'มีอา' ลูกครึ่งสาวไทยญี่ปุ่น พลัดตกจากหน้าผาขณะไปปีนเขากับเพื่อน ขณะที่คิดว่าจะต้องตายตกด้วยความสูง ก็พลันรู้สึกได้ถึงพื้นที่แข็งเย็นข้างใต้ตัว
"อ้า... ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว" เสียงชายผู้หนึ่งแว่วเข้ามาในโสตประสาท
"พระเจ้า? พระเจ้างั้นเหรอ" มีอาลืมตาขึ้น
เธอไม่แน่ใจว่าตนเองฝันอยู่ หรือว่าเป็นความจริง แทนที่เธอจะร่างแหลกเหลวอยู่ใต้เชิงผา ร่างกายของเธอแข็งแรงเป็นปกติ กลับกลายเป็นว่าเธอมาอยู่ในห้องหนึ่งที่สว่างด้วยแสงเทียน ดูเหมือนเธอจะอยู่ในห้องที่อาจจะอยู่ใต้ดิน
"เจ้าถูกอัญเชิญมาเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์" ชายที่อยู่ไม่ไกลออกไปเริ่มเจรจาด้วย
มีอาประติดประต่อเรื่องราวอย่างรวดเร็ว เธอเองเคยอ่านนิยายที่มีตัวเอกข้ามเวลาหรือมิติอยู่บ้าง
สายตามองไปรอบตัว ที่พื้นพบว่ามีวงแหวนที่เขียนด้วยอักขระประหลาด
"แต่ก่อนอื่นต้องตรวจสอบ หาคนที่เหมาะใช้พลังของเจ้าที่สุด" ชายที่ดูเหมือนหัวหน้าผู้ประกอบพิธีการหนุ่มแน่น แต่บางอย่างในตัวเขามองแล้วดูขัดแย้งชอบกล
"ตรวจสอบ" มีอาพึมพำ
"ถูกแล้ว..." น้ำเสียงของชายผู้ประกอบพิธีดูตื่นเต้น
"จงปิดตาด้วยสิ่งนี้ และลุกขึ้นจากที่ของเจ้า..." สิ้นคำชายผู้นำพิธี ผ้าผืนหนึ่งปรากฏขึ้นบนพื้น
"จะให้ทำอะไรกันแน่" มีอารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
แต่ฉับพลัน เธอก็พบว่าตัวเองถูกปิดตาไว้แล้ว และไม่ว่าจะพยายามดึงผ้าผูกตาออกอย่างไรก็ไม่สามารถทำได้
"เดินซะ หาคนที่จะปลดผนึกพลังของเจ้า"
มีอาพอจะเข้าใจบางอย่าง เธอจึงคลำมือไปทั่ว พร้อมกับออกเดิน ใจก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเธออาจจะกำลังฝันอยู่ก็ได้
"อ๊ะ!" เธอควานถูกบางคนเข้า
"หึ ๆ เป็นข้าสินะ" เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งหัวเราะในลำคอ
ทันใดนั้นร่างของเธอถูกกระชากเข้าหาอ้อมอกกว้างของคน ๆ หนึ่ง และลมหายใจร้อน ๆ ของเขาเป่าใส่ที่ลำคอ
ร่างเล็กของมีอาดิ้นรนจนตัวเธอสะดุดล้มลงไปที่พื้น กายของเธอที่ล้มลงพบว่าผ้าคาดตาหายไปแล้ว เช่นเดียวกับเสื้อผ้าของตน ตอนนี้เธอไร้อาภรณ์อยู่ต่อหน้าชายผู้หนึ่ง และเมื่อมองไปโดยรอบก็พบว่าสายตาหลายคู่กำลังจ้องมาที่เธอด้วยสายตาที่ไม่ได้เป็นศัตรูกับชีวิต แต่เป็นศัตรูกับพรหมจรรย์ของเธอ
"ข้าจะช่วยทำให้เจ้าได้เป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์เต็มตัว" ชายที่อยู่ตรงหน้าบอก
แววตาของเขาทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง
"คุณจะทำอะไร"
"เรื่องที่ต้องทำตอนที่แก้ผ้ายังไงล่ะ" คำตอบนั้นกำกวม แต่ท่าทีสบาย ๆ ขณะปลดเสื้อคลุมที่ดูมีราคาจากตัวเป็นคำใบ้ได้ดีในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
