ซ่อนรอยปรารถนา
เธอ : ตั้งใจจะหอบลูกไปก่อนที่เขาจะย้ายกลับเมืองไทย เพราะไม่อยากให้เขาเจอลูก เธอกลัวว่าเขาจะรังเกียจลูกของเธอ เธอกลัวว่ามันจะกลายเป็นภาพจำที่เลวร้ายฝังอยู่ในหัวใจดวงน้อย...
เขา : จะเอาลูกของเขาคืน ถึงผู้ใหญ่สัญญากับเธอว่าจะให้สิทธิ์เธอดูแลลูกคนเดียว แต่เขาไม่ยอมรับ เพราะเขาเป็นพ่อของลูก เขาจดทะเบียนสมรสกับเธอ เขาย่อมมีสิทธิ์ในตัวของลูกเหมือนกับเธอ ส่วนเธอก็เป็นเมียของเขา

ในมือป้อมมีตุ๊กตาผ้าสีขาว ดลภัทรมองไม่ออกว่ามันเป็นตัวอะไร เพราะสภาพของมันยับย่นเหลือเกิน
"มาหาพ่อไหมลูก"
เขาถามหยั่งเชิง ไม่รู้ว่าลูกฟังเขาพูดรู้เรื่องไหม เมื่อมาเห็นใกล้ๆ เช่นนี้ ชายหนุ่มจึงรู้ว่าลูกของเขาตัวเล็กเหลือเกิน...ห่างไกลจากภาพของเจ้าเด็กอวบตามที่ลลันดาเรียกอีกมากโข
"แอ๊..."
ลูกพูด แต่เขาฟังลูกไม่เข้าใจ เจ้าตัวน้อยยกมือมาทางเขาแล้วปล่อยมือวางบนท่อนขาของตัวเอง
"หนูอยากให้พ่อทำอะไรคะ"
ดลภัทรถามอย่างกระตือรือร้น เขาอยากเข้าใจลูก เขาต้องการรู้ว่าลูกอยากได้อะไร เพราะเขาพร้อมจะทำให้ลูก
คราวนี้โมนาไม่ตอบ ดวงหน้าเล็กกลมหันเมินหนีจนคนเป็นพ่อรู้สึกใจแป้ว หากเขาไม่ยอมแพ้ หันมองรอบๆ เผื่อว่าโมนาเห็นอะไรแล้วอยากได้
