
เพราะความโกรธจนแทบขาดสติ ผมจึงประกาศจะพังงานหมั้นของอดีตคนรัก
ทว่าในวันงานก่อนหยิบบางอย่างพ้นกระเป๋าเสื้อสูท ภาพทั้งหมดพลันวูบดับ
รู้ตัวอีกทีพบว่าตัวเองอยู่บนเกาะของไอ้บ้าซึ่งลักพาตัวผมมาเกาะซังกะบ๊วยนี่
"ไอ้เวรเอ๊ย มึงคิดว่าตัวเองเป็นใครฮะ!"
"คุณล่ะ เป็นปลาทองหรืออะไร ถึงจำไม่ได้สักทีว่าผมเป็นเจ้าของเกาะ"
!!! TRIGGER WARNING !!!
นิยายเรื่องนี้มีความไม่สมเหตุสมผล การใช้อารมณ์ ใช้กำลัง
การลักพาตัว บังคับ ความสัมพันธ์ที่ถูกกระตุ้นด้วยยาปลุกเซ็กซ์
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านและแสดงความคิดเห็นนะคะ
