ยังคงรักไม่จืดจาง ยังคงอ้างว้างไม่จางหาย ยังคงเจ็บปวดราวคนใกล้ตาย ยังคงรักแม้จะสายไปแล้วก็ตาม
เศษดวงใจน้อย ๆ นั้นถูกมองข้าม ไม่อาจเป็นที่หนึ่งในสายตาแม้เพียงสักหน ทั้งที่มอบความรักและหัวใจเท่าที่ตนพึงจะมีไปหมดแล้ว
ให้ไปแล้วทุกอย่าง มองกันบ้างไม่ได้หรือ
อย่าบังคับให้ต้องเป็นคนใจร้าย หากเลือกเดินออกมาจะไม่หันกลับไป หรือหากต้องหันกลับไปจริง ๆ อาจหันไปเพื่อบอกลาเท่านั้น… ลาก่อนนะ!
