“แล้วมึงจะเอาไงต่อวะ”
“บางทีถ้าน้องจำอะไรไม่ได้ไปเลยก็ดีเหมือนกัน”
“แล้วมึงก็จะได้ไปแต่งงานกับขวัญเอยโดยที่ไม่มีน้องเจ้าขามาขวางหรอ ใจร้ายไปรึเปล่าวะ” เจตต์ไม่เห็นด้วย ดูจะเป็นการทำร้ายจิตใจเจ้าขาเกินไป ถึงแม้น้องจะจำไม่ได้ก็เถอะ แต่ถ้าจำได้ขึ้นมาคงเสียใจน่าดู
“ขอบใจที่ดูแลเจ้าขานะ ฝากด้วย” แสงเหนือคิดว่าแบบนี้ดีแล้ว มันดีกับทุกฝ่าย เพราะอีกสามเดือนเขาก็ต้องแต่งงานกับขวัญเอยที่คบกันมาสามปี
