แผ่นดิน อดัมสัน ชายหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าสดใสแต่กลับเย็นชามาดขรึม ลูกชายเจ้าของไร่องุ่นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และยังผลิตไวน์องุ่นส่งออกให้กับโรงแรมห้าดาวทั่วประเทศ
“ดินลูกแม่ไม่คิดว่าลูกจะกลับมาก่อน ห้องลูกยังไม่ทำความสะอาดเลย เห็นดารินบอกว่าหนูไลลาจะมาทำความสะอาด ดินจำได้มั้ยเด็กตัวเล็กๆที่ดารินรับมาเลี้ยงน่ะ”พราวมุกเอ่ยห้ามบุตรชายที่ต้องการขึ้นไปพักผ่อนห้องของตัวเอง และยังอธิบายถึงสาเหตุให้เขาฟังด้วย
“…ไม่รู้สิครับผมจำไม่ได้”
“ลูกต้องไม่เชื่อแน่ เด็กคนนั้นโตมาเป็นสาวที่สวยมากเลย”
“หึ จริงเหรอครับ ไอรินเองก็สวยน่ารักเหมือนกัน”
ไลลา แก้วอยู่ เด็กสาวกำพร้าที่อาศัยอยู่กับป้าญาดา แต่เพราะความโชคร้าย เธอถูกป้าของเธอทิ้งให้อยู่กับคนอื่น
“ไลลาฉันรับได้ทุกอย่าง เรามาเริ่มต้นใหม่กันนะ”
“ฉันขอโทษ ฮึก มั่นหมอกฉันขอโทษ ฮือ”
“เขามีคู่หมั้นแล้ว ฉันไม่อยากให้เธอเจ็บปวด”
“ฉันรู้ ฮึก ฉันรู้มั่นหมอก”
“แล้วทำไม…”มั่นหมอกมองตาคู่สวยของไลลาที่พยายามหลบตาเขา เธอกำลังเจ็บปวดอย่างที่สุดและเสียใจที่ทำให้เขาผิดหวัง
“ฉันรักเขา”คำตอบของหญิงสาวทำเอาสองหนุ่มต่างอึ้งกันเลยทีเดียว โดยเฉพาะแผ่นดินที่ไม่คิดว่าเธอบอกรักเขา
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ 2537 และฉบับเพิ่มเติม ไม่อนุญาตให้ทำซ้ำ ดัดแปลง คัดลอก แก้ไข หรือสแกนเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ เพื่อสร้างหลักฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น
Guest
