เรื่องนี้อ่านฟรีจนจบ (แบบมีเงื่อนไขนะคะ)

พ่ายเล่ห์บอสมาเฟีย
(ธนาทิป & พิชญาดา)
‘ธนาทิป’ เป็นผู้บริหารหนุ่มมาดขรึมที่มีหัวใจเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลก
เขาไม่เคยสนใจเรื่องความรักเพราะมุ่งมั่นจะทำแต่งานเท่านั้น
จนวันหนึ่งอุบัติเหตุไม่คาดฝันก็โยนนักศึกษาสาวหน้าใส
มาเขย่าโลกใบเดิมที่เคยสงบสุขให้สั่นไหวขึ้นทีละน้อย
‘พิชญาดา’ เติบโตมาในบ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง
เธอเจอกับเขาในวันที่ท้องฟ้าหมองหม่นจนใจพัง
และเขาก็เป็นดั่งแสงสว่างเดียวในชีวิต
เพื่อรักษาบ้านเด็กกำพร้าเอาไว้ให้คงอยู่
เธอจึงต้องเปลี่ยนสถานะจาก ‘นักศึกษาฝึกงาน’
แล้วคลานขึ้นเตียงมาทำหน้าที่ ‘เมียบำเรอ’ ของบอสมากเล่ห์คนนี้
===โปรยปราย===
“เธอคิดเหรอว่าถ้านอนกับมันแล้วปัญหาจะจบ” น้ำเสียงของเขาต่ำลง แต่กดแน่นทุกคำ “คิดว่าคนอย่างมันจะเชื่อถือได้หรือไง”
พิชญาดาเม้มปากแน่น น้ำตายังไหลไม่หยุด
“ถ้ามันหลอกเธอล่ะ” เขาถามต่ออย่างไม่ปล่อยช่องให้เธอหลบ
“ถ้านอนกับเธอแล้วมันก็ยังไล่ทุกคนล่ะ เธอไม่ต้องเสียตัวฟรีๆ เหรอ”
คำถามนั้นเหมือนค้อนทุบลงตรงกลางความคิดสิ้นหวังของเธอซ้ำอีกครั้ง
แต่แทนที่จะทำให้เธอมีทางออก มันกลับยิ่งทำให้เธอจนมุมหนักขึ้น เพราะทุกอย่างที่เขาพูดล้วนเป็นความจริงทั้งนั้น
“หนูไม่รู้จะทำยังไงแล้ว...” พิชญาดาพูดออกมาอย่างหมดแรง ก่อนจะหันไปมองเขาตรงๆ ด้วยดวงตาที่สั่นไหวจนแทบไม่มีอะไรปกปิด
“งั้นคุณบอกหนูมาสิคะว่าหนูจะต้องทำยังไง”
เธอเว้นจังหวะเพียงนิดเดียวก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่ทั้งขมขื่นทั้งเจ็บปวด
“คนจนๆ ไม่มีทางเลือกอย่างหนู จะต้องทำยังไง...หรือต้องนอนกับใคร หนูถึงจะไม่ถูกหลอก”
ประโยคนั้นเพิ่งจบลงได้ไม่ถึงลมหายใจ รถทั้งคันก็สั่นสะเทือนเล็กน้อยเมื่อธนาทิปตวาดลั่นออกมาอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“ถ้าเธออยากเอาตัวเข้าแลกนัก งั้นก็มานอนกับฉัน!”
เสียงของเขาแข็งกร้าวจนพิชญาดาสะดุ้งไปทั้งตัว เธอหันไปมองเขาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
ขณะที่ธนาทิปเองก็ยังหายใจแรงอยู่จากแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นมาในชั่วขณะนั้น
“มาเป็นผู้หญิงของฉัน” เขาพูดต่อช้าๆ ชัดๆ ราวกับทุกคำถูกคิดมาแล้ว
“แล้วฉันจะช่วยทุกคนในบ้านเด็กกำพร้าเอง”


