“ติณณภพหรือไทม์”ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของประธานบริษัท เนื่องด้วยมีปมในอดีตทำให้เขามีอคติกับผู้เป็นบิดาประดุจว่าเป็นศัตรูกันมาแต่ชาติปางก่อน เขาคนนี้ค่อนข้างจะเอาแต่ใจเป็นอย่างมากแล้วที่สำคัญยังปากร้ายและเจ้าอารมณ์เป็นที่หนึ่ง ความหล่อเหลาที่มีมันช่างขัดกับนิสัยใจร้อนของเขาซะเหลือเกิน
“ม่านมุก”ผู้หญิงที่แสนธรรมดาที่ต้องกลับกลายมาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวแสนสตรอง ชีวิตของเธอต้องเปลี่ยนไปตลอดกาลเพราะความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจ เพียงแค่คืนเดียวเท่านั้นที่สวรรค์เล่นตลกลิขิตให้เธอต้องไปมีอะไรกับผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมักคุ้นกันมาก่อนด้วยซ้ำ เธอมีพี่สาวฝาแฝดอีกคนชื่อ“ม่านหมอก”
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนมาจากความเข้าใจผิดด้วยกันทั้งนั้น…
**********
“ทำไมเธอถึงเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวได้ ไอ้ชาติหมาที่ไหนมันทำเธอท้องแล้วไม่รับงั้นหรอ?”ติณณภพมองหญิงสาวที่กำลังยืนคิ้วขมวดอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาสงสัย
“คุณไม่รู้จักหรอกค่ะ อย่าถามถึงเขาเลย”ม่านมุกตอบแบบขอไปทีเพื่อที่จะพยายามจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด
ก็ไอ้ชาติหมาที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงหน้าฉันนี่ไงหละ…
ติณณภพไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่เขากำลังด่าทอคือตัวเขาเอง เป็นเพราะเธอเลือกที่จะปิดบังทุกอย่าง ปิดหูปิดตาทั้งสองข้างของเขาไว้อย่างสนิททำให้ชายหนุ่มในวัยสามสิบต้นๆไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนนั้นได้กลายเป็นพ่อคนตั้งแต่6ปีที่แล้ว
**********
“แม่ครับทำไมพู่กันไม่มีพ่อเหมือนคนอื่นหละครับ”เด็กน้อยวัย6ขวบเอ่ยถามผู้เป็นแม่อย่างไร้เดียงสา
“อื้อ ทำไมพู่กันถึงอยากจะมีพ่อหละครับมีแค่แม่ไม่ดีหรอ”ม่านมุกจับมือน้อยๆของลูกชายมาลูบเบาๆด้วยความเอ็นดู
“ดีครับ แต่ว่าเพื่อนๆชอบล้อพู่กันว่าไม่มีพ่อ”คำพูดของลูกชายตัวน้อยทำให้เธอรู้สึกสงสารหนุ่มน้อยจับใจ ใครบ้างที่อยากเกิดมาแล้วไม่มีพ่อแม่
“งั้นพู่กันก็ไม่ต้องสนใจคำพูดพวกเขาหรอก แม่จะเป็นทั้งพ่อแล้วก็แม่ให้พู่กันเอง แค่เรามีความสุขก็พอแล้วหนิ จริงมั้ย?”
“ครับ…”
พลันอยากจะหาพ่อให้ลูกเธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกชอบพอใคร มีคนเข้าหาตั้งกี่คนต่อกี่คนหัวใจที่ด้านชาดวงนี้มันก็มักจะปฏิเสธผู้คนเหล่านั้นอยู่เสมอ
Guest
