮ่อ คุณมายๆ คุณเมาแล้วกลับเถอะผมไปส่ง 

'' ยังๆ ไม่เมา ทิชา ทิชาละคะ ไปไหนแล้ว 

'' คุณนัสพากลับแล้วครับคุณสบายใจได้คุณนัสเป้นลูกผู้ชายพอครับ ส่วนคุณผมว่าต้องกลับเหมือนกันครับ ทดอุ้มมายที่ยืนแทบไม่ไหวขึ้นรถ พอขึ้นรถได้มายก็ฟุบหลับทันทีทำให้ทดต้องรอในรถจนกว่ามายจะรู้สึกตัว 

'' ผ่านไปครึ่งคืนมายรู้สึกตัวขึ้นมาเห็นทดนั่งหลับในรถ คุณ คุณทด คุณทด  

'' คุณมาย เออ คือผมไม่รู้ว่าบ้านคุณอยู่ไหนคุณมายเมามาก ผมเลย!!!! 

'' คุณทดๆๆ คะ มายเข้าใจไม่ต้องอธิบาย มายยิ้มแต่ตอนนี้จะตี2แล้วส่งมายกลับบ้านหน่อยได้ไหมคะ 

'' ครับ ยินดีครับบ้านคุณมายอยู่ไหนครับ 

'' คะ มายอยู่........................!! 

แสงแดดยามเช้าสาดส่องใบหน้าทิชา ทิชาเริ่มรู้สึกตัวจากแสงที่แย้งตา 

'' อ่าาาา แม่คะปิดไฟหน่อยคะแสบตาคะ ทิชาขยี้ตาแล้วค่อนๆลืม เอ๊ะที่นี้ เห็นลางๆไม่แน่ชัดทิชาต้องขยี้อีกครั้งที่นี้ที่ไหนกัน เมื่อเห็นชัดขึ้นทิชาเด้งตัวเองขึ้นจากที่นอนทันทีมา มาที่นี้ได้ไง แล้วมันที่ไหนกันเดี๋ยวๆ ทิชาสำรวจตัวเองยังคงใส่ชุดเดิมปกติ  

'' ตื่นแล้วหรอ ถ้าคุณตื่นแล้วไปล้างหน้าล้างตาซุปแก้เมาค้างอยู่ข้างนอกไปทานสักหน่อย 

'' ฉันมาอยู่นี้ได้ไงคะ แล้วนี้คือที่ไหนคุณพาฉันเข้าโรงแรมหรอ  

'' โรงแรมที่ไหนกันดูดีๆนี้คอนโดผมเอง คุณเมามากส่วนเพื่อนคุณก็ เฮ้อ พอกันฟุบหลับทดโทรมาบอกผมรู้สึกตัวตี2แต่คุณไม่ต้องห่วงนะ ทดไปส่งอย่างปลอดภัยดี ส่วนคุณก็ปลอดภัยผมนอนโชฟา ที่นี้ไปล้างหน้าได้แล้วแปรงกับผ้าเช็ดหน้าผมวางไว้ให้คุณแล้ว เชิญครับ 

'' อ่า ได้คุณออกไปก่อน 

'' เสร็จแล้วมานั่งสิ ทานซุปกับนมอุ่นสักหน่อย แล้วคุณก็ไม่ต้องทำเป็นกลัวผมหรอ ผมต่างหากที่ต้องกลัวคุณ !!!! 

'' คุณพูดอะไร ทิชาถามไปทานไป ไม่ได้สนใจคำพูดเท่ามื้อเช้าตรงหน้า 

'' ไม่ได้ผู้ชายคนนี้มีแฟนแล้ว'' เสียงจากมือถึอทำให้ทิชาชะงักมือจากอาหารแล้วหันมาขว้างมือถือแทน 

'' คุณอัดวิดีโอ ทำไม?? ปิดๆๆ 

'' ที่ผมอัดคือตอนคุณไปเต้นกับเพื่อนต่างหาก ผมแค่ปิดไม่ทันคุณจูโจมผมเร็วขนาดนั้นไม่ได้ทันปิดก็ดีที่มีหลักฐานคุณจะได้ปฏิเสธไม่ได้ 

'' หลักฐาน หลักฐานอะไร ??? 

'' ที่คุณขโมย "จูบ'' ผม  

'' คุณพูดอะไร ขโมย ขโมยจูบอะไร ฉันไม่เคยจูบใคร !!! 

'' ไม่เคย?? หมายถึงกับคุณมาโนชคุณก็...... มนัสมองหน้าทิชา ที่บ่บอกได้แทนคำตอบที่ดีที่สุด ฮะแฮม งันคุณก็เปิดดูให้จบสิคุณก็ได้คำตอบเอง หือ ไม่กล้า!! 

'' ทำไมจะไม่กล้า ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นกับคุณ ทิชาเปิดดูไปเรื่อยๆ ''พิสูจน์ ได้ '' ทิชาตะลึงกับสิ่งที่เห็นในมือถือ ฉันทำอะไรลงไป จูบแรกกกกของฉัน แถมฉันยังเป็นคนจูบเองด้วย มนัสขว้างมือถือกลับคืน ทิชาเงยมองมนัสอายเอาหมอนมาปิดหน้า คุณลบ ๆลบเลย  

'' ทำไม ไม่ยอมรับหรอคุณเป็นคนลุกผมเองเลยนะครั้งนี้ มันดีจริงๆ 

'' อ๊ายยยย หยุดๆหยุดพูด ทิชาจะกลับแล้ว  

'' อือ ได้ผมไปส่ง เอาๆไม่แกล้งแล้วคุณทานให้หมดผมขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อย มนัสยิ้มอ่อนส่งให้ก่อนจะเดินหายไปในห้อง 

'' ทานอิ่มแล้วหรอ ทำไมหน้าบึงอย่างนั้นละ  

'' คุณนัส เรื่อง เออ เรื่องนั้น อย่าบอกใครนะคะ คือ 

'' เรื่องนั้น เรื่องไหน มนัสรู้ทั้งรู้แต่อยากแกล้ง 

'' คุณมนัส ทิชามองหน้า !!! 

'' เอ๊ะ เรื่องที่คุณชอบเต้น อือ ไม่น่าใช่ เรื่องที่คุณดื่มหนักไม่เบา เอ๊ะก็ไม่น่าใช่ อือ เรื่อง!!!!  

'' คุณรู้ ว่าเรื่องอะไร อย่ามาทำเป็นไม่รู้ ทิชา มองค้อนมนัส 

'' เรื่องที่คุณจูบผม และเป็นจูบแรกของคุณ มนัสมองหน้าทิชา อมยิ้มกับแก้มที่เริ่มแดงของทิชา 

'' คุณนัส!!!!! 

ตอนที่ 7 ผมเป็นอะไรสำหรับคุณ 

ตอนที่ 7 ผมเป็นอะไรสำหรับคุณ 

'' คุณนัสครับ บริษัทที่ฝรั่งเศลเกิดปัญหา ลูกค้าคืนห้องพักเกือบหมด ส่วนโรงงานหินอ่อนก็ถูกยกเลิกออเดอร์เสียหายหลายพันล้าน คุณมนัสจะให้ผมจองตั๋วเลยไหมครับ 

'' ปัญหาเกิดขึ้น ตั้งแต่เมื่อไร ?? 

'' เออ เรื่องโรงงานตั้งแต่สัปดาห์ก่อน ส่วนโรงแรมเมื่อเช้าเวลาของฝรั่งเศลครับ เออ คุณไลอัทไม่สามารถควบคุมสถาณการณ์ได้แล้วครับจึงอยากขอให้ทางเราช่วย!!! 

'' อือ จองตั๋วด่วนที่สุด เดี๋ยว... ฉันไปคนเดียวก็พอ นายไม่ต้องไป 

'' คะครับ ไม่ได้นะครับ คุณนัสจะไปคนเดียวได้ไงครับ 

'' ที่นี้ยังไม่เรียบร้อย นายเองก็ต้องอยู่ที่นี้ดูงานที่นี้แทนฉัน  

'' แต่ว่า !!! 

'' นายคือ ทิตินันท์ ที่นี้ก็คือของนายครึ่งนึง อย่าห่วงเลยฉันดูแลได้อีกอย่างที่นั้นยังมีจีน่าอยู่ไม่ใช่หรอ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน ส่วนที่นี้ก็ต้องได้แต่ฝากนายแล้ว 

'' ครับ ผมจะดูแลที่นี้แทนคุณมนัสให้ดีที่สุด 

'' ขอบใจ ฉันรู้ว่าไว้ใจนายได้แต่อย่ามั่วแต่ดูแลให้ฉันจนลืมดูแลหัวใจตัวเองนะ 

'' คะ ครับ เออ ผมไปจองตั๋วให้คุณก่อนนะครับ '' อือ ไปเถอะ'' 

'' ติ๊ด ติ๊ด ... ทิชาเที่ยงนี้คุณว่างไหมผมมีเรื่องสำคัญอยากคุยด้วย ไปทานข้าวด้วยกันนะ 

'' คุณนัสทิชาอยู่ที่ไซส์งานนะคะ อาจจะไม่สะดวกมีอะไรไว้คุยกันหลังงานเสร็จนะคะ 

'' ผมขอเวลา 20 นาทีได้ไหมคุณอยู่ที่ไหนผมจะไปหา 

'' ทิชาต้องไปดูงานจริงๆแล้วคะ คุณนัสทิ้งข้อความไว้ก่อนนะคะ ชาต้องไปดูงานแล้วคะไว้คุยกันนะคะ บาย!!!! 

'' มนัสมองข้อความที่ทิชาส่งมาด้วยสายตาว่างเปล่าแล้วได้แต่ถอนหายใจ สำหรับคุณผมไม่สำคัญสินะ เฮ้อ... 

'' ได้ตั๋วแล้วครับไฟร์เร็วที่สุดบ่าย2วันนี้ครับ คุณ เออ...คุณนัสมีอะไรหรือเปล่าครับ 

'' ไม่มี อืองันนายไปเก็บของแล้วตามไปที่สนามบินเลย  

'' เออ คุณนัสเมื่อสักครู่ผมผ่านห้องคุณทิชาไม่เห็นคุณทิชา ไม่งันเลื่อนไฟร์ก่อนไหมครั้งนี้คุณนัสอาจไปนาน ผมว่า... 

'' ไม่ต้องหรอ ฉันไปรอที่สนามบิน นายก็รีบตามมา !!! 

'' เออ ครับ???? 

'' ติ๊ด..ติ๊ด.. มนัสทิ้งข้อความก่อนขึ้นเครื่องเพียง10นาที  

(ถ้าเจอปัญหาที่แก้ไม่ได้คุณไปหาธีรทด ทานข้าวให้ตรงเวลา อย่าทำงานดึกจนเกินไป เวลากลับบ้านดูเส้นทางให้ดี มีความสุขกับทุกๆวัน ยิ้มเยอะๆ) 

'' คุณนัสทำไมถึงส่งข้อความแบบนี้ เหมือนจะไปไหน อะไรของเค้า ทิชาดูข้อความแบบไม่ได้ใส่ใจ เอ๊ะนั้นคุณทด คุณทด ทิชาโบยมือทักทาย ไปไหนมาคะ 

'' อ้าวคุณทิชา ไปไหนมาครับ !!! 

'' คะ ทิชา อ๋อ ทิชาไปไซส์งานมาคะ คุณทดนั้นแหละไปไหนมาคะ 

'' เออคือ ไปส่งคุณมนัสที่สนามบินมา นะครับ ทดมองหน้าทิชา ดูปฎิกริยา  

'' คุณ คุณนัสไปสนามบิน ไป ไปพบลูกค้าหรอคะ ?? 

'' เออ บริษัทแม่ที่ฝรั่งเศสมีปัญหานะครับคุณนัสต้องไปดูครับ 

'' ค่ะ อ๋อ อย่างนี้นี้เองแล้ว แล้วคุณนัสไปกี่วันคะ 

'' ครั้งนี้น่าจะหลายเดือนครับ ปัญหาที่นั้นค่อนข้างใหญ่ จริงสิ ผมต้องขอตัวก่อนนะครับต้องไปแจ้งผู่ช่วยที่นั้นก่อน ขอตัวนะครับ อ้อ จริงด้วยคุณทิชาติดปัญหาทีแก้ไม่ได้ปรึกษาผมได้ตลอดนะครับคุณก็คือคนที่คุณมนัสห่วงเช่นกัน ผมไปนะครับ 

'' หลายเดือน ทิชามองข้อความที่มนัสส่งมา ''เพราะงันเรื่องที่จะคุยคือเรื่องนี้สินะ ทำไมไม่บอกตรงๆละ ทิชามองข้อความนี้ซ้ำๆอยู่ๆน้ำตาก็ค่อนๆเอ่อมาทิชาปาดน้ำตาทิ้ง อะไรกันเค้าแค่ไปทำงานเอง จะร้องทำไมกันเนียทิชา หึ หึ เฮ้อ อือๆๆไปทำงาน  

ผ่านไป7ชั่วโมง >>>>ฝรั่งเศส>>> ปารีส 

'' ตู๊ดดดดดดด ตู๊ดดดดดด มนัสมองมือถือยิ้มทันทีที่เห็นชื่อบนจอ ''จีน่า'' Bonjour  

'' พี่นัส จีน่าเองคะ ทดโทรมาบอกว่าพี่มาปารีส 

'' อือ ใช่ที่บริษัทมีปัญหานิดหน่อย จีน่าพี่ต้องเข้าบริษัทเราค่อนคุยกัน 

'' ได้คะจีน่าไปหานะคะ ''อือ'' 

จีน่าน้องสาวบุญธรรม ดาราที่กำลังมาแรงและยังมีข่าวซุบซิบกับผู้บริหารหนุ่ม มนัส ทิตินันท์ มนัสเองไม่ได้แก้ข่าวเพราะข่าวนี้กันสาวๆที่ต้องการเข้ามาหาเค้าได้เป็นอย่างดี น้อยคนนักที่จะรู้ว่าคนรักของจีน่าก็คือผู้จัดการส่วนตัวของเธอเอง 

'' จีน่า ผมเลื่อนรายการไป2รายการ คุณจะว่างจนถึง5โมงวันนี้ ให้ผมพาไปบริษัทไหมครับ  

'' บิว ขอบคุณนะ บิวอยากไปเจอพี่ชายจีน่าไหม จีน่าจะแนะนำให้รู้จัก จีน่าส่งยิ้มให้บิวแฟนหนุ่มตาสีน้ำตาลที่เป็นทั้งแฟนหนุ่มและผู้จัดการส่วนตัวของเธอเอง 

'' จีน่า บิวจับมือจีน่า แน่ใจแล้วหรอที่จะแนะนำผม คุณมั่นใจในตัวผมมากน้อยแค่ไหน 

'' จีน่าไม่ทราบหรอคะว่าจะมั่นใจในตัวคุณได้ไหม จีน่าแค่รู้ว่าตอนนี้สามารถวางใจไว้ที่คุณได้ และเพราะมีคุณจีน่าถึงเดินมาจนถึงจุดนี้ 

'' จีน่า สำหรับผมคุณคือคนที่ดีที่สุด ผมไม่อาจบอกว่าจะรักคุณไปตลอด ผมไม่สัญญาว่าจะอยู่กับคุณไปชั่วชีวิต และผมบอกคุณได้ว่าผมในตอนนี้เวลานี้มีคุณที่มีค่ากว่า 

ชีวิตผมผมมีคุณอยู่ทุกชั่วชีวิตการเดินทางของผมแค่มีคุณเดินเคียงข้างผมพอใจแล้ว 

'' เปะ เปะ เปะ เสียงปรบมือทำให้ทั้งสองหันไปมองพร้อมกัน พี่นัส/คุณนัส ทั้งสองเรียกชื่อพร้อมกัน มนัสส่งยิ้มให้ทั้งสอง 

'' คุณบิว เมื่อสักครู่สภาพรักหรือเปล่าครับ มนัสแซวว่าที่น้องเขยในอนาคต  

'' บิวลูปศีรษะแก้เขิน ก็...ครับ คำตอบของบิวทำให้จีน่าเขิน 

'' พี่มนัสมาได้ไงคะ จีน่าจะไปหาอยู่พอดี  

'' จีน่าเป็นคนมีชื่อเสียงพี่ไม่อยากให้น้องมาเสียชื่อ อีกอย่างพี่รู้ว่าจีน่าต้องไปช่วยพี่แน่นอน ตอนนี้พี่พยุงได้ แต่พี่อยากให้จีน่าไปช่วยธีรทดมากกว่างานที่นี้จีน่าเลื่อนได้ไหม 

'' จีน่าหันไปมองบิว ผู้จัดการส่วนตัวและว่าที่แฟนในอนาคต ได้ไหมคะ 

'' ไม่ห่วง จีน่าเหลืองานวันนี้วันเดียว รายการอื่นผมเลื่อนเรียบร้อยแล้ว 

'' จีน่า ยิ้มให้บิว ขอบคุณนะ พี่ให้จีน่าไปเมื่อไรคะ 

'' ทันทีที่เคลียร์เรื่องส่วนตัวเรียบร้อย  

'' แล้วปัญหาทางนี้ละคะ  

'' ไม่ต้องห่วง พี่จัดการได้ เออจีน่าพี่มีเรื่องอยากฝาก !!! 

'' เรื่องอะไรคะ ! 

'' มนัสมองบิว ไป ไปคุยกันข้างนอกได้ไหม  

'' ได้สิ แต่ทำไมต้องลับขนาดนั้นคะ ทั้งสองพากันเดินไปคุยหลังระเบียบ 

'' จีน่าไปบริษัทพี่ฝากของชิ้นนี้ให้ เฮ้อ ให้คนที่ชื่อ ทิชา มนัสส่งถุงสีน้ำเงินให้จีน่า  

'' อะไรคะ จีน่าดูได้ไหม จีน่ามองถุงในมือเกิดความอยากรู้ ไม่ทันได้รออนุญาตก็เปิดออกดูทันที ห่านี้ นี้มันของที่คุณพ่อให้คุณแม่ตอนหมั้น พี่ชาย จีน่ามองหน้ามนัส พี่ชายเจอคนที่......  

'' อือ พี่เลยอยากมอบของแทนใจ  

'' ไม่คะ จีน่าเก็บของใส่ถุงคืนมนัส ของสำคัญแบบนี้พี่ควรให้ด้วยตัวเอง ให้เธอและบอกความในใจกับเธอด้วยตัวเอง เรื่องแบบนี้ใครทำแทนไม่ได้คะ จีน่าจับมือพี่ชาย แต่ไม่ต้องห่วงนะคะน้องจะช่วยดูแลเธอเป็นอย่างดี ว่างใจได้คะ จีน่าส่งยิ้มให้พี่ชาย 

'' อือ ก็จริง อือ นี้สายมากแล้วพี่กลับบริษัทก่อน ทั้งสองเดินเข้ามาพร้อมกัน วันที่ไปกรุงเทพฯพี่ไม่ได้ไปส่งนะ คุณบิวผมฝากน้องสาวที่รักของผมด้วยนะครับหวังว่าคุณจะจำคำพูดตอนสารภาพได้นะครับ ผมจะคอยดูคุณอยู่ห่างๆ จีน่าเมื่อไรที่คับข้องใจ อย่าลืมว่ามีพี่ชายคนนี้อยู่ รู้ไหม 

'' ได้คะ ไม่ต้องห่วงคะ จีน่าไม่ปล่อยให้ตัวเองได้มีโอกาสคับข้องใจแน่นอนคะ พี่เดินทางดีๆนะคะ จีน่าไม่ออกไปส่งนะ 

'' อือ พี่ไปละ  

บริษัท....... ผ่านไป3วัน>>>>>>> 

'' มนัสมองสร้อยข้อมือรูปอักษรตัว T ที่มาจาก ทิตินันท์ ถ้าผมให้สิ่งนี้กับคุณ คุณจะยินดีรับมันไหม ผมเป็นอะไรสำหรับคุณกันแน่ มนัสได้แต่ถอดหายใจเพียงลำพัง 

กรุงเทพฯ... 

'' ฮั้ดชิ้ว ซู้นนนน อากาศเปลี่ยนหรอเนีย 

'' ใครบ่นคิดถึงหรือเปล่านะ 

'' พี่สวยครับ พรุ่งนี้ผมต้องรบกวนพี่สวยไปรับคุณจีน่าที่สนามบินที ผมมีประชุมปริผมไม่ได้เลยครับ  

'' ยินดีคะ (สวย สาริกา ฝ่ายบุคคลที่สนิทกับจีน่าเพราะเป็นเพื่อนรุ่รเดียวกัน)คุณทดส่งรายละเอียดเวลา มานะคะ 

'' ขอบคุณครับ ทดส่งยิ้มให้อีกสาริกาอีกครั้งก่อนหันหลังเดินไป 

'' คุณจีน่า พวกเธอได้ยินไหม ใช่ๆๆ ฉันก็ได้ยินคุณจีน่าจะมา  

'' ดาราที่เป็นข่าวกับบอสเราใช่ไหม เห็นว่าคบกันมาตั้งแต่เด็กใช่ๆ ฉันก็ว่า ใช่ๆ 

'' ทิชา ทิชา ทิชา ทิชา 

'' หือ ว่าไง มายตระโกนสักดัง  

'' ดังหรอ มายเรียกชาตั้งหลายครั้งชาไม่หันเลย 

'' อือ ว่าไง มายพูดได้เลย 

'' เราจะถามว่าเรื่องระหว่างชากับคุณนัส มันเป็นยังไง ทิชาคบอยู่กับคุณมนัสหรือเปล่า 

'' ทิชาได้แต่กดหน้าคิดเรื่องต่างๆที่ผ่านมา 

'' นี้เพิ่งผ่านไป3วันตัวจริงเค้าก็มาดูงานแทนแล้ว  

'' เรื่องของชา มันแค่หยอกเล่นกัน ไม่ได้จริงจัง มายอย่าห่วงเลย ชารู้ว่าชา ชาต้องทำอะไรต่อ ขอบคุณนะมายที่เป็นห่วง ขอบคุณจริงๆ 

ตอนที่ 8 (สะใภ้)ทิตินันท์ 

ตอนที่ 8 (สะใภ้)ทิตินันท์ 

'' สวย สวย จีน่าทักเพื่อนสนิททันที่ที่เจอกัน ยายสวยจำฉันไม่ได้หรือไง 

'' สวยมองคนที่วิ่งมาทักในใจนึงสงสัยว่าใครกัน คุณทักคนผิดหรือเปล่าคะ สวยพยายามมองคนที่เข้ามาทักเป็นใครกัน? 

'' สวย นี่เราเอง จีน่า จีน่าลดแว่นตาลงเพื่อให้สวยมองหน้าให้ชัดว่าใคร!! 

'' จีน่....... จีน่ารีบปิดปากเพื่อนสาวก่อนที่จะส่งเสียงดังไปกว่านั้น สวย สวย เราเอง จีน่า แต่อย่าส่งเสียงดังขนาดนั้น เดี๋ยวก็แห่กันมาหมด นี้เธอมารับเราหรอ 

'' เออ ใช่คะ คุณจีน่า สวยรีบนอบน้อมทักที 

'' สวยเป็นอะไร ไม่ต้องมามีมารยาทคะเราเพื่อนกัน โอเคร จีน่าปรามเพื่อน 

'' อ๋อ เอาแบบนั้นหรอ ได้ดี น่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า แล้ว แล้วนี้ใคร สวยหันไปมองชายหนุ่มที่อมยิ้มกับความน่ารักของการเจอกันระหว่างเพื่อสาว 

'' นี้หรอ จีน่ากระซิบข้างหูสวย แฟนเราเอง หล่อไหม 

'' ห่า แฟ แฟน เดี๋ยวนะจีน่ามีแฟนแล้วหรอ แล้วข่าวเรื่องบอสละ  

'' บอส พี่นัสหรอ อือ ก็ปล่อยให้เป็นข่าวไปแบบนั้นแหละ เดี๋ยวเจ้าตัวก็ออกมาแก้ข่าวเอง ว่าแต่ที่บริษัทเรียบร้อยดีไหม จีน่าว่าจะเข้าพรุ่งนี้ วันนี้ขอกลับไปหาคุณพ่อคุณแม่ก่อน 

'' ที่บริษัทเรียบร้อยดี คุณทดทำหน้าที่ได้ดีเลย วางใจได้ 

'' อือ นายนี้เอาจริงๆฝีมือก็น่าจะพอๆกับพี่ชาย ทำได้ดีอยู่แล้วอยู่ข้างพี่ชายมานานขนาดนั้น อือสวยไม่ต้องไปส่งหรอ เรากลับเองได้อยากไปเซอรไพส์ตท่านด้วย แต่ขอบใจนะที่มารับเราดีใจมาก 

'' งันเรากลับบริษัทก่อน พรุ่งนี้เจอกันนะจีน่า 

'' ได้เจอกัน แทคแคร์ 

'' จีน่า คนที่ชื่อ ทด นี่ เค้าเป็นใครหรอเหมือนจีน่าไม่เคยเล่าให้ฟัง 

'' อ๋อ อืออออ จริงด้วยเหมือนจีน่าไม่เคยเราให้บิวฟัง ธีรทด เป็นพี่ชายอีกคนเป็นลูกของพี่ชายคุณพ่อนะ เกิดปีเดียวกับจีน่าแต่แก้เดือน เออคือเกิดก่อนจีน่า3เดือน เอาง่ายๆก็ทะเลาะกับจีน่ามาตั้งแต่เด็กๆ จีน่าอยากเป็นพี่เค้านะ ไม่มีอะไรก็ทะเลาะกันแบบเด็กๆแต่พี่นัสรักธรมาก อาจเพราะธรเสียคุณพ่อคุณแม่ไปตั้งแต่เด็กๆ เอาจริงๆเรา3คนก็สนิทกันแค่เราไม่ได้บอกว่าเรารักกันมากแค่นั้นเหมือนบ้านอื่นๆ  

'' แววตาที่จีน่าพูดถึงพี่ชายอีกคน ก็พอรู้ได้ว่ารักกัน แล้วบิวจะได้เจอไหม 

'' ได้สิ พรุ่งนี้บิวต้องไปกับจีน่าในฐานะเลขาส่วนตัว จีน่าส่งยิ้มให้บิว  

'' รถมาพอดี ขึ้นรถกันเถอะ ตื่นเต้นไหมที่จีน่าจะแนะนำให้ที่บ้านรู้จัก 

'' อือ ก็นิดหน่อย จีน่าจะแนะนำบิวจริงๆหรอ บิวค่อนข้างระวังตัวเล็กน้อย 

'' แนะนำสิ จีน่าไม่ได้อยากคบเล่นๆไปเลย อีกอย่างจีน่ามั่นใจในตัวบิว ทั้งสองสบตากัน 

'' ถึงแล้วครับคุณผู้หญิง  

'' ขอบคุณนะคะ นี้คะไม่ต้องทอนนะคะ จีน่าส่งค่ารถพร้อมทิปกับคนขับ 

'' กริ๊ง กริ๊ง ....>>...>>.... 

'' ค่าาาาาา สวัสดีคะ คุณมาหาใครคะ  

'' คุณหญิง มารศรี ทิตินันท์ อยู่ไหมจ้า 

'' อ๋อ แขกคุณหญิงหรอคะ อยู่คะ สักครู่นะคะ ปิ๊บ...ปิ๊บ... ป้านวลมีแขกมาหาคุณหญิงคะ ให้เชิญเลยไหมคะ 

'' คุณศรีมีแขกมา ได้นัดไว้ไหมคะ 

'' แขกหรอ วันนี้ฉันไม่ได้นัดใครนะ ชั่งเถอะวันนี้ก็ไม่มีอะไรอยู่แล้วเชิญเข้ามาเถอะ 

'' แพร เชิญมาด้านหลังสวนเลยจ้า 

'' ได้คะ เชิญคะคุณ ทางนี้คะ 

'' ขอบใจจ้า จีน่าเดินตามสาวใช้ไปทางหลังสวนทันที 

'' สวัสดีคะคุณมารศรี จีน่าแกล้งดัดเสียง 

'' จีน่า มารศรีจำเสียงลูกสาวได้อุทานขึ้นมาทันที จีน่าใช่ไหม กลับมาเมื่อไรแล้วนี้อะไรแกล้งแม่ว่าเป็นแขก เรานี้ มารศรีแกล้งตีแขนลูกสาวเบาๆไม่จริงจัง แล้วนี่ลูกกลับมาได้ยังไงงานที่นู้นละลูก แพรขอบจัยจ้า อ๋อ นี้คุณหนูเล็กของบ้านนะ มารศรียิ้มส่งให้ 

'' อือ อะไรกันคุณมารศรีไม่ถามไถ่ลูกสาวสบายดีไหม น้อยใจแล้วนะคะ 

'' ที่ไหนละจีน่าห่วงงานยิ่งกว่าแม่เสียอีก เออ แล้วพ่อหนุ่มคนนี้ใครกันละลูก อึ มารศรีมองไปทานชายหนุ่มลูกครึ่งไทยฝรั่งเศล 

'' ว่าที่ลูกเขยคะ จีน่ามองไปทางแฟนหนุ่มก่อนจะหันมาทางมารศรี  

''สวัสดีครับ บิวสวัสดีแบบไทย 

'' ไหว้จ้า อ๋อๆ นั่งๆลูก จีน่าเดี๋ยวนะ ลูกนี้ลูกมีคนคุยแล้วมีก่อนพี่ชายลูก ตายละพ่อนัสช้าจนน้องแซงหน้าแล้ว 

(ฝรั่งเศล) ฮั้ดชิ้ว!!!! ใครบ่นกัน น่ากลัวเป็น2คนแม่ลูก 

'' คุณแม่ยังไม่ทราบใช่ไหมคะว่าจริงๆพี่ชายมีคนที่ชอบแล้ว 

'' มี มีคนที่ชอบ แม่ไม่ยั้งรู้ ใครที่ไหนกัน 

'' แต่จีน่ารู้ พรุ่งนี้จีน่าจะไปสืบคะ คุณแม่รอก่อนนะคะ จีน่าจะเข้าบริษัทในฐานะคู่หมั้นพี่ชายไปสืบว่าที่ลูกสะใภ้ทิตินันท์ให้คุณมารศรีเองคะ 

'' เล่นใหญ่ไปแล้วลูก แต่ที่ลูกพูดคนที่พี่ชายลูกชอบอยู่ที่บริษัทเรา ทำไมแม่ไม่เคยได้ยิน ไม่ได้ละต้องโทรหาตาธี 

'' อะ อะ ไม่คะ ไม่ต้องโทร จีน่าอยากรู้ว่าคนที่พี่ชายชอบเป็นคนแบบไหนแล้วเหมาะกับสะใภ้ใหญ่ของบ้าน ทิฐินันท์ หรือเปล่า 

'' เอางันก็ได้ นวลๆ นวล วันนี้ทำอาหารโปรดแขกให้สัก2,3อย่างละ 

'' ค่าาา ค่า คุณศรี อาหารสำหรับแขกหรอคะ นวลหันไปมองแขกที่ว่าก็ถึงกับน้ำตาไหล โอ้อออ คุณ คุณจีน่า โอ้ธิดาของบ้าน คุณศรีก็ไม่บอกกันบ้างแขกที่มาเป็นคุณหนู 

'' นี้ก็เป็นความผิดฉันหรอแม่นวล ลูกสาวเธอต่างหากแอบกลับมาไม่บอกใครแล้วก็นี้พาลูกเขยมาให้เธอด้วยนะ 

'' จีน่า ยิ้มกว้างให้นวล แม่นมที่เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็กๆจนแทนคำเรียกเป็นแม่ลูกกัน แม่นวลจีน่าไหว้จ้า จีน่าคิดถึงแม่นวลเหมือนกันสบายดีนะคะ 

'' สบายดีคะคุณหนู เออ คนนี้แฟนคุณหนูหรอคะ หน้าตาหล่อปานพระเอก 

'' ใช่จ้าเป็นไง จีน่าหาลูกเขยให้ถูกใจไหมคะ 

'' คุณหนูก็ล้อคนแก่เล่น ไม่เอาละป้าไปเตรียมอาหารเย็นให้นะคะ นวลพูดจบก็เดินจากไป 

ค่ำคืนของบ้านทิฐินันท์เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ของสมาชิกในบ้าน  

'' เออ ธี นี้แฟนจีนะ '' ครับ ยินดีที่รู้จักครับ 

'' บิวตอนแรกว่าจะแนะนำพรุ่งนี้แต่ไหนๆก็เจอกันแล้วแนะนำเลย นี้ ธีรธร คนที่จีน่าเล่าให้ฟัง 

'' เออ นี่ๆ ธี จีถามหน่อยคุณทิชาน่ารักไหม จีน่าเริ่มการสนทนา 

'' คุณนัสบอกคุณจีหรอครับ คุณจีทราบอะไรมาบ้างครับ 

'' ไม่ต้องมากั๊งคำถามเลย บอกมาเธอน่ารักไหม 

'' พรุ่งนี้คุณจีก็ไปบริษัทแล้ว ไปดูเองดีกว่าครับ ผมบอกไปคุณจีอาจไม่เชื่อ 

'' นายธี นายนี้ 

'' ธีรธร ครับ 

'' พอๆพอเลย2คนนี้เจอกันก็แบบนี้สินะ เกรงใจผู้ร่วมโต๊ะด้วย 

'' แม่ใหญ่ให้คุณบิวเห็นอีกร่างคุณจี ดีแล้วครับอนาคตจะได้ไม่ตกใจ 

'' นายธี '' ครับ 

'' คุณธีรทรเป็นอย่างที่จีน่าบอกเลยคำ ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อยตลอด  

'' แปลกใจนะครับที่คุณจีน่าเล่าเรื่องผมให้คุณฟัง 

'' ทำไมยะ ฉันมีมารยาท คนในบ้านมีใครก็ต้องบอก 

'' ได้ครับ งันผมบอกคุณจีอย่างนี้ คุณทิชาเธอเป็นผู้หญิงที่แข็งนอกอ่อนใน ใครดีมาดีตอบร้ายมาก็ร้ายตอบเช่นกันในสายตาคนอื่นๆเธออาจจะดูแข็งแต่ถ้าได้รู้จักเธอดีกว่าที่คิดครับ 

'' จริงหรอ แล้วไงอีก  

'' แค่นี้ครับ 

'' นายพูดจนฉันอยากรู้ แล้วมาปล่อยกันกลางทางนี้นะ นายธี 

'' ตอบแทนที่คุณจี มองผมเป็นคนในครอบครัวครับ แม่ใหญ่ผมอิ่มแล้วครับ ขอตัว '' นายธี ธี ไอ้บ้า 

'' จีน่า พูดจาไม่เพราะเลยลูก  

'' แม่ใหญ่ญญญญ ก็ธี เฮ้อ ไม่พูดละ !!!!!! 

>>>>>>>>>>>เช้าที่สดใสสสสสส...... 

ก๊อก..ก๊อก...ก๊อก... 

'' ครับ ครับ ธีรธรเปิดประตู คุณจี มีอะไรแต่เช้าครับนี้เพิ่ง6โมงเช้าเอง 

'' ก็ฉันนอนไม่หลับ เอ้านี้ ของฝาก จีน่ายื่นของฝากให้ธี  

'' ธีรธรมองของในมือจีน่ายื่นมือไปรับ ขอบคุณครับ  

'' นายไปนอนต่อเถอะ ฉันจะกลับห้องแล้ว 

'' คุณจี เสียงธีรธรทำให้เท้าที่กำลังเดินไปของจีน่าต้องหยุดลง ผู้ชายคนนั้นคุณยังไม่เชื่อใจใช่ไหมครับ คำถามของธีรธรทำให้จีน่าอึ้งไปเล็กน้อย 

'' อะไรทำให้นายคิดแบบนั้น จีน่าหันมาถามคำถามกับธีรธร 

'' เวลาคุณจีคุยกับคุณบิวแทนตัวเองว่าจีน่า ไม่ใช่ จี ถึงคุณจีจะเรียกชื่อเค้าเหมือนสนิทแต่กลับมีช่องว่างคนนอกอาจมองว่าคนเป็นแฟนกันแต่จริงๆคุณไม่ได้ให้ใจกับเค้าเต็ม100 ผมเข้าใจถูกใช่ไหม  

'' เข้าใจถูกอะไรนายไม่ต้องเอาเวลามายุ้งเรื่องฉัน นายไปยุ้งกับพี่สะใภ้นายเลย จีน่าพูดจบก็หันหลังจะเดินไปแต่ต้องหยุดอีกครั้ง 

'' คุณจี ผมแค่จะบอกว่าผมเองก็ไม่ไว้ใจคนของคุณจีเช่นกันประวัติเค้าไม่ชัดเจน คุณจีทำถูกแล้วที่ยังเผื่อใจไว้ แล้วผมจะช่วยดูเรื่องของเค้าให้ครับวางใจได้ 

'' พี่นัสบอกนายสินะ อือ นายก็ไปอาบน้ำไปทำงานได้แล้วถ้าคุยกันอยู่แบบนี้ สายแน่ จีน่าพูดจบก็เดินไปทันที 

ธีรธร มองตามหลังจีน่าก่อนจะปิดประตูห้อง 

ตอนที่ 9 สารภาพรัก 

ตอนที่ 9 สารภาพรัก 

'' คุณจีน่า ตื่นเช้าจังคะ 

'' ไม่ได้ตื่นเช้าค่ะป้านวลจียังไม่ได้นอนเลย จี เจ็ทแลคนะคะป้า 

'' โก้โกร้อนๆหน่อยไหมคะ  

'' ดีคะ ขอหวานเลยนะคะ 

'' มอร์นิ่งจีน่า มอร์นิ่ง เออ......สวัสดีตอนเช้าครับคุณป้า ? สวัสดีตอนเช้าคะรับอะไรดีคะ ชา กาแฟ  

'' กาแฟครับ ป้านวล จีน่า ยูเจ็ทแลค? 

'' อือ นิดหน่อย ยูละ '' โน ไอ โอเคร 

'' กาแฟคะ อันนี้โก้โกร้อนคุณจีคะ 

'' โอ จีน่ายูกินไม่ได้ มันFat ไม่ๆๆๆ 

'' บิว บิว อันนี้มันโก้โกถั่วเหลือง จีน่าดื่มได้ 

'' ไม่ห่วงครับที่บ้านนี้ป้านวลทราบครับว่าใครชอบทานอะไรไม่ทานอะไร ธีรธรลงมาทันได้ยินการสนทนาของผู้ที่ร่วมโต๊ะอาหารเช้า 

'' ใช่จ้า จีน่าทานโก้โกตัวนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้วละ อันนี้ตาธีก็เพิ่งซื้อมาเมื่อวาน ไม่มีน้ำตาลหวานธรรมชาตินะ  

'' แม่ มาทานอาหารเช้าคะ '' ขอบใจจ้า 

'' ป้าครับวันนี้ผมไม่ทานนะครับ  

'' เหมือนเดิมคะคุณธี แซนวิช กาแฟร้อน ป้าเตรียมให้เรียบร้อยคะ '' ขอบคุณครับ แม่ใหญผมไปนะครับ 

'' เดี๋ยวสิ ไม่ไปพร้อมกันหรอ นี้นายจะรีบไปไหน 

'' ผมมีงานเช้าครับคุณจีให้ลุงพลไปส่งนะครับ ธีรธรพูดจบก็เดินไปทันที 

'' เอ๊ะ แม่นายธี รีบไปแต่เช้าแบบนี้ทุกวันหรอ 

'' ปกติก็ไมหรอ ตั้งแต่พี่ชายเราไม่อยู่ก็ไปแบบนี้ทุกวัน จริงสิแม่ได้ยินเรื่องที่ลูกคุยกับตาธี ทั้งหมดเรื่องจริงหรอลูก มารศรีมองหน้าลูกสาว 

'' เออ จีน่าหันไปมองบิวที่กำลังทานอาหารเช้าก่อนจะหันมาคุยกับมารศรี คะ หนูแค่ยังไม่แน่ใจเลยอยากขอความช่วยเหลือธีคะ  

'' ให้ช่วยอะไรกันหรอครับ 

'' อ๋อ ไม่มีอะไรหรอลูก ตาธีทำงานในห้องหนังสือเกือบตี2นะลูก ปกติตาธีจะตื่น7โมง ครั้งหน้าลูกก็อย่าไปรบกวนแต่เช้านะลูก 

'' คะจีก็ลืมเวลาไปเลย อือ จีอิ่มแล้วไปอาบน้ำก่อนะคะ บิวยูทานเสร็จเตรียมตัวไปออฟฟิศนะ '' โอเคร 

----------- บริษัท มอเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ จำกัด(มหาชน)----------- 

'' บริษัท ใหญ่โตขึ้นมากเลยนะคะ พี่ชาย จีน่ามองความกว้างขวางใหญ่โตของตึกตรงหน้าเธอ ได้แต่คิดขอบคุณพี่ชายของเธอในใจ ในวันที่บริษัทมีปัญหาดนัยพ่อของจีน่าและมนัสล้มป่วยและถึงเวลาที่ลูกๆอย่างพวกเธอต้องช่วยกันดูแล เป็นเพราะมนัสพี่ชายของเธอที่ให้โอกาสเธอได้เลือกเส้นทางของเธอโดยไม่บังคับให้เธอต้องเลือกครอบครัว 

'' พี่นัส ครอบครัวเรามีทุกอย่างเพราะพี่เลย ขอบคุณนะคะ จีน่าคิดทุกอย่างในใจ ก่อนจะเดินเข้าไปภายในออฟฟิศอันโอฬา  

'' อุ้ย ใช่ไหม เธอว่าใช่ไหม ใช่นะ ฉันว่าใช่ เสียงจ้อแจ้ ถกเถียงกันดัง  

'' นั้น แฟนคุณมนัส ใช่หรือเปล่า  

'' ใช่ๆ ฉันว่าใช่ฉันเคยเห็นเธอในทีวี มาถึงบริษัทเลยแบบนี้ทิชาละ  

'' ฉันทำไมหรอ!! 

'' ทิชา????? มาตั้งแต่เมื่อไร 

'' ว่าไง ฉันทำไมหรอ 

'' เปล่าๆ ไม่มีอะไรทำงาน ทำงาน เออ เราไปทำงานกันเถอะ 

'' สวสัดีคะ คุณทิชา จีน่าเป็นฝ่ายเรียกทิชาก่อน ทิชาหันตามเสียงเรียก 

'' คุณ!!!  

'' จีน่าคะ ยินดีที่ได้รู้จักคะคุณทิชา 

'' คุณจีน่า สวัสดีคะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ ทิชาคะ คุณจีน่ารู้จักฉันได้ไงคะ 

'' แน่นอนคะ พี่นัสเล่าเรื่องคุณให้ฟังบ่อยๆ  

'' อ๋อ แบบนี้เอง คุณจีน่ามีอะไรให้ดิฉันช่วยหรอคะ 

'' คุณจี...... มาแล้วหรอครับ ธีเห็นจีน่าคุยกับทิชากลัวจะทำทิชาเข้าใจเรื่องเธอกับมนัสผิด 

'' ลนลานอะไร ธี จีก็แค่คุยกับคุณทิชาเรื่องทั่วไป จีน่าหันมองทิชาอย่างตรวจสอบหน้าตารูปร่าง สวย รูปร่างดี อือ ดูแล้วเหมาะสม 

'' คุณจีผม ผมขอ ....... !! อย่าทำลายความสัมพันธ์ 

'' ความสัมพันธ์ ของใคร จีน่าหันมองธีรทดสายตาเอาเรื่อง....... จีน่า (เสียงบิว) บิวคุณถอยไปก่อน 

'' เค้ามีเรื่องกันหรอ ทำไงดีดี จ้อแจ......!!!!!!!! 

'' คุณจี มากับผม ธีรธรดึงข้อมือจีน่าลากออกมาจากการวงสนทนานั้น มาทางหนีไฟ  

'' ปล่อย ปล่อยนะนายธี นี้ฉันเจ็บนะ ธี จีน่าสะบัดมือหลุดจากธีรทด นายจะบ้าหรือไงฉันเจ็บนะ 

'' ธีรทดมองข้อมือจีน่าที่เป็นรอย ก็รู้ว่าทำเกินไป ผมขอโทษ แต่ที่คุณทำเมื่อกี้ก็ไม่ถูกคุณพูดอะไรกับคุณทิชา 

'' ไม่ถูก ไม่ถูกยังไงแล้วนายรู้หรอว่าเราคุยอะไรกัน  

'' ธีรธร มองหน้า ไม่รู้!! 

'' ไม่รู้ ใช่นายต้องไม่รู้อยู่แล้วนายมาถึงก็ลากฉันออกมา นายนี้ 

'' ไม่รู้ แต่คุณจีก็ไม่ควรไปหาคุณทิชา คุณทำแบบนั้นคุณทิชาจะเข้าใจผิดว่าคุณคือคนรักของคุณนัดจริงๆ 

'' แล้วไง รู้หรือไม่รู้ต่างกันยังไง เอ๊ะ แต่ที่นายทำออกจะเกินไปนะ ไม่ใช่ว่านายยย นาย ก็ชอบทิชานะ  

'' คุณจีพูดอะไร ผม ธีรธรมองมองจีน่า คนที่ผมชอบไม่ใช่ทิชา(คนที่ธีรธรชอบก็คือจีน่า) 

'' เดี๋ยวหมายความว่า พี่ชายนี้คุณมีคนที่ชอบแล้วเหมือนกันหรอ จีน่ายื่นหน้ามาใกล้ธีรทด สายตามองไปที่ดวงตาธีรทดแล้งเริ่มรู้สึกอึดอัดป่นเขินอาย ฮะอือ ชั่งเถอะไม่อยากรู้แล้ว แต่นายธี เรื่องคุณทิชาอย่ามายุ่ง เชอะ จีน่าเดินกึ่งวิ่งออกมาในใจรู้สึกตื่นตระหนกใจสั่งและเต้นเร็วแปลกๆ 

'' จีน่า อยู่นี้เอง  

'' บิว อ๋อ เพิ่งคุยเสร็จนะ ตามหาจีน่ามีอะไรหรือเปล่า 

'' จีน่าเราก็คุยกันมา 3ปีแล้วผมคิดว่า ผมรักคุณจริงๆแล้วเรามาคบกันจริงจังเถอะนะ บิวสารภาพรักกับจีน่า ธีรทดเห้นเหตุการณ์ทุกอย่างมองภาพตรงหน้าเจ็บปวดหัวใจแต่ก็ต้องเก็บไว้ 

'' จีน่าทันได้เห็น ธีรทดพอดีสายตามองเจ็บปวด  

'' คุณธี คุณธีคะ ชลนาถ เรียกธี2.3ครั้ง ธีรทดจึงได้สติ  

'' ครับ อ๋อคุณออย มีอะไรหรือครับ (ธีรทดเคยคิดว่าชลนาถคือคนที่สามารถเข้ามาอยู่ในใจได้แต่กลับไม่ใช่อย่างที่คิด) 

'' ไม่มีอะไรคะแค่เห็นว่าคุณดู อือ คุณโอเครใช่ไหม ชลนาถเห็นสายตาที่ธีรทดมองจีน่าก็พอเข้าใจว่าคนที่อยู่ในใจธีรทดคือจีน่า ก็ดีคะถ้าคุณโอเคร ออยขอตัวนะคะ 

'' เออ เดี๋ยวครับคุณออย คือ ธีรทดรีบเรียก 

'' คุณธี ควรไปจัดการความรู้สึกตัวเองก่อนนะคะ ฉันขอตัวคะ 

ตอนที่ 10 ผมชอบคุณ(ทิชา) 

ตอนที่ 10 ผมชอบคุณ(ทิชา) 

6 เดือนต่อมา......

'' ให้ผมไปรับไหมครับ

'' ไม่ต้อง นายจัดการคนใกล้ตัวจีน่าให้เรียบร้อยหลักฐานทั้งหมด ส่งให้จีน่าเธอรู้ว่าต้องทำยังไง ยังไม่ต้องบอกใครเรื่องที่ฉัยกลับมา กับทิชาก็ด้วย

ฉันมีที่ต้องไปก่อน ส่วนนาย จีน่าไม่่น้องสาวแท้ๆของนายฉันก็ไม่ใช่เช่นกันเพราะงันนายมีสิทธิ์จะรักคนที่นายรักได้อยู่ที่นายจะได้ใจเธอไหม

นายคิดเอาเอง ตึ๋ด......... มนัสวางสาย

'' ครับ ธีรธรตอบหลังมนัสวางสายไปแล้วในใจหนักอึ้ง แต่ก็รู้สึกสบายใจ

'' ธี ธี นายธี จีน่าเรียกธีรธรแต่ไม่มีการตอบกลับเพราะมีเรื่องคิดในใจ นายธีธธธธธ

'' โอ๊ย ตีทำไมครับ

" ฉันเรียกนายตั้งนานไม่ได้ยินหรอ

'' อ๋อ ผมไม่ได้ยินคุณจี มีอะไรครับ

'' พี่นัสบอกว่าฝากของไว้ให้ฉันอยู่ที่นาย นายเป็นอะไรทำไมดูเหม่ออย่างนี้ละ

'' อ๋อ เออ ครับเดี๋ยวผมส่งให้ทางอีเมล์ ผม ผมขอตัวก่อน " เป็นอะไรของเค้า เชอะ

'' ข้อมูลผมส่งให้คุณทางเมล์แล้ว คุณต้องมีสตินะ อย่าทำอะไรที่ผิดต่อตัวเองถ้าอยากหาคนระบายมาหาผม เข้าใจนะครับ

" อะไรของเค้าเนียงันก็ไปดูที่ห้องนายเลยแล้วกัน ก๊อกๆๆๆ ก๊อกๆๆๆ

" ครับ คุณจี มาทำไมครับคุณดูข้อมูลที่ผมให้เรียบร้อยแล้วหรอครับ

" อือ ยังก็นายบอกให้มีสติในการดู ฉันเลยมาดูที่ห้องนายดีกว่าเผื่อสติฉันหลุด เอาละมาเปิดดูกัน

" คุณ เออ คุณจีแน่ใจนะครับที่จะดู ธีรธรมองปลายนิ้วที่จีน่ากำลังจะกดดู

" บิวสินะ ข้อมูลที่พี่ฝากให้นายเอาให้ฉันนะ จีน่าพูดแล้วกดทันที " ผมแค่หลอกเธอที่รัก คุณรอผมอีกหน่อยผู้หญิงที่มีแต่เงินไม่สมองอย่างยายจีน่า แค่ผมพูดจาดีๆเธอก็เชื่อผมหมด รักหรอที่รักผมมีคุณ ทำไมผมต้องไปรักคนอย่างยายนั้น ผมจะให้เธอโอนเงินให้ผมสักหน่อยแล้วผมจะโอนไปให้ที่รักได้ใช้จ่ายนะ ผมต้องวางแล้วละที่รัก ผมรักคุณนะ" 

" อือ รูปสวยดีนะ เธอก็สวยดี แล้วไง นายเอารูปพวกนี้ให้ฉันแล้วให้ฉันมีสติเพราะนายคิดว่าฉันรักเค้ามากจนต้องเสียสติหรอ ไม่หรอ ฉันเป็นคนให้พี่นัสสืบเรื่องเค้าเอง

แล้วทำไมฉันต้องเสียใจด้วยละ เฮ้อ สบายใจได้เรื่องพวกนี้ฉันจัดการเอง พี่ฉันมาแล้วใช่ไหม อยู่ไหนละ

" คุณนัส ไม่ได้แจ้งครับ

" เข้าใจแล้ว ถึงเวลาของฉันแล้วเหมือนกัน ส่วนนายอย่ามายุ่งเรื่องต่อจากนี้นะ ฉันเตือนนายแล้ว เข้าใจนะ ฉันไปหาทิชาก่อน บาย

" ทิชา คุณไปหาคุณทิชาทำไมครับ

" หยุดเลยคะ ห้ามยุ่ง อ๋อ แล้วก็ไม่ต้องตามมานะทำงานของนายไป

" ตู๊ด.... พี่ อยู่ไหนคะ ได้คะเดี๋ยวเจอกัน

" จีน่า " บิวมีอะไร " ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ

" ไว้ก่อนนะคะ ฉันมีเรื่องด่วนแต่ถ้าเรื่องคุณสำคัญคุยกับธี ได้เลยคะเค้าก็ ก็คนในครอบครัวเค้าสามารถรับรู้ได้ ไปนะ

" คุณทิชา สวัสดีคะ

" คณจีน่า มีอะไรหรือป่าวคะ เออ มาหาฉันหรอคะ

" ใช่คะ มีที่ที่นึงอยากพาคุณไป คุณสะดวกไปกับฉันไหมคะ

" ตอนนี้หรอคะ

" ใช่คะ ผ่านมา6เดือนแล้วคิดถึง พี่ชายฉันไหมคะ

" พี่ชายหรอคะ

" ใช่คะ ก็พี่มนัสไงคะ พี่ชายจีน่าเอง จีน่าหันมายิ้ม

" คุณมนัสไม่ใช่ แฟนคุณหรอคะ

" เป็นไปได้ไงคะ พี่ชายแท้ๆพ่อแม่เดียวกันนะคะ อีกอย่าง จีก็มีคนที่ชอบอยู่แล้ว ถึงแม้คนที่ฉันชอบเค้าจะโง่ไปหน่อย555

" พี่ชายคุณมนัสเคยบอกว่ามีน้องสาวแต่ไม่ได้บอกว่าเป็นคุณ อีกอย่างข่าวของคุณ2คนก็....

" คะ ข่าวพวกนั้นพี่นัสไม่ได้แก้ เพราะเค้าไม่อยากให้สาวๆเข้ามาใกล้นะคะ ก็เลยปล่อยตามเลยอีกอย่างจีน่าเองก็ไม่ได้มีคนที่อยากเปิดก็เลย ปล่อยไปคะ ถึงแล้ว

งานแถลงข่าว !!!

" แถลงข่าว ใครหรอคะ

" เข้าไปกันเถอะคะ มีคนสำคัญรอคุณอยู่

" สวัสดีครับสื่อทุกท่านที่มา ที่จริงเรื่องวันนี้ผมมาแก้ไขปัญหาของผมเองครับอันที่จริงชีวิตนี้ผมไม่คิดว่าจะต้องมาแก้ข่าวอะไรพวกนี้ แต่น้องสาวผมเธอเองก็มีคนที่ชอบ

ผมเองก็ไม่อยากปิดบังคนที่ชอบ ผมจึงอยากจัดการปัญหานี้ ก่อนอื่นผมขอเชิญคุณ จีน่า ด้วยครับเชิญครับ

.................จีน่า คุณจีน่า ซุบซิบ... คุณจี คุณจีน่า (เสียงนักข่าว).................

" สวัสดีทุกคนคะ แม้...จีออกสื่อมาเยอะไม่ตื่นเต้นเท่าครั้งนี้เลยคะ นักข่าวทุกท่านข่าววันนี้จีน่าอยากให้ทุกท่านรับทราบ จีน่า ณภัรศร ทิฐินันท์ เป็นน้องสาวร่วมสายเลือด

เดียวกันกับคุณ มนัส ทิฐินันท์ คะ

................ ห่า อะไรนะ พี่น้อง พี่น้อง (เสียงนักข่าว)....................

นักข่าว1 : ขอถามได้ไหมคะ

" ยินดีครับ

นักข่าว2 : เป็นพี่น้องกันทำไมถึงเพิ่งมาแถลงข่าวคะ

" อันนี้จีน่าขอตอบนะคะ เพราะเมื่อก่อนพี่เค้ากำลังฮอตคะ จีคิดว่านั้นเมื่อมีข่าวกับพี่ชายตัวเองคงไม่เป็นไร ก็เลยขอให้พี่ชายอย่าเพิ่งแก้ข่าวข่าวก็เลยติดกระแส

มาถึงวันนี้

นักข่าว3 : ที่บอกว่าคุณจีน่ามีคนที่ชอบแล้วจริงไหมคะบอกได้ไหมคะว่าเค้าเป็นใครกัน

" ฮ่า ฮ่า คนที่ชอบ มีคะ แต่ตอนนี้ยังบอกไม่ได้เค้า... เป็นคนซื่อๆนะคะ มีผู้หญิงชอบเค้ายังไม่รู้เลยคะ จีน่า ขอเวลาอีกหน่อยนะคะ ถ้าเค้ารู้ตัวจีน่าจะบอกพี่ๆแน่คะ 555

นักข่าว4 : งันขอถามอีกข้อได้ไหมคะ ไม่ทราบว่าคุณมนัสมีสาวที่ชอบหรือคบแล้วหรือยังคะ

" คนที่ชอบ ผมเองก็มีพอจีน่าบอกเรื่องแถลงข่าวครั้งนี้ผมจึงยอมตกลง ที่จริงคนที่ผมชอบวันนี้เธอก็อยู่ที่นี้ครับ แต่เธอยังไม่รู้จากปากผมแต่ผมคิดว่าเร็วๆนี้ผม จะบอกเธอครับ

นักข่าว5 : พูดอย่างนี้หมายความว่าคนที่คุณชอบมางานแถลงด้วยหรอ พอจะระบุชื่อได้ไหม ใช่ๆ บอกได้ไหมคะ นั้นสิครับได้ไหม

" ผมไม่กล้าเอยชื่อเธอหรอครับ คือเธอยังไม่ได้ยอมรับผมอีกอย่างผมเองก็ไม่รู้ว่าเธอชอบผมไหมด้วยครับ ผมยืมคำจีน่าก่อนนะครับถ้าเธอยอมให้เปิดเผยผมจะบอกพวกคุณแน่ครับ ผมรับรอง สำหรับวันนี้ขอบคุณทุกคนนะครับ ก่อนกลับรับของที่ระลึกด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

" จีน่า ทำไมพาคุณทิชามาละพี่ไม่ได้บอกหรอว่าไม่ให้บอกใคร

" ทำไมคะ ไม่อยากให้ฉันรู้เรื่องคุณกับจีน่าหรอคะ

'' พี่สะใภ้ ไม่ใช่หรอคะ

" คุณจีน่า " อุ้ย หลุดปาก

" เฮ้อ จีน่าพี่ให้ธีมารับแล้วกลับกับธีนะ คุณทิชาผมมีเรื่องจะคุยด้วยไปกับผมครับ

" บอกเหตุผลที่ฉันต้องไปกับคุณมาหน่อยได้ไหม

" คุณทิชา ก็ได้ถ้าคุณไม่ไปผมจะบอกนักข่าวว่าคนที่ผมชอบ คือคุณ คุณทิชา

" คุณ คุณมนัส หยุดเลยก่อนคุณ คุณพูดอะไร

" คุณทิชาคุณอยากให้ผมพูดตรงนี้เองนะ ทำไมถึงมาห้ามละ

" ไม่ใช่สิ ฉันให้คุณบอกเหตุผลที่ต้องไปกับคุณไม่ได้ให้คุณบอก บอกชอบ

" ก็นี้แหละเหตุผล เพราะผม ชอบ แล้วจะไปกับผมได้หรือยังครับ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ ผมอดทนไม่โทรหาคุณเพราะกลัวได้ยินเสียงแต่จะอดไม่ไหว ผม..

'' ฉันไปคะ ที่นี้มีคนอยู่เยอะคุณพูดอะไรระวังหน่อย ไปรอที่รถนะคะ

" ครับ จีน่าทางนี้พี่ฝากด้วยนะ ส่วนเรื่องธี เธอก็รู้ว่าเค้าคิดยังไงจัดการเรื่องตัวเองแล้วก็เรื่องธีสะถ้าไม่อยากเสียเค้าไป พี่ไปนะ