"เราเลิกกันเถอะ"
“ทะ ทำไม” บอกตรงๆ ว่าฉันทั้งตกใจและเสียใจมาก เพราะไม่เคยคิดว่าความรักของเราจะมาถึงจุดนี้เร็วขนาดนี้ มันเร็ว...จนฉันตั้งตัวไม่ทัน
“ทำไมต้องเลิกกัน เราทำอะไรให้เธอไม่พอใจหรือเปล่า” ฉันถามเขาออกไปด้วยเสียงสั่นๆ โดยที่ฉันไม่รู้เลยว่าน้ำตาฉันมันไหลออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่สายตาฉันมันเริ่มจะพล่ามัว
"ฉันไม่ดีเอง"
“เหตุผลแค่นี้เหรอธาม เหตุผลที่เธอบอกเลิกเรา”
“เธอเป็นคนขอเราคบแล้วเธอก็เป็นคนบอกเลิกเรา” มันเป็นความรู้ที่ปวดหัวใจจนจุกเลยล่ะ เขาทำเหมือนฉันมันไม่มีความรู้สึก
"..."
“อืม...ตลกดีนะ เธอคิดว่าเราเจ็บไม่เป็น เราไม่มีหัวใจหรือไง ทำไมอ่ะ ทำไม” บางทีฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าจริงๆ แล้วเขาเคยรักฉันบ้างมั๊ย เราเคยรักกันจริงๆ บ้างหรือเปล่า
"…ฉันขอโทษ"
***เรื่องนี้ไม่เน้นดราม่าหนักนะคะ เน้นกระชุ่มกระชวยหัวใจค่าาา
***ค่อนข้างที่จะฟีลกู๊ดนะคะ
***เริ่มทยอยติดเหรียญตั้งแต่อัพตอนที่ 10 เป็นต้นไปนะคะ
Guest
